ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Triplets and a Second Chance / บทที่ 461 - บทที่ 470

บททั้งหมดของ Triplets and a Second Chance: บทที่ 461 - บทที่ 470

715

Chapter 439

Chapter 439“No, we’ll discuss everything once you arrive,” maikling wika ni Gavin bago niya pinutol ang tawag.Para bang wala siyang sinabi, pero sa tono niya ay tila naiparating na niya ang lahat. Natulala si Don Gildart sa kawalan habang unti-unting nagdidilim ang kanyang paningin. Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang tibok ng puso na tila umaakyat na sa kanyang lalamunan. Humawak siya nang mahigpit sa kanyang cane para suportahan ang nanghihinang mga binti at nagpatuloy sa paglakad.Sa kabilang dako, lalong lumalala ang sitwasyon sa warehouse dahil hindi pa rin maapula ang naglalakihang apoy.“Nasaan si Amara? Nasaan siya?!” bulyaw ni Argus pagkagising na pagkagising.Nang marinig niyang nasa loob pa rin ang asawa, tila nawala siya sa sariling katinuan. Dali-dali siyang sumugod sa direksyon ng sunog, na tila ba hindi nakakatakot ang impyernong nasa harap niya. Agad siyang hinarang ni Emilio, bakas ang matinding pag-aalala sa mukha nito.“Sir! It’s too late! Huwag na k
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 440

Chapter 440Tila ba bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay may kasamang matinding pait, parang puputok ang boses niya sa sobrang pagpipigil ng emosyon. Sa gitna ng ugong ng apoy at ingay ng mga tao sa paligid, hindi naging malinaw kay Tomas ang narinig.“Ano? Ulitin mo ang sinabi mo!” tanong ni Tomas na bakas na ang kaba sa boses.Doon na tila gumuho ang huling depensa ng isip ni Argus. Napangiti siya nang pilit habang nanginginig ang kanyang mga labi. Mariin niyang ikinumpas ang kanyang mga kamao at ang bawat paghinga niya ay punong-puno ng panginginig. Itinaas niya ang kanyang namumulang mga mata at direktang tumingin kay Tomas.“Nasa loob siya! Nasa loob siya! Higit dalawampung minuto na siyang nasa loob ng impyernong iyan at hanggang ngayon ay nandoon pa rin siya! Naiintindihan mo ba?!” sigaw ni Argus na halos mawalan na ng boses.Nasa loob si Amara.Para bang may sumabog na kung ano sa loob ng tenga ni Tomas. Bigla niyang binitawan si Argus at napaatras habang nanginginig ang b
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 441

Chapter 441Inabot ni Argus ang nanginginig niyang kamay, gusto niyang hawakan siya, pero hindi niya alam saan magsisimula, hanggang sa nakita niya ang singsing. Nasunog na halos lahat dahil sa apoy, pero ang singsing sa kanyang singsing na daliri ay kumikislap pa rin.Dati niya itong lihim na ipinasok sa kamay ni Amara, at tinago ni Amara ang kamay na iyon sa kanyang dibdib, parang desperadong protektahan ito.Inabot muli ni Argus ang kamay, pero hindi na ito kasing payat at kasing puti ng dati. Sunog na ito at baluktot mula sa apoy. Maluwag ang singsing sa kanyang daliri, nagbibigay ng kakaibang pakiramdam.Sobrang sakit ni Argus na nanginginig ang kanyang kaluluwa, pero pinilit niyang tingnan ang nasunog na bangkay sa harap niya. Nagngingitngit siya sa galit, at ang hangin na hinihinga niya ay amoy nasunog na laman. Ibaba ni Argus ang ulo at paulit-ulit na pinapalo ang kanyang mga kamao sa lupa, inilalabas ang sakit. Pero wala itong silbi. Pinapalo niya ang kamay hanggang dumugo,
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 442

