All Chapters of Secretly Dating My Trillionaire Boss (R18+): Chapter 101 - Chapter 110

Kabanata 100 NANENG POINT OF VIEW She hold my hand kahit na wala pa rin siyang lakas. I cna't help myself, but to cry. "Sheena? What you are saying is, not funny." Literal na napangiti na lang siya't ipinikit ang malamlam na mga mata. Hindi niya pinamsin ang aking mga sinabi. Mayamaya, binalingan niya ulit ako. "Thank you for saving my little angel. And thank you for second chance na inibigay mo sa akin. I am forever greatful—my best friend." Umigting ang mga panga ko. Pinipigilan na hindi lumandas ang mga luha sa aking mga mata. Sheena had a brain tumor. At ngayon lang din bumabalik sa aking alaala ang mga panahon kung saan madalas sumasakit ang ulo niya, dumudugo ang ilong, at nawawalan ng malay. Hindi ko alam na hindi pala simpleng sintomas iyon. Sheena fighting her battled since high school, at mas lumala na pala ngayon. Kagat-kagat ang mga labi, halos ayaw kong bitawan ang kanyang mga kamay. I wanted to help her; ipapaalam ko sa kanyang mga magulang ang tungkol sa kanyang

Kabanata 102 NANENG POINT OF VIEW We decided na ipaalam na sa mga magulang ni Gabriel ang tungkol sa sanggol na kinupkop namin. Hindi naman kasi pwedeng itago na lang namin si Ayisha sa loob ng pamamahay habang-buhay. Walang sekretong hindi mabubunyag. Kahit ang pagdadalang tao ko—kinakailangan na din ipaalam sa kanila, at ang planong kasal namin ni Gabriel since naging maayos na ang paper agreement nina Anika at Gabriel. A warm welcome from his family nang dumating kami sa mala-masion na bahay ng mga magulang ni Gabriel. "So, this baby is your best friend's baby, right? Come to lola little one." "Opo, tita Ana. Her name Ayisha." Binayaab ko lang na kunin ni tita Ana si Ayisha sa akin. Bakas naman sa mukha nito kung gaano siya natuwa nang makita ang sanggol. Na para bang totoo niyang apo. "Ayisha Araneta—Alcantara." Napalingon kami pareho ni tita Ana sa sinabi ni Gabriel. Nakaupo na siya sa mahabang sofa—nakatanaw sa amin. "Really?" Takang tanong naman ni tita Ana. "Uhm! We'r

Kabanata 104NANENG POINT OF VIEW"Bakit walang may nakakaalam na may sakit ang anak nila?""Balita ko, itinakwil ata siya ng pamilya nito, kaya walang may nakakaalam na may sakit si Sheena. At ang dinig ko pa, may anak na raw pala ito; kapapanganak pa lang...""Pinaampon niya ang anak nito, ayon sa narining kong nurse sa ospital.""Kawawang bata. Maagang nagkaanak, maaga din namatay. Ngayon, pinoproblema nila kung paano babayaran ang bills sa ospital.""Hoy! Tsismis... ang dating kaibigan raw ang sasagot sa lahat nang mga bayarin sa ospital. Saka rinig ko, nasa kaibigan niya rin ang anak nito."Umangat ang kaliwang kilay ko nang marinig ko ang mga iba't-ibang komento tungkol kay Sheena—ang dati kong matalik na kaibigan. Akma akong tatayo nang may lumapit sa kanila. Ang mama ni Sheena."Kung pwede lang sana bumangon ang patay sa kanyang kinahihimlayan ngayon—sigurado akong isasama niya kayo sa libing niya! Kung walaan lang kayong magandang sasabihin sa namayapa kong anak—magsilayas ka

Kabanata 106NANENG POINT OF VIEWWARNING!!! READ AT YOUR OWN RISK!Kaagad kong sinalubong si Gabriel sa bukana ng mataas at malaking pintuan. Nahinto na lang ako sa aking paglalakad nang ngumiti siya. Kumunot ang noo ko.Anyare sa lakad niya't parang ang saya niya naman?Maging ang utak ko'y hindi na din napigilan na magtanong."What happened? Kumusta lakad mo?"Imbes na sagutin, niyakap niya ako't inamoy-amoy ang ulo ko."And I'm feeling good..." Wika niya—mahinang tumawa.The most dangerous people are those who hide their true intentions behind a smile. And one of those people—Gabriel."What happened?" I ask him calmly.I feel his hands all over my back. Gumagapang iyon—nakakapanindig balahibo. I swear."Babe?""Uhm?"He started kissing me—and I response gently."I wanna make love with you tonight."Hindi naman ako makatanggi. Matagal na din na walang body contact with him sa sobrang abala namin. I nodded. Mayamaya lang ay binuhat niya papasok hanggang sa aming kwarto. Kaagad niya

Kabanata 108NANENG POINT OF VIEWWEDDING DAYIt's been week had passed. Ngayon, araw ng aking kasal—kasal namin ni Gabriel. I'm just wearing a simple wedding dress with pink tulip bouquet. Naglagay pa nang maliit na korona sa aking ulo na mas ibinagay sa akin.It's a garden wedding; sa mismong bahay ni Gabriel sa Alabang.Hanggang ngayon, hindi pa din ako makapaniwala na ikakasal na ako sa isang lalaking inaaway ko noon."Nasaan si Gabriel?" Wika ko sa isang kasambahay na kapapasok lang sa powder room."Nasa labas lang naman 'yun siya kanina Ma'am Maze.""Ganoon ba? Sige. Salamat."Lumabas ang kasambahay. Lumabas din saglit ang mga make-up artist at maging ang mag-ayos sa aking suot. Ilang minuto lang ay may pumasok. Isa sa mga organizer ng wedding namin."Ma'am Maze, may nagpapabigay ho sa inyo."Inabot niya sa akin sobrang laking flower bouquet. Pulos kulay rosas at may card pa nakalagay roon."Best wishing and see you soon. From Mr. I?" binalingan ko ang nagbigay sa akin. "Sito ra