All Chapters of Divorcing Ahmed: The Tycoon Wants Me Back!: Chapter 301 - Chapter 310

“One way of being nosy.”            Pero hindi siya papatalo. “Akalain mo ‘yon, may tumagal sa ‘yo?”            Pikon na naman si Ahmed dahil pumamaywang na ito na parang si Rios. “Hindi ko rin alam kung paano ka natagalan ni Rios. Hard-headed, noisy brat!”            “Hoy, sobra ka naman gumanti.”            Kulang na lang ay irapan siya ni Ahmed nang umalis ito. Bubulong-bulong pa siya nang marinig ang malamyos na tugtog ng violin at piano.            Sumabay ang ihip ng hangin nang bumukas ang tela sa arko.            Her husband and their three chil

MAINGAT na inilagay ni Ri ang kuhang larawan sa dingding. May nakatalagang kwarto sa Ancestral House kung saan nakalagay ang mga medal, trophies, certificates, mga larawan at iba pa. “Is this fine, Love?” Lumingon siya kay Ahmed na inutusan niyang ilipat ang bagong binili niyang ‘antique shelf’. “Yes. Thank you!” malambing niyang wika sa asawa na talagang umuwi ng maaga para tulungan siyang mag-ayos niyon. He’s still on his office clothes, white long sleeve with three buttons open, loose necktie and sleeve rolled up to his elbow. “Anything for you.” Niyakap niya ito sa baywang. “Sigurado ka na ayos lang na umuwi ka ngayon ng maaga? No billion dollar deal you needed to close?” “None, Love. If there is, I would cancel it just to be with you. You knew you and our kids are the top priority.” “Why so cheesy?” tukso niya. “Well, to start I’m telling the truth. Second, I’ve been chasin

“Marih!” Inalalayan siya ng ina ni Melissa nang mapasalampak siya sa lupa. “Tita Mel, b-bakit…bakit nandoon si Nanay? Bakit…” “Halika na, Anak. Susunod tayo.” Gulat na gulat at tigmak sa luha, hindi niya alam kung paano siya nakasakay sa tricycle at napunta sa harapan ng emergency room. Para siyang masisiraan ng ulo. Pakiramdam niya ay bumalik siya sa harapan ng ICU kung saan comatose si Zarek. Mas lalo siyang napaiyak nang sinabi ng mga pulis na nadamay raw ang matanda sa ginawang pagpatay kay Senyor Dominico. Sinabi ni Gloria na magkita sila sa labas ng gate! Kung hindi sana siya napasigaw, hindi niya maaagaw ang atensyon ng mga kriminal…hindi sana madadamay si Nanay Glo. May napahamak na naman dahil sa kanya. Madi-dismaya na naman ng lubos ang mga magulang niya. Ano na lang sasabihin ng Mama at Daddy niya? Na wala na siyang ginawang tama? Na lahat na lang idadamay niya… Ayaw niyang makita na naman ang pagkadismaya sa mata ng mga ito. Madudurog siya panigurado. “Mar

“Why are you still at the office anyway?” Altero rolled up his sleeves when he took out meat from the fridge. Na-expose tuloy sa mata niya ang tattoo nito mula sa siko hanggang sa gitna ng braso. “May tinapos lang po.” “You’re still just an intern. Next time, don’t overwork yourself,” he said while slicing the meat. Nagngangalit ang mga muscle sa kamay nito bawat galaw. Ang mahahabang daliri ay tila sanay na sanay na humawak ng kutsilyo. May nag-doorbell. Kumurap-kurap si Mihrimah at literal na tumalon pababa mula sa high stool bago pa makahalata si Altero na titig na titig siya. “Ako na magbubukas,” wika niya bago nagmamadaling umalis sa marangya nitong kusina. Si Rafael Del Harrio ang napagbuksan niya ng pinto. Katulad ni Altero, halata ang dugong Espanyol sa itsura, tindig at tangkad nito. Dangan lamang, ay mas seryoso at kalmado si Rafael. “Tuloy po kayo, Attorney.” “Call me Raf. Are you sure of your decision? Wala na itong atrasan kapag nagkapirmahan na.” Determinado

“Hindi ko iyon…” “Save it! I don’t want to hear your lies!” Galit siyang tinalikuran ni Altero. Lumagabog ang pinto ng kwarto nito. Saka pa lamang niya namalayan na naluluha na siya. Hindi siya pinagpaliwanag ni Altero katulad noong hindi siya nabigyan ng pagkakataon na ipaliwanag sa mga magulang na hindi niya naman talaga alam na pumasok si Zarek sa kotse. Pumasok na lang siya sa sariling kwarto para matulog. Subalit, patuloy siyang binabagabag ng galit ng asawa niya. Isang beses lang niya sinubukan magpaliwanag noon sa mga magulang, hindi na umulit pa. Kaya kumatok siya sa pintuan ng kwarto ni Altero. Walang sumagot kaya inulit niya. Nang wala pa rin ay para siyang pinanghinaan ng loob. Babalik na sana siya sa sariling kwarto nang bumukas ang pinto. “Why are you still awake?” malamig nitong tanong. “Hindi ako makatulog kasi…” Nakagat niya ang pang-ibabang labi. Nang lumipas ang ilang sandali na wala siyang maidugtong ay tinalikuran na siya ni Altero. “Go back to your