Lahat ng Kabanata ng One Wild Night With Mr. Virgin(SPG): Kabanata 41 - Kabanata 50

Jhonalyn's Point of View MAHINA akong napamura matapos akong makapasok sa loob ng sasakyan ko. Makalipas ang ilang segundo, may kumatok sa bintana ng sasakyan ko kaya ibinaba ko ito. That haliparot girl is making my head hurt even more. "Are you alright, Ma'am?" It's one of my guards. Pilit akong ngumiti saka tumango. "Just a little tired, but I'll live," sagot ko upang mapanatag sila dahil alam kong makakarating kay Damon ang report nila. Sinundan nila ako kanina nang pumunta ako dito sa trabaho. They respected the distance I told them. Kasi sinabi kong hindi ako komportable kapag mismong kasama ko sila sa paglalakad at sa kung saan ako pupunta. Para akong si Queen Elizabeth pag ganon! Dahil pinagtitinginan ako ng mga tao. "Sigurado ho ba kayo, Ma'am?" Alinlangang tanong niya habang tinitignan ang anyo ko. I mentally cursed because I know I'm sweating and I look pale. Tumikhim ako para kunin ang atensyon niya. "Vermon, okay lang ako. Uuwi na rin lang ako. I'll rest there," tang

Jhonalyn's Point of View WALANG buhay akong nakatingin sa TV na nasa harapan ko. I'm watching, but my mind keeps on reminiscing the days when Ate Althea and I were still close. Tanghaling tapat na, ngunit hindi pa rin ako makapaniwala sa rebelasyong natuklasan ko kagabi. I still cannot believe that the stepsister I have loved and cherished so much would lie to me like this. What's worse is that she's Althea Marie, who wants to steal my property. Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko nang maramdaman ang pag-upo ni Damon sa tabi ko. Itinutok ko ang atensyon ko sa pinapanood ko. I don't want to look at him. I don't want him to see me in tears again. "Baby, look at me." Umiling ako sa sinabi niya. "Ayoko. Dahil kotang-kota ka na sa mga iyak ko. I cried the whole night, and you stayed with me until morning." Ni hindi nga siya pumasok sa opisina ngayon dahil sa akin. I told him to go, but he refused. Nahihiya na ako sa kanya. Bakit? Kasi buong gabi niya akong inalo. Hindi siya nagsawa

Jhonalyn's Point of ViewANG mukha agad ni Damon ang unang bumungad sa paningin ko. Puno ng pag-aalala ang naka-ukit sa mukha nito."Hey, baby. Are you fine now? May masakit pa ba sa'yo?"I smiled at hinaplos ang pisngi niya. "Don't worry about me, okay na ako."Hindi ko man lang namalayan na hapon na pala. Masakit pa rin ang ulo ko; alam ko rin that I passed out earlier dahil sa pagod at pag-iyak ko. I tried to process all the new information I received this morning. Iniyak ko iyon lahat, at dahil sa bigat ng naramdaman ko, ay bigla na lang akong nawalan ng malay.Everything that I know about me and my family is now so messed up. Mapakla akong natawa nang mahina. I can't still process the truth that Ate Althea is my real sister and Tita Carmen was Dad's first love."This is crazy," alam kong kita na peke ang ngiti ko. I can see it in Damon’s eyes that he knows I'm just trying to look okay. He's cuddling me close to him. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako o ano, pero nandidi

Jhonalyn's Point of View NATIGILAN ako nang ibinagsak ni Dad ang kamay niya sa mesa. "Gusto mo ba talagang ipahiya ang pamilya natin?! Ikaw ang pinili ng anak ng mga Valentino na pakasalan! Halatang gusto ka naman ng lalaking iyon, bakit umaayaw ka pa diyan?!" Galit niyang saad. "Dad, as I said, I won't marry him. I don't want to enter a loveless marriage—” "Nanunumbat ka pa! Hindi ko tinatanong kung gusto mo ba! Sa ayaw at sa gusto mo, pakakasalan mo siya!" His eyes were spitting fire. Para akong naluluto dito sa inuupuan ko. All of them were looking at me with pure hatred and anger. The family that I love and cared for… seems like they're stabbing me from the back. I wish Mom were here. I wish Mom were still alive. Lumunok ako para pigilan ang sariling kahinaan. "I'm sorry po, pero ayaw ko po talaga. Mahal na mahal ko po kayo, pero hindi ko po kayang sundin ang kagustuhan niyo na pakakasal ako kay Jack. Pasensya na po." "Mahal?! Lintik na mahal-mahal yan! Ang mahal ay ang uta

Jhonalyn's Point of View ANG lakas ng tambol ng puso ko at hindi ako makatingin sa kanya. Panay ang pag-igting ng panga niya at kitang-kita ko na galit siya habang nagmamaneho.He's not hiding it from me either.Sariwa pa ang sugat sa puso ko sa pinag-usapan namin nila Dad, ngunit kinakabahan ako ngayon. The sole reason is because I know that Damon heard what I said to them."Put on your seatbelt." saad n’ya at napangiwi ako dahil sa kalamigan non.Sinunod ko ang sinabi n'ya para hindi lalong lumala ang galit niya. Nang makarating kami sa tapat ng hotel, mabilis siyang bumaba para pagbuksan ako ng pintuan. Hindi ako mapakali at bumaba na rin dahil hindi siya makatingin ng diretso sa akin. Iniiwas ang mukha dahil bakas ang emosyon niyang alam kong nakakatakot at nakakakaba.Tahimik lamang ako, ganun din siya.Pumasok ako sa unit niya matapos kong i-enter ang code niya, sumunod siya sa akin. "Anong narinig mo?" Kinakabahan kong tanong ngunit napa-atras ako nang humakbang siya palapit