บททั้งหมดของ Our Fixed Marriage: บทที่ 11 - บทที่ 20

Callieyah Gabrielle Suarez POV Wearing my usual corporate attire, I walked in with grace and confidence, plastering my best poker face. The front guard greeted me with full respect, bowing his head as I passed by. I just raised my right eyebrow in response—my typical acknowledgmet. The moment I reached my office, I sank into my swivel chair, panting a bit from the rush. Olivia immediately served my black coffee. "Thanks," was all I said before opening my laptop to start my usual morning routine. "You have a meeting with the partners later, Ms. Suarez," she reminded me. I just nodded, my eyes still glued to the screen, scanning the reports from yesterday's transactions. Nagtaka naman ako kung bakit hindi pa siya umaalis sa harap ko. "Anything else, Olivia?" Hindi siya agad nagsalita, kaya natigil ako sa ginagawa ko at bumaling sa kanya. "Come on, Olivia Ferrer. Spit it out." I knew she hated hearing her full name. "Your... your wife is here po," she said. May bahid ng inis sa ton

Callieyah Gabrielle Suarez POV Bagong umaga na naman, pero walang nagbago sa routine ko. Heto ako ulit ngayon sa harap ng laptop ko habang sumisimsim ng mainit na kape. "Any changes sa schedule ko ngayon?" tanong ko kay Olivia habang may tina-type sa keyboard. "Nothing so far po, pero..." Saglit na nagkurba ang mga kilay ko. I waited for her next words, pero bigla siyang napatigil. "Kailangan mo ba akong laging bitinin, Olivia, sa tuwing may alangan kang sabihin? What is it?" Hindi naman ako galit, and sanay na rin naman ako sa kanya. I noticed her fidgeting, playing with her fingers. Napatingin pa ako sa gawi na 'yun bago muling nag-angat ng tingin sa mukha niyang biglang napangiti. "Para kang kinikilig," kunot-noo kong pansin sa ikinikilos niya. "Nakakakilig naman po kasi ang Misis niyo..." Napaiwas pa ito ng tingin habang namumula ang mga pisngi. "W-wait..." Napailing-iling ako, na para bang nagkamali ako ng dinig. "What did you say?" "Dumaan po rito si Miss Luna, ang wif

Callieyah Gabrielle Suarez POV Naiwan kaming dalawa ni Luna sa loob ng opisina ko. Ang sobrang katahimikan ay nakakabaliw. "Hey," kaya ako na ang kusang bumasag sa katahimikan. "T-thank you for saving me." Nasabi ko rin sa wakas kahit hirap na hirap ako at nahihiya. "It's nothing..." Luna replied coldly. Lumakad siya patungo sa desk ko, at sumunod lang ang tingin ko sa kanya. Kinuha niya ang paper bag na hawak niya kanina, na nakapatong na pala ngayon sa table ko. "Anyway, have some breakfast. Dinala ko na rito para hindi ka na maabala pang lumabas. Just tell Dad we had breakfast together, just in case he calls and asks about it," mahabang paliwanag niya. Nakatitig lang ako sa paper bag na iniabot niya. Nang tanggapin ko ito, muling nagsalubong ang mga mata namin. "Thank you for this. Pero you didn't have to do it, though. I could just lie to him naman." Payak akong ngumiti na sinuklian niya lang ng tipikal na blangkong mukha. "I gotta go," she said simply. Humarap sa akin ang

Callieyah Gabrielle Suarez POV Lumabas ako agad ng kotse pagkarating pa lang namin at nang tumigil ang makina nito. Walang lingon o pasintabi akong naunang maglakad papasok ng bahay. Panay ang lunok ko at paypay sa sarili. Binuksan ko ang p***o ng kwarto ko at banyo agad ang naging direksyon ng mga paa ko, na para bang alam na nito ang kailangan ko. Huminga ako nang malalim habang nakaharap sa salamin. Naghilamos ako dahil pakiramdam ko, ang init-init ng katawan ko. Inhale... exhale... I tried so hard to calm my nerves. What is wrong with me? I'm seriously having trouble figuring out what's happening to my system. Nagpaikot-ikot pa ako sa loob ng banyo bago tuluyang naghubad para idaan sa ligo ang kakaibang nararamdamang ito. Pero pagkatapos kong maligo, biglang kumunot ang noo ko at naningkit ang mga mata ko nang hindi ko makita ang hinahanap ko. Kinuha ko na lang ang towel at 'yun ang ginamit kong pambalot sa hubad kong katawan bago lumabas. Sa tindi ng gulat ko, "Ahhhh!!" ang t

Callieyah Gabrielle Suarez POV I went straight to the bathroom right after Luna left. Binuksan ko ang shower nang matapat ako rito, allowing the cold water to completely soak me. How I wish the cold water could just wash away all the things that happened to my body, but I know it won’t. Kahit ano pang sabon ang gamitin ko at kahit gaano pa katindi ang gawin kong pagkuskos sa balat ko, wala na. It's like a deep wound that will eventually turn into a scar, reminding me every single day how I totally fucked up. Mariin akong napapikit habang humahalo sa agos ng tubig ang bawat luhang pumatak mula sa mga mata ko. I hate her to the core. I want nothing to do with her anymore. I wish I didn't even know her from the start. I'm just so incredibly enraged. I date to marry, at sa taong pakakasalan at mahal ko lang talaga dapat iaalay ang buong sarili ko. And she is definitely not that person. Kahit pa pinilit kaming ikasal, wala pa rin siyang karapatan. Luna Maxine Sandoval POV Dahil sa nangy