บททั้งหมดของ My Assistant, My Secret Husband : บทที่ 11 - บทที่ 15

Pagkalabas galing sa ospital ay doon agad sila dumiretso sa funeral home kung saan nakaburol ang mga magulang ni Honey. Pansin ni Honey na may tao na sa loob. Marahil ay upang makiramay sa pagkawala ng magulang niya. Karamihan sa mga nakikiramay ay mga business acciociates ng daddy niya. Mga shareholder ng kumpanya at mga may mataas na ranggo ng kumpanya. May nakita rin siyang mga kaanak nila. Hindi niya alam kung totoong nakikiramay ang mga ito o pakitang tao lamang. Kung sa dalawa ay wala siyang pakialam. Walang emosyon na nagtungo si Honey sa harapan kung saan ang kabaong ng magulang niya. Malungkot niyang pinagmasdan ang mga ito. Gusto man niyang umiyak ngunit naubos na yata ang mga luha niya simula ng malaman niya ang nangyari sa magulang. Kaya pinagmasdan na lamang niya ito. “Condolences, my dear niece,” rinig niyang sabi ng sinuman. Napatingin naman si Honey sa tabi niya upang tingnan kung sino ito at nang makita ang kapatid ng daddy niya ay napaismid na lang siya ng pal

Gabi na nang magising si Honey. Ginising siya ng tunog ng cellphone niya. Antok pa ang diwa niya nakinapa-kapa ang gilid niya upang makuha ang cellphone niya. At nang matagpuan ay agad niyang pinindot ang answer button at inilipat sa tainga. Hindi na niya tiningnan kung sino. “Hello,” wika niya pagkasagot niya sa tawag.“Girl, kumusta? Okay kana ba?” nag-alala na tanong ni Jhaira sa kaibigan.“Ito, kagigising lang,” walang ganang sagot ni Honey.“Girl, alam kong malungkot ka ngayon dahil sa pagkawala ng magulang mo pero sana tanggapin mo na wala na sila at hindi mo na sila makakasama pa dito sa mundo sa ngayon. But I know rin na time will come ay makakasama muli natin sila sa lugar kung saan puro saya na lang ang ating mararanasan,” paliwanag ni Jhaire sa kanya. Napabuntong hininga na lang si Honey sa sinabi ng kaibigan. “Pero masakit pa rin, girl.”“Lilipas din yan. Pasasaan ba at matatanggap mo rin ang lahat, girl,” sabi ni Jhaira. “Ewan ko. Hindi ko na yata matanggap na wala na

“What do you want?” Alanganin na tanong ni Honey sa humarang sa kanya. Naalala niya na ito ang umupo kanina sa vip lodge kung saan sila ng kaibigan si Jhaira. “It's you, babe,” sagot nito na para bang isa siyang pagkain na nakahain sa harapan nito. “Step aside, magsi-cr ako,” pakiusap ni Honey dito. As much as possible, ayaw niyang mag-panic. Ayaw niyang makagawa ng eksena. Alam niya kung anong lugar na ito at alam niyang walang makakatulong sa kanya kung sakaling may nangyaring hindi maganda dahil mindset ng mga taong naririto ay magpakasaya at alam niyang walang maniniwala sa kanya kung sakaling mabastos siya nito. “You want me to join you there? Let's have some happy moments?” parang asong ulol na wika nito sa kanya sabay hawak sa siko niya. “Don't touch me!” Angal ni Honey sabay waksi ng kamay niya. “Oh, I like that. Palaban,” wila nito sabay tingin sa kanya mula ulo hanggang paa. “I'm sure palaban ka pagdating sa kanya.”“Bastos!” Singhal niya to sabay tulak upang makadaan