Chapter 447Ibinaba ni Andrei ang phone matapos ang tawag, saka siya tumingin sa loob ng villa. Humakbang siya papasok, pero bigla ring umatras. Ilang beses niya itong ginawa, parang hindi makapagdesisyon kung papasok ba o hindi.Sa huli, napaupo na lang siya sa may pintuan.Naglabas siya ng sigarilyo, sinindihan iyon, at humithit nang malalim para pakalmahin ang sarili.Matapos maubos ang sigarilyo, tumayo siya, isinara ang pinto ng villa, at sumakay sa kotse.Habang nagmamaneho, unti-unti siyang kumalma, pero napuno naman ng magulong emosyon ang dibdib niya.Hindi niya namalayan na nakabalik na pala siya sa bahay ng De Luca.Sa oras na iyon, gising pa sina Caleb, Levi, at Elara sa sala. Nang makita nila si Andrei, sabay-sabay silang napatingin at tumawag.“Tito Andrei, nakauwi ka na!” masiglang bati ng mga bata.Pinilit ngumiti ni Andrei kahit halatang mabigat ang loob niya.Maya-maya, bumaba si Donya Luciana mula sa itaas, nakasuot ng shawl. Napansin niya agad ang presensya ni Andr
더 보기