My Assistant, My Secret Husband

Past five na ng hapon kaya mabilis na inayos ni Honey ang gamit niya isa-isang isinilid sa bag niya. As usual, wala na naman siyang ginagawa kaya ayon nag-make up session na lang siya sa desh niya. “Bye!” Paalam niya sa mga kasama. “Bye!” Sabay na sagot ng mga ito. Sa halip na bumaba ay top button ang pinindot niya nang makasakay siya sa elevator. Balak niyang sumabay sa ama pauwi. Na-miss niya ang panahon na hatid sundo siya ng ama. Nagulat pa siya ng buksan niya ang pintuan ng opisina ng ama. Nakasalubong niya sa Zack na ngayon ay papalabas na. “H-hi,” halos mautal na bati niya dito. As usual, umuko lang ito bilang pagbati sa kanya. Nilagpasan lang siya ng lalaki patungonsa desk nito. Bagay na ikakunot ng noo ni Honey. “Haizt, pipi ba ang lalaking yon? Mahal ba ang bayad kapag masalita siya?” Inis na tanong niya sa sarili. Naparolyo na lang siya ng mata. “Whatever! Bahala siya sa buhay niya! Hmmp!”Tuluyan siyang pumasok sa opisina at nakita niya ang ama na busy pa sa mga pa

“What's happening here?”“Babe!” Sigaw ni Leslie pagkalabas ng lalaki agad itong yumakap at nagsumbong pa. “Sinabunutan niya ako!”Napataas naman ang kilay ni Honey sa narinig. Naalala niyang may asawa itong department head nila. At sigurado siyang hindi ang babaeng ito. “Excuse me, siya ang nauna,” depensa ni Honey sa sarili. “No, babe. Siya ang nauna. Pinakiusapan ko lang siya na dalhin ang papeles na ito sa office ng daddy niya pero ayaw niya. Tapos sinabihan pa ako na wala akong karapatan na mag-utos sa kanya dahil anak daw siya ng may-ari ng kumpanya,” sabi pa ni Leslie. Napangiti na lang ng hilaw si Honey sa kasinungalingan ng babae. Hindi niya akalain na may mga taong kayang i-down ang iba para lang umangat sila. At na-experience na niya yon, ngayon-ngayon lang.“It's true, Miss De Guzman?” Tanong ng department head nila. “No, sir,” tanggi ni Honey. “Lier!” Sigaw ni Leslie. “No! Nagsisinungaling siya!”Hindi na napigilan ni Honey ang sampalin ang babae kahit nasa harap pa

“Saan ako uupo, dad?” Tanong ni Honey sa ama matapos mapansin na wala namang nadagdag na table sa opisina o kahit sa labas man lang. “Here,” sagot ni Eduardo sa anak. “What?” Hindi makapaniwala na sagot ni Honey sa turo niya sa swivel chair ng ama. “Eh, upuan mo yan, dad.” “Sweetie, sayo muna yan.” “Nge, paano ka?” “Don't worry about me. Aalis din kami ng mommy mo,” sagot ni Eduardo sa anak. “What? Aalis kayo?” Tanong ni Honey. “Paano ang company?” “Sweetie, this is not the first na umalis kami ng mommy and kasama ka pa doon, di ba?” “Yeah, but how about me? Hindi nyo ak9 isasama?” Tanong pa ni Honey. “No. It's time for you to learn how to handle our businesses,” sagot ni Eduardo sa anak. “So, from now on, you will become the acting CEO of our company.” “What? No, dad. Hindi ko kaya yon,” reklamo ni Honey. “Wala akong alam sa ganito.” “Kaya nga mag-train ka di ba?” Sabi ni Eduardo. “Paano mo malalaman ang pasikot-sikot ng negosyo natin kung hindi mo pag-aralan?” “Fi

Weeks has passed, parang wala lang nangyari. Magkasama nga sila sa isang opisina sina Honey at Zack ngunit para silang mga pipi at bingi. Malamig pa sa yelo ang pakikitungo nila sa isa’t-isa. Maliban na lang sa tuwing may kailangan sila. Si Honey nga ang acting CEO ng kumpanya ngunit si Zack ang gumawa ng trabaho niya. Tanging ginawa na lang niya ay taga pirma ng mga papeles na kailangan ng pirma niya. Maliban doon ay wala na. Nagmistula siyang tambay sa opisina ng ama niya. Na-miss tuloy niya ang kaibigang si Jhaira at ang dating ka-trabaho niya. Dati kasi kahit wala siyang ginagawa ay may makakausap siya ngayon kahit simpleng hi o hello ay wala man lang lumabas sa bibig niya. Kulang na lang kausapin niya ang dingding, kisame, mga lapis at ballpen sa harap, monitor na naka-bukas lang at di nagalaw dahil wala naman siyang gagawin. Napa Buntong hininga na lang si Honey at naisipan maglaro na lang ng candy crush. Nalibang siya sa kalalaro kung kayat hindi niya namalayan ang pagpaso

Halos manginig ang mga kalamlan ni Honey ng makita ang ilan sa mga pamilya ng mga nasawi na nag-iyakan dahil wala na ang isa mga kaanak nila. Dalangin niya na sana hindi niya maranasan kung anong nasa harap nya ngayon. Nasa isang ospital sila ngayon kung saan dinala ang mga sugatan at mga nasawi sa aksidente.“Kumusta? May balita na ba tungkol kina mommy at daddy?” nag-alalang tanong ni Honey kay Zack ng lapitan siya nito. Napabuga naman ng hangin si Zack at tiningnan siya ng malungkot. “Come with me.”Yun lang at seninyasan siyang sumunod dito. Nagdadalawang isip man ay sumunod siya sa lalaki. Dinala siya nito sa isang kwarto na ayaw niyang pasukin.“Bakit tayo narito?” nanginginig na tanong niya. Nasa morque kami ngayon kung saan dinala ang mga taong wala ng buhay. “Pasok,” yon lang ang sabi lalaki. “N-no. Ayaw ko,” naiiling na tanggi ni Honey. “Nasa loob na ang mommy at daddy mo,” sagot nito. “Hindi!” Sigaw niya. “Hindi pa patay ang mommy at daddy ko. Hindi!”“Honey! Be brave