All Chapters of My Arrogant Boss Is My Secret Lover: Chapter 311 - Chapter 320

“Let me treat your wound.”Hindi niya binitawan ang kamay ko kaya hindi ako makaalis sa tabi niya.“No need. I am fine.”“But Archi-"Bigla siyang ngumiti kaya natahimik ako.He’s so damn happy at nagri-reflect iyon sa mukha niya. Sa lahat ng nasugatan, siya iyong masaya.“Stop smiling…” namumulang sabi ko.“Why?”He’s clearly teasing me and he’s enjoying it kahit na hiyang hiya na ako.Sapilitan kong kinuha ang kamay kong hawak niya at agad kong itinago ang mukha ko sa dalawang palad ko.Natawa na naman siya. Ako yata ang happy pill niya ngayon?“Alright. This it enough. You better sleep. It’s getting late.”Nagulat ako nang sabihin niya yun.Papatulugin niya na ako?Akala ko 3 kisses? Isa pa lang yun ah?I mean, hindi naman sa gusto ko pa. Nagtataka lang ako.“Why? Why are you looking me like that? May problema ba?”“Akala ko ba 3?”Nashock yata siya sa tanong ko. Mukhang para sa kaniya, ang unexpected na marinig niya yun galing sakin.Kaya tuloy mas lalo akong nahiya sa harapan niya

Archi’s POV[Past]Someone died and that’s Maica. Her family—especially her father cried while holding her lifeless hand. Nasa tabi lang ako kasama si mommy, nakatayo at nakayuko ang ulo.I feel so guilty, halos hindi ko alam kung paano ko sila haharapin.Ni hindi ko rin alam anong sasabihin ko… I am blaming myself. Takot na takot ako, ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko.“IKAW!” Sigaw ni tita Queenie, mama ni Maica, at agad akong sinugod at sinampal. “Ikaw ang dahilan at wala na ang anak namin!”I didn’t move. Hinayaan ko lang na sampalin niya ako hanggang sa magsawa siya… hanggang sa mamanhid ang mga palad niya.Because it’s true. Ako ang nagdala nito sa anak nila. Because of me, Maica died kasama pa ng baby niya.“Please…” my mom plead. “Ako nalang ang saktan niyo, huwag ang anak ko. Walang kasalanan si Archi dito.”Malalaking butil ng luha ang kumawala sa mata ko nang makita ko si mommy na nakaluhod para lang protektahan ako.What have I done?Bakit ako humantong na pati ang

From that day on, I no longer desire to live. No Aileen beside me and guilt is tripping me. I tried to fix things with her family. Tinanggap ako ni tita Liya at ate Vida, pero hindi ibig sabihin no’n babalik si Aileen sa buhay ko.4 months akong naka-isolate. Pakiramdam ko, walang nakakaintindi sakin.Bumabangon lang ako para usigin na naman ng konsensya at sawang sawa na ako sa buhay na ganto.Every time I closed my eyes, si Maica ang naalala ko… kapag bubuksan ka naman, nakikita ko pa rin siya.It’s either alak o sleeping pills nalang ang kinakapitan ko.“Kung gusto mo siyang puntahan, then puntahan mo na.” Sabi ni kuya nang dalawin niya ko sa bahay. “I’ll book you a tics. I’ll finance you. Mas gugustuhin ko pang umalis ka kesa makitang nagkakaganito, Archi.”Ngumisi ako.“Then what kuya? Hindi ba kakasabi niyo lang ni mommy na hindi pa nakikita itong si Dolores Salvador o sino man itong tang-inang taong to?”“It’s different this time, Archi. Alam na natin ang tungkol sa kaniya. Hind

Archi and I are still okay… Nakatira pa rin ako sa kaniya at siya naman, akala ko tambay e hindi pala. Hindi lang siya pumapasok sa AE Lines dahil nag-aaral pa siya.Yes, nag-aaral siya. He re-enrolled at bumalik siya sa umpisa no’ng nakalabas siya sa kulungan.This time, he did not pursue his previous degree. Nagfinancial management siya nang sa ganoon e mas matulungan niya si kuya Aris sa negosyo nila.He’s taking up his classes online but sometimes may araw na pumupunta siya ng school to attend his face to face classes. Then minsan daw, sa vacant niya, he visits their company building para personal siyang matrain ni kuya.He’s kinda busy…But I really thought wala siyang ginagawa. Namisjudged ko siya.Paano naman kasi, mula nang makauwi e ako lagi siyang nasa bahay nina ate.[Love, want some foodie?] text niya.[No need. May makain pa man dito sa bahay mo.] I replied.He’s not with me now. Kailangan niya kasing pumunta ng school to do some stuff. Pero ang sabi e mabilis lang naman d

“Shan, what’s this?” tanong ko sabay tingin sa kaniya.Bakit nandito si Nate? Alam ba niyang pupunta ako dito?Or plinano nila ito?“I’m sorry…” mahinang sabi niya sakin. “I didn’t expect na dadalhin mo si Archi. Gusto kang makausap ni Nate at makakausap mo lang siya ng maayos kung wala si Archi nakaaligid sayo. You didn’t tell me earlier na dadalhin mo siya kaya di ko na napigilan si Nate na pumunta dito.”Nakagat ko ang labi ko at tumingin ulit sa gawi ni Nate. Nakita ko ang pagkunot ng noo ni Archi, nagtataka kung bakit ganto ang reaction ko.Nang dumaan si Nate sa tabi niya, saka lang niya narealize kung anong nangyayari.But too late. Bago pa siya nakareact, niyakap na ako ni Nate sa mismong harapan niya. Hindi siya makagalaw, nanlaki lang ang mata niya habang nakatingin saming dalawa.Nang magtagpo ang paningin naming dalawa, kita ko ang sakit at takot na namutawi doon.Gusto ko siyang puntahan pero nablanko ang isipan ko.Hindi ko rin alam pero hindi rin ako makagalaw.Ang lakas