Chapter 442"Diyos ko, halika at kunin mo na ang buhay ko! Kunin mo ang buhay ko, buhay ni Amara! Ibalik mo sa akin ang buhay ng anak ko! Ibalik mo sa akin ang buhay niya!" Pagsusumamo ni Tomas habang nakatingala sa langit, ang kanyang boses ay puno ng pait at desperasyon.Bumuga siya ng isang mahabang ungol ng pasakit bago tuluyang bumagsak sa lupang puno ng abo."Sir!" sigaw ng isang tauhan habang tumatakbo patungo sa kanya."Sir, gising po! Huwag kayong bumitaw!" Dagdag pa ng isa. Dali-daling lumapit ang mga tauhan, hindi makapaniwala na ang isang matikas na lalaking tulad ni Tomas ay magkakaganito. Sobrang bigat ng pighati niya hanggang sa tuluyan siyang nawalan ng malay sa gitna ng kaguluhan.Habang nangyayari iyon, tila nasa ibang mundo si Argus. Itinaas niya ang kanyang damit at maingat na tinakpan ang maliit na katawan sa kanyang mga bisig bago ito binuhat nang dahan-dahan.Magaan si Amara noong nabubuhay pa ito, pero ngayon, habang hawak siya ni Argus, tila isa na lamang siya
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 443

Chapter 443Hinawakan ni Tessa ang kamay ni katulong at marahang pinatpat. “Alam ko na ikaw ang taong pinaka-pinagkakatiwalaan ko. Bilang kabayaran sa iyo, bibigyan kita ng half-month leave. Pareho pa rin ang sweldo mo sa loob ng dalawang linggo. Hindi mo ba palaging sinasabi na gusto mong bumalik at mag-spend ng oras sa apo mo? Bumalik ka at mag-quality time kayo.”Narinig na magkakaroon siya ng dalawang linggong paid leave, sobrang tuwa ang katulong. “Salamat po, Madam, salamat po, Madam.”Ngumiti si Tessa ng marahan. “Sige, huwag magmadali pabalik, magsaya ka.”Paulit-ulit na nagpasalamat si Sister Song kay Tessa, at halos mapaiyak pa siya sa tuwa.“Bago ka umalis, tandaan mong i-lock ang pinto para sa akin.”“Opo, opo, naiintindihan ko po.”Lumabas si katulong at ini-lock ang pinto. Bumulwak ang lamig sa mata ni Tessa. Ibinalik niya ang baso ng alak sa sarili.“Nawalan ng malay dahil sa discomfort, ha, nawalan ng malay sa discomfort… nawalan ng malay sa discomfort!?”Biglang lum
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 444

Chapter 444Kumapit ang puso ni Tomas sa kanyang dibdib, parang may isang malaking butas na sumulpot doon na nagpapasok ng napakalamig na hangin. "Wala na sila... Wala na si Hyacinth, wala na si Amara," bulong niya sa sarili habang nakatulala sa kawalan. Punong-puno siya ng pagsisisi dahil hindi niya sila naprotektahan. Hindi man lang niya narinig si Amara na tawagin siyang Dad kahit isang beses.Lahat ay mali. Ramdam ni Tomas na ang buong buhay niya ay naging isang malaking pagkakamali."Nagkamali ako nang mahalin ko si Hyacinth, nagkamali akong dinala ko siya rito pero nabigo akong protektahan siya," hikbi niya habang mariing nakakuyom ang mga palad. "And now, even Amara... her death is the biggest mistake of my life. I failed her. I failed them both."Sa kanyang isip, siya ang nararapat na nasa kinalalagyan ng bata. "Lahat ay kasalanan ko. I am the one who deserves to die. Dapat ako ang sinusunog nang buhay ngayon," sigaw niya sa loob ng ward."Pwede ka nang umalis ngayon," malam
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 445

Chapter 445Nawala si Argus kasama si Amara, at kahit si Emilio ay hindi alam kung saan pumunta si Argus. Sa kanyang pag-aalala, si Emilio ay tanging lumingon kay Gavin. Si Don Gildart ay kakagising pa lamang, at si Gavin ay nasa ospital kasama siya.Naghintay si Emilio sa labas ng ward ng ilang sandali bago lumabas si Gavin."Gavin, kumusta si Don Gildart?" tanong ni Emilio nang maingat. Malaking dagok para sa lahat ang pagkawala ni Amara.Pinilit ng lahat, at pinilit ni Amara na mabuhay, pero sa kabila ng lahat…"Malungkot ako," sabi ni Gavin sa isang paos na tinig.Napabuntong-hininga si Emilio."Saan na napunta si Argus? At paano na ang… katawan ni Amara?"Nang banggitin ni Gavin si Amara, hindi maiwasan ni Emilio ang mabigat na kirot sa puso."Umalis na silang lahat! Hindi namin maabot si Sir sa telepono. Umalis siya kasama si Miss Amara. Sa tingin mo, baka…""Baka gusto niyang magpakamatay?" dagdag ni Gavin ang dalawang salitang hindi sinasabi ni Emilio.Nanahimik si Emilio. H
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 446

