Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO의 모든 챕터: 챕터 781 - 챕터 790

“Sir,” bulong ni Theo, “breakfast lang po ’yan na karaniwang ginagawa ng mga empleyado.”“Bakit siya nakikipag-breakfast sa investor?”“Baka siguro gutom siya?”“Theo.”“Sorry, sir. Pero technically, wala naman pong masama. At saka hindi ninyo po yata niyaya ng breakfast kanina. Kung busog si Mrs. Saavedra tiyak hindi sasama ‘yan.”Matalim siyang lumingon sa assistant.Tumikhim si Theo. “What I mean is… professional breakfast po ’yan with the investor. ‘Yang si Mr. Scott, siya ang pinakamalaking investor ng railway station sa south. Actually, May nakapagsabi nga sa akin, mas prefer nila ang Thunder Corporation pero tayo ang nanalo sa bidding, dahil parang may crush si Mr. Scott kay Cassandra.”Sa monitor, tumawa nang bahagya si Cassandra sa sinabi ni Scott.“Theo.”“Yes, sir?”“Puntahan mo si Cassandra, utusan mo ng kahit ano.”Napakamot sa ulo si Theo.“Ang hirap maging assistant ninyo, sir. Kaya ramdam ko hirap ni Mrs. Saavedra,” bulong nito.“Anong sabi mo?”“Wala po, sige po gawan

Hindi alam ni Cassandra kung matatawa ba siya o mabibigla sa nakita.Nakasumbrero at face mask si Zion. Sa liit ng tricycle, halatang hindi ito komportable.Naghihintay ito sa kanya.“Zion?” Lumapit siya nang bahagya upang masiguro kung asawa nga niya ito. “Anong ginagawa mo dito?”“Sumakay ka na.”“Sinusundo mo ako?” tanong niya, pilit itinatago ang kakaibang pagbilis ng tibok ng puso. “Ako ba o si Fio--”“Ikaw,” putol nito.Natigilan siya.Isang salita lang, pero parang may tumama sa dibdib niya.Agad itong umiwas ng tingin. “Dumaan lang ako. Sakto, uwian mo na. Sumakay ka na. May pupuntahan tayo.”“Bakit naka-tricycle ka?”“May problema ba sa tricycle?”“Wala.” Hindi niya napigilan ang maliit na ngiti. “Kaso parang hindi ka kasya.”“Cassandra.”“Okay na. Sasakay na.”Pumasok siya sa tricycle. Dahil masikip, nagkadikit ang braso nila. Pareho silang natahimik. Ramdam niya ang init nito dahil walang distansya. Amoy sabon at something expensive pa rin si Zion kahit hapon na.“Saan tayo

Humiga si Zion sa pinakadulong bahagi ng kama.Pumikit siya at pilit na pinakalma ang sarili.Pero ilang minuto pa lang ang lumilipas, gumalaw si Cassandra.Una, bahagyang tumagilid ito.Sumunod, lumapit.At bago pa siya makaiwas, pumulupot ang kamay nito sa baywang niya.Nanigas ang buong katawan ni Zion.“Cassandra,” mahina niyang sabi. Walang sagot.Mahimbing pa rin ito.Maingat niyang kinuha ang kamay nitong nakayakap sa kanya. Huminga siya nang malalim, pilit na hindi pansinin ang init ng balat nito sa palad niya.Pero pagkaraan lang ng ilang segundo, muling gumalaw si Cassandra.Mas malapit.Mas walang pakundangan.Muli siyang niyakap nito, mas mahigpit na ngayon, na para bang unan siya. At bago pa siya tuluyang makarecover, ipinatong pa nito ang isang binti sa hita niya.Napapikit si Zion nang mariin.“Of course,” bulong niya. “Malikot ka nga matulog.”Hindi pa rin ito sumagot. Mahimbing ang tulog nito.Habang siya, parang sinusunog nang buhay.Dahan-dahan siyang lumingon. At

Tumingin si Cassandra sa lalaking minamahal.“Pero Zion, kung hindi mo ako magawang mahalin, sana maging tapat ka man lang.”Dahan-dahang tumayo si Zion at lumapit sa kanya.Marahan nitong hinawakan ang kanyang mukha.“Hindi ko alam kung paano maging tapat,” bulong nito.“Hindi ko alam kung paano magmahal.”“Then, start with simple things. Naa-appreciate ko ang mga maliliit na bagay na ginagawa mo para sa akin.”Parang may huling pader na bumigay sa mata nito.Bumaba ang mukha ni Zion.Marahan siyang hinalikan.Humigpit ang kapit ni Zion sa mukha niya.“Stay with me,” anito sa pagitan ng kanilang mga hininga.Tumingkayad siya at hinalikan sa labi si Zion bilang tugon.At gumanti ito ng mainit na halik. Kinagat nito ang pang-ibabang labi niya bago s******n. Hindi niya alam ang gagawin. Napakapit na lamang ang kamay niya sa leeg ng asawa.Malikot ang dila ni Zion. Gustong ipasok sa kanyang bibig. Tapos nilaro ang kanyang dila. Para siyang maiihi sa sensasyon.Napaliyad siya ng maramdaman

Hindi nagpatinag si Cassandra kahit ramdam niyang halos lahat ng mata sa harap ng Silver Lining Tower ay nakatutok na sa kanya.Ang vendor na naglalako ng kakanin ay nanginginig habang pinupulot ang natapong puto at kutsinta sa semento. At ang lalaking naka-dark suit na muntik nang makasagi dito ay nakatayo pa rin na parang siya pa ang naperwisyo.“Paano po ‘yan?” naiiyak na tanong ng vendor. “Paninda ko ’yan buong araw.”Kumirot ang dibdib ni Cassandra.Tumingin siya sa matandang lalaki. “Sir, kailangan ninyo siyang bayaran.”Nanigas ang mukha nito. “Do you know who you are talking to?”“Hindi po. Pero alam ko kung ano ang tama at mali.”May napasinghap sa paligid.Ang mga guard ay hindi makagalaw. Ang receptionist ay parang napako sa kinatatayuan. Ang ibang empleyado, nagpapalitan na ng tingin.“Bawal magtinda dito. Sino nagsabing maglako ka ng paninda dito?”“Hindi niya kasalanan kung muntik ninyo siyang mabangga, ang driver ninyo ang may kasalanan,” giit ni Cassandra. “At hindi rin