All Chapters of Our Fixed Marriage: Chapter 21 - Chapter 30

Luna Maxine Sandoval POV "Alright." Neutral lang ang pagkakasabi ko, pero may kung anong bugso ng hindi mawaring emosyon ang biglang sumiklab sa puso ko. "For now, let's have breakfast. Shall we?" Alanganin ako kung sasama ba siya sa akin o hindi, at lubos ko namang mauunawaan kung tumanggi man siya. Pero mas mabuti talaga kung pauunlakan niya ako ngayon. "S-sure..." "Really?" Hindi ako makapaniwala. Buong akala ko kasi ay tatanggi siya nang husto kagaya ng mga nakaraang araw. "That's what our Dads want, right?" pagkaklaro ni Calli sa sarili niya. Ayaw niyang may ibang isipin ako, pero hindi ba't gusto niya rin naman talagang kumain sa labas dahil kanina pa kumakalam ang sikmura niya? "Alright then..." Inilahad ko ang kamay ko at hinayaan si Calli na maunang maglakad hanggang sa makalabas kami ng p***o. "Good morning po! Kakain po kayo sa labas?" bungad sa amin ni Olivia pagkabukas ng p***o ng main office, habang may nakakalokong ngiti na naman sa mga labi niya. Umirap lang si

Luna Maxine Sandoval POV Kinuha ko ang extra helmet na siyang direksyon ng tingin ni Calli. Akala niya siguro ay isusuot ko ito sa sarili ko, pero bahagya siyang nagulat nang sa kanya ko ito isinuot at dahan-dahang isinarado ang lock. A grand gesture again... sa isip-isip niya habang nakatitig sa akin. Sunod na nagsuot naman ako ng sarili kong helmet, at matapos sumakay sa Ducati ko, inilahad ko ang isang kamay para hawakan niya upang makasampa naman siya at umangkas sa likod. Overwhelmed siya sa princess treatment na ipinapakita ko, pero baka ganito lang talaga ako kumilos—isang gentlewoman, kung tawagin ng karamihan. Nang makapwesto na siya sa likod, ramdam kong medyo alanganin pa si Calli kung paano kakapit sa akin. Dahil napansin ko ang pag-aalinlangan niya, ako na ang nag-initiate na kunin ang dalawa niyang kamay saka ito mariing iniyakap sa aking tiyan. Callieyah Gabrielle Suarez POV I swallowed hard at the unexpected encounter. I couldn't figure out exactly what I was feel

Luna Maxine Sandoval POV "Manager!" tawag ko nang lumapit ako sa kaibigan ko. "Oh, are you lost, baby girl?" paggaya nito sa sikat na linya ni Massimo sa pelikulang 365 Days. "Lost ka diyan," sinimangutan ko siya agad. "Eh kasi naman, ngayon ka lang ulit nagawi rito sa Asylum. Akala ko nga tuluyan ka nang nag-take over sa family business niyo, eh." Kung ganoon din naman pala ang mangyayari, para saan pang pumayag ako sa kasal na 'to? Hindi ba't isa 'un sa mga naging kundisyon ko kay Father bago ko tanggapin ang set-up na ito—ang hayaan niya akong ipagpatuloy ang career na tinatahak ko ngayon? "Nag-asawa ka lang, hindi ka na ma-reach," pagbibirong pahabol pa ng manager ko. "O baka naman in love ka na doon kaya nasingitan na ang schedule mo rito?" Pang-aasar pa niya, na hindi ko inaasahang magpapamula bigla ng aking mga pisngi. Mabilis kong iniwas ang tingin ko para hindi niya mahalata. "Who were you talking to a while ago?" pag-iiba ko na lang sa topic. Napalingon pa ang manage

Luna Maxine Sandoval POV Her jaw clenched in disbelief. She had heard many words worse than that in the past, pero bakit parang mas tagos sa puso at mas affected siya ngayon? The fact is, they were practically nothing. Calli was nothing to her. She desperately wanted to defend herself, pero para saan pa? Before this, she was always so carefree. Does it really matter to her how this woman in front of her sees her? Huminga nang malalim si Luna upang kahit paano ay kalmahin ang sarili. Tutal, aminado naman siyang nauna siyang mang-insulto, kaya inisip na lang niyang patas na silang dalawa ngayon. Ipinalagay niya na lang din na nakainom ito, may mabigat na pinagdadaanan, at higit sa lahat, wala naman itong kaalam-alam patungkol sa totoong buhay niya. "Siguro hindi ka pa talaga nagmamahal ng totoo at buo.. hindi ka pa nasaktan, o baka nga hindi mo alam ang mga salitang 'un," mahina pero madiing sabi ni Calli. "Kaya sige, palalagpasin ko ang mga sinabi mo ngayon, pero hindi ko babawiin a

3RD PERSON POV Muling nabaling ang atensyon ng dalawa kay Luna nang bahagya itong dumaing. "Ako na ang bahala sa kanya... Salamat sa paghatid," untag ni Calli, habang bakas sa mukha niya ang paghingi ng pasensya sa naging abala. Tumango naman ang manager. "I have to go na rin, Ms. Suarez," sabi niya, bago biglang pumaskil ang isang nakakalokong ngiti sa mga labi nito. "Or should I rather call you Mrs. Sandoval?" Bahagyang nagtaas-baba ang mga kilay nito na tila ba tinutukso ang dalaga. Napalunok na lang si Calli. Sa tindi ng mga rebelasyon ngayon, hindi pa lubos na nagpa-process sa buong sistema niya ang mga kaganapan. Hindi na siya nakapagsalita pa nang pinal na magpaalam ang manager at tuluyang lumabas ng p***o. Sinadya talaga ng lalaki na umalis agad upang bigyan ng sapat na privacy ang mag-asawa. Kahit hindi pa man pormal na kinukumpirma sa kanya, napakalakas na ng kutob niya na ito nga ang babaeng ipinilit ipakasal kay Luna—dahil wala siyang ibang makitang lohikal na dahilan