Triplets and a Second Chance의 모든 챕터: 챕터 471 - 챕터 480

Chapter 450Hindi na nagtangkang magpaliwanag pa si Charlie. "Sir, it’s all my fault. Kung may paraan lang, handa akong mamatay kapalit ng buhay ni Miss Amara," wika nito habang nakasubsob ang ulo sa sahig."Edi mamatay ka!" umungal si Tomas sa galit. Bigla niyang itinaas ang kanyang kamao, handang pasabugin ang mukha ni Charlie sa sobrang poot.Bago pa man tumama ang kamao ni Tomas, mabilis na humarang si Briana at hinawakan ang braso nito. "Tito Tomas, stop it! Sinubukan niyang isalba si Miss Amara hanggang sa huli. Alam niyang nagkamali siya, pero wala siyang choice noon. Please, patawarin niyo na siya."Mahigpit ang pagkaka-kuyom ng kamao ni Tomas, ilang pulgada na lang ang layo sa mukha ni Charlie. Ngunit si Charlie ay hindi man lang kumurap o umiwas; tila ba hinihintay na lang niya ang kamatayan bilang kabayaran."Tito Tomas, si Charlie ang huling taong iniligtas ni Miss Amara gamit ang sarili niyang buhay. Sa puso ni Amara, itinuring niyang tagapagligtas si Charlie. Papatayin

Chapter 452"Ginamit mo si Ysabel para sunugin at patayin si Amara. 'Yun ang ginawa mo," malamig na sagot ni Tomas. Ang kanyang mga salita ay hindi isang tanong kundi isang pinal na hatol."Hindi ko ginawa 'yun! Wala akong kinalaman sa nangyari sa kanya! Huwag mo akong bintangan ng kung ano-anong paratang!""Sa totoo lang, matagal mo nang alam na si Amara ay anak ko, kaya paulit-ulit mo siyang tinangkang patayin.""Sinasabi ko sa 'yo, wala akong kinalaman! Nananaginip ka ba para sabihing anak mo ang Amara na 'yan?" sigaw ni Tessa habang pilit na kumakawala sa pagkakatali."Nakakuha na ako ng paternity test, at malinaw na nakasulat ang lahat doon," giit ni Tomas.Nagngitngit ang mga ngipin ni Tessa. "Tomas, hindi mo ba tiningnan ang birth date ni Amara? Ipinanganak siya dalawang taon matapos maglaho si Hyacinth. Paano siya magiging anak mo? Maging ang paternity test mo ay posibleng nadehado, Tomas. Hindi mo ba naisip kung gaano 'yan ka-ridiculous?"Napataas ang kilay ni Tomas. Alam ni

Chapter 454Hindi na maganda ang nangyayari kay Argus dahil inuubos niya ang oras niya kasama ang isang bangkay. Dahil dito, minabuti ni Andrei na sabihan sina Alberto at Donya Luciana na bumalik na si Argus sa Maynila.Pagkarating nina Alberto at Donya Luciana sa villa, agad na nag-alala ang donya. "Nandito na pala ang kapatid mo. Bakit hindi mo agad sinabi sa amin? We were worried sick about you," bungad ni Donya Luciana habang hindi mapakali sa sala.Suminghal nang malamig si Alberto at halatang naiirita. "It must be because he's with Amara. Kalahating buwan na siyang nagbababad kasama ang babaeng 'yan at hindi na niya binibigyang pansin ang kompanya. What a pathetic guy," reklamo ng matanda habang nakakunot ang noo. "Amara doesn't even try to persuade him. Hinihayaan niya lang si Argus na manatili sa tabi niya at tila wala na silang pakialam sa mga bata. It’s really outrageous!"Nakaramdam naman ng inis si Donya Luciana sa narinig dahil masyado itong sarcastic at bastos para sa

Chapter 456Pagkatapos siyang bihisan, binuhat ni Argus ang katawan ni Amara at nagsimulang lumabas ng kwarto. Ang mga tauhan mula sa crematorium ay napatingin kay Gavin, naghihintay ng utos kung pipigilan ba ang lalaki.Bahagyang nanginig ang kilay ni Gavin sa inis at pagtataka. Hindi niya alam kung ano ang balak gawin ni Argus, pero pinili niyang huwag munang gumamit ng dahas. Sumenyas na lang siya sa lahat na sumunod sa likod nito.Hakbang-hakbang na inilabas ni Argus ang katawan. Napakagaan ng taong nasa kanyang mga bisig, pero sa bawat hakbang na ginagawa niya, tila ba may mabigat na dagan sa kanyang dibdib. Pakiramdam niya ay unti-unting winarak ang kanyang puso sa sobrang sakit."Amara, naaalala mo ba nung unang beses kitang binuhat nang ganito?" tanong ni Argus habang naglalakad sa hallway. "That time you twisted your ankle, at pinilit ako ni Lolo na buhatin ka pauwi. Nakita mo akong nakakunot ang noo kaya tinanong mo kung nadidiri ba ako sa iyo. Ang totoo, hindi. At that

Chapter 458Hinalughog ni Argus ang bawat sulok ng paligid, pero hindi na niya ito matagpuan. Balot ng kadiliman at sobrang tahimik ng buong lugar. Nakatayo lang siya doon nang mag-isa, at bakas sa likuran niya ang labis na pagkalito.Matapos ang mahabang oras ng pagtayo, napagtanto ni Argus na ang lahat ay isa lamang ilusyon. Binuksan niya ang ilaw at matamlay na naupo sa sofa. Ang pamilyar na amoy at ayos ng kwarto ay nagdala ng napakaraming alaala na pilit bumabalik sa isip niya."Daddy! Daddy! Nag-message po si Mommy sa atin!" biglang sigaw ni Elara habang tumatakbo palapit.Hawak ni Elara ang kanyang phone at bakas sa mukha ang labis na tuwa. Binuksan niya ang lahat ng ilaw para kay Argus, hinanap ito sa paligid, at nang makita ang ama ay agad siyang lumapit."Daddy, look! Mommy sent us a message! Panoorin natin, bilis!" pag-uulit ni Elara habang hinihingal sa pagtakbo.Sa gulat ni Argus, bigla siyang napabalikwas ng upo kaya bahagyang napaatras si Elara. Agad niyang hinablot ang