Semua Bab Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Bab 801 - Bab 810

Hindi nakita ni Zion ang maliit na tabletang inilagay ni Fiona sa baso.Tinanggap niya ang baso.Pero may ibang nakakita.Si Theo, at agad itong lumapit.“Sir!” tawag nito. “Kailangan ko lang po ng signature ninyo.”“Nauuhaw na ako,” anitong inagaw ang baso sa kamay niya at pinalitan ng papel at dokumento.Bago pa makapagsalita si Fiona, nainom na ni Theo ang inuming may pampatulog.Natigilan ito.Si Fiona ay namutla.Napahawak sa ulo si Theo.“Theo,” mababa niyang sabi. “Ano’ng nangyayari sa’yo?”“Hindi ko po alam, sir. Pero…” Kumapit ito sa gilid ng bar counter. “Sir… bakit umiikot ang resort? Lumilindol ba?”Nanigas ang mukha ni Zion.Bumaba ang tingin niya sa baso.Pagkatapos ay tumingin siya kay Fiona.Nawala ang tapang sa mukha nito.“Fiona,” sabi ni Zion, sobrang lamig ng boses.“Bakit ako? Wala akong—"Pero hindi na niya kailangan marinig ang palusot nito.“What did you put in it?”Nanlaki ang mata ng babae.“Wala akong nilagay,” mabilis nitong tanggi.“Don’t lie to me.”Napah

Nanatiling nakatitig si Neil kay Cassandra na para bang naghihintay pa ito ng ibang sagot.Hindi agad nakapagsalita si Cassandra. Ramdam niya ang init na umakyat sa mukha niya, hindi dahil nahihiya siyang amining kasal siya, kundi dahil bigla niyang naintindihan kung saan nagsimula ang lahat.Ang CV niya.Single ang nakalagay doon.Kaya pala walang alam si Ms. Reyna. Kaya pala malakas ang loob ni Neil na lumapit.Bago pa niya maipaliwanag, naramdaman niya ang mainit at matatag na kamay ni Zion na dumausdos sa kamay niya.Napatingin siya pababa.Hinawakan nito ang kamay niya sa harap ni Neil at ng ilang empleyadong naglalakad sa resort lounge.“She’s very much married,” ulit ni Zion. “She’s my wife.”Hindi siya makahinga.Ang kamay ni Zion ay mahigpit na nakahawak sa kanya.Si Neil ay saglit na napatingin sa magkahawak nilang kamay.“Sorry,” mahinang sabi ni Neil. “Akala ko talaga single ka.”Kumibot ang konsensiya ni Cassandra.“Neil, kasalanan ko rin. Hindi ko na-update ang CV ko. Hin

Umiling si Zion, pero nang bumalik ang tingin niya sa screen, naroon pa rin ang litrato ni Cassandra.Larawan nila iyon sa dalampasigan. Nakangiti ito sa camera, habang siya naman ay nahuling nakatingin sa asawa. Hindi sa dagat. Hindi sa sunset. Kay Cassandra.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya.Bakit ba siya napapangiti sa isang simpleng larawan?At bakit, habang mas matagal niya itong tinitingnan, mas gusto niyang makita iyon hindi lang sa screen, kundi sa dingding ng bahay nila?Kinuha niya ang cellphone.“Theo.”“Sir?” masaya ang boses ng assistant.“Ipa-frame mo ’yong sunset photo. Malaki. Idi-display ko sa bahay.”Saglit na katahimikan.“Sir… as in malaking portrait?”“Today, Theo. Kahit ako na ang kumuha mamayang uwian.”***Sa baba naman, abala si Cassandra sa pag-aayos ng files nang dumaan si Neil sa harap ng desk niya. Hindi ito huminto gaya ng dati. Hindi rin ito nagbiro. Magalang lang na tumango.Sinurot siya ng konsensiya.“Neil,” tawag niya.Huminto ito.“Bakit?”“

“Bumalik na lang po kayo sa ibang araw,” sabi ni Cassandra sa ina ng asawa.Nagulat si Vivian.“Hindi ko po sinasabing magiging madali. Hindi ko rin po sinasabing kakausapin niya agad kayo.” Saglit siyang lumingon sa pinto ng kwarto. “Pero kung totoo po na gusto ninyong ayusin ang relasyon ninyong mag-ina, huwag po kayong sumuko.”“Pakiusap, mahalin mo ang anak ko,” anitong parang pinipigilan ang luha.Hindi nakasagot agad si Cassandra.Dahan-dahan, tumingin siya sa portrait sa dingding.“Mahal na mahal ko po si Zion,” mahina niyang sabi.Tumayo si Vivian pagkaraan ng ilang sandali. “I should go.”Paglabas nila sa pinto, malamig na ang hangin sa labas. Tahimik ang kalsada. Ilang ilaw lang mula sa poste ang tumatama sa mukha ni Vivian, kaya mas halata ang pagod sa mga mata nito.Bago ito tuluyang lumabas, huminto ito.Huminga nang malalim si Vivian. Sa unang pagkakataon mula nang dumating ito, nawala ang eleganteng maskara sa mukha niya. Ang naiwan ay isang ina, mali man, huli man, pero

Pagkaalis sa mansyon, hindi agad pinaandar ni Zion ang kotse.Nakaupo siya sa loob, hawak ang maliit na keychain sa palad habang nakatitig sa windshield na halos walang nakikita. Sa labas, tahimik ang kalsada. Sa loob ng sasakyan, ang ingay ng utak niya.Hindi si Candice ang batang nagligtas sa kanya.At sa halip na guminhawa siya dahil sa wakas ay nalaman niya ang isang piraso ng katotohanan, mas lalo lang gumulo ang lahat. Para bang may hinugot na haligi sa ilalim ng isang bahay na matagal na niyang pinaniwalaang matibay.Kinuha niya ang cellphone at tinawagan si Theo.Dalawang ring pa lang, sinagot na nito.“Sir?”“Simulan mo ulit ang paghahanap,” malamig niyang sabi. “Hindi si Candice.”Saglit na katahimikan sa kabilang linya.“Sir… confirmed po?”“Hindi niya maalala ang insidente. Hindi sa kanya ang keychain.”“Okay po. Saan po tayo magsisimula?”“Sa umpisa. Lumang police records. Schools. Barangay reports. Hospital records. Kahit sinong C. Rosales na may koneksyon sa lugar at tao