All Chapters of คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 22“พี่ขอให้กันตาโชคดี”“ขอบคุณค่ะ พี่หนึ่ง” กันตายิ้มทั้งน้ำตา“พี่หนึ่งขา เราไปจดทะเบียนสมรสกันเถอะค่ะ” มีมี่กระตุกแขนเขาเพื่อให้เดินเข้าไปในที่ว่าการอำเภอ“แหม่ เพิ่งเลิกกับกันตา แกจะไปจดกับมันเหรอไอ้หนึ่ง” คุณนวลละออพูดอย่างโมโห มองหลานชายตัวดีอย่างไม่พอใจ“เปล่าหรอกครับคุณย่า ผมยังไม่จดหรอก” เป็นหนึ่งเอ่ย เขายังไม่ได้อยากจดกับมีมี่ ไม่รู้สิ เขาไม่ได้มีความรู้สึกอยากจดทะเบียน เพิ่งจะหย่าขาดจากกันตา ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้นยอมรับว่าดีใจที่มีลูก เป็นลูกคนแรกด้วย ในเมื่อกันตากับเขาหย่าขาดกันแล้ว และเขากำลังจะมีลูก เขาก็คงต้องเป็นหลักให้มีมี่กับลูก สร้างครอบครัวของตัวเองต่อไป“พี่หนึ่ง!” มีมี่หน้าง้ำไม่พอใจ เป็นหนึ่งไม่รักษาหน้าเธอสักนิด พูดแบบนี้ต่อหน้าคนที่ไม่ชอบเธอได้ยังไง“เราไปกันเถอะ” เป็นหนึ่งคว้าแขนมีมี่ไปที่รถ เขาหันไปมองกันตาที่มองมาที่เขา เธอร้องไห้มองเขาทั้งน้ำตา ปากก็บอกไม่รักไม่ได้ชอบ แต่ทำไมหัวใจถึงได้รู้สึกแย่แบบนี้ เขาไม่เข้าใจตัวเองเลย ว่ามันเพราะอะไรที่เขาถึงรู้สึกเสียใจ“ไปสิคะพี่หนึ่ง” มีมี่เดินไปนั่งที่รถอย่างหงุดหงิด นี่ถ้าเธอไม่เกิดท้อง ก็คงอาลัยอาว

Chapter 24“เขาไม่ควรรู้อะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องลูก หรือเรื่องกันตา!” กันตาเสียงเครือ ไม่จำเป็นที่เขาจะรู้เรื่องอะไรของเธอ มันจบไปแล้ว จบทุกอย่าง เธอก็ไม่ควรเรียกร้องอะไรจากเขา ไม่ควรใช้ลูกผูกมัดคนอย่างเขาเธอมันก็แค่คนไร้ค่า ไม่ควรเรียกร้องอะไรจากเขา ชีวิตของเขากำลังมีความสุขแล้ว เขามีลูกมีเมียมีครอบครัว ส่วนเธอมันก็แค่อดีตเมีย ต่อให้จะมีลูกกับเขา เธอก็ไม่ได้หัวใจของเขาอยู่ดี“กันตา” นิตยาเข้ากอดเพื่อนเพื่อปลอบใจ “แต่ถ้าพ่อเด็กรู้เรื่อง เขาจะได้ส่งเสียเด็กคนนี้บ้าง กันตาจะได้ไม่เหนื่อย ลูกก็จะมีพ่อนะ” เพลิงพูดแย้ง แต่