Chapter 446Madilim ang paligid, at silang dalawa lang ang nasa bahay. Patay ang ilaw sa ibaba, pero kalmado pa rin ang lakad ni Argus.Biglang kumidlat nang malakas, kasunod ang maputing liwanag. Mukhang uulan na, pero hindi nito napigilan si Argus.Binuksan niya ang pinto at palabas na sana nang may sasakyang huminto sa harap niya. Bumaba si Andrei. Napadaan lang siya at nakita niyang bukas ang ilaw sa villa, kaya pumasok siya para tingnan kung bumalik na sina Argus at Amara.Nakita nga niya si Argus, pero napatigil siya sa gulat. Kalma ang mukha nito, habang may buhat na… hindi, isang sunog na bangkay!Tumama ang liwanag ng kidlat sa mukha ng bangkay, lalo itong naging nakakatakot.Si Andrei, kahit isang ganap na lalaki, ay natigilan nang halos isang minuto bago siya muling nagsalita. "Kuya? Ikaw ba iyan?""Hmm," simpleng sagot ni Argus, walang emosyon ang mukha.Lumapit nang kaunti si Andrei, pilit inuunawa ang nakikita. "Kuya… ano ang hawak mo?""Asawa ko.""Asawa… si ate Amara?"
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 447

Chapter 447Ibinaba ni Andrei ang phone matapos ang tawag, saka siya tumingin sa loob ng villa. Humakbang siya papasok, pero bigla ring umatras. Ilang beses niya itong ginawa, parang hindi makapagdesisyon kung papasok ba o hindi.Sa huli, napaupo na lang siya sa may pintuan.Naglabas siya ng sigarilyo, sinindihan iyon, at humithit nang malalim para pakalmahin ang sarili.Matapos maubos ang sigarilyo, tumayo siya, isinara ang pinto ng villa, at sumakay sa kotse.Habang nagmamaneho, unti-unti siyang kumalma, pero napuno naman ng magulong emosyon ang dibdib niya.Hindi niya namalayan na nakabalik na pala siya sa bahay ng De Luca.Sa oras na iyon, gising pa sina Caleb, Levi, at Elara sa sala. Nang makita nila si Andrei, sabay-sabay silang napatingin at tumawag.“Tito Andrei, nakauwi ka na!” masiglang bati ng mga bata.Pinilit ngumiti ni Andrei kahit halatang mabigat ang loob niya.Maya-maya, bumaba si Donya Luciana mula sa itaas, nakasuot ng shawl. Napansin niya agad ang presensya ni Andr
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 448

Chapter 448Dalawang araw nang hindi kumakain at umiinom si Tomas. Hindi rin siya sumasagot kahit tawagan. Matagal na niyang dinadala ang sakit ng pagkawala ni Hyacinth. Ngayon, pati si Amara, nawala rin. Hindi niya kayang tanggapin.“Gavin… Emilio…”Dumating si Celine, namumula ang mga mata, halatang kakaiyak lang.Alam na niya ang lahat.Siya ang nag-ayos ng mga gamit ni Amara sa ward. Habang ginagawa iyon, may nakita siyang maliit na bag na maingat na binalot.Pagbukas niya, may nakita siyang peace charm mula sa templo.May mga pangalan iyon.Isa-isa niyang binasa.Mga taong naging mabuti kay Amara. Mga taong tumulong sa kanya.Napaiyak si Celine habang hawak ang amulet.Hinahanap niya ang pangalan ni Amara.Pero wala.Naalala ni Amara ang lahat… pero nakalimutan niya ang sarili niya.Napapikit si Celine, tumulo ang luha sa pisngi niya. Mapait ang lasa nito.Lumapit siya kay Gavin at ibinigay ang amulet.“Ito… nahanap ko sa mga gamit ni Amara,” sabi niya habang pinipigilan ang hikb
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
4546474849
...
72
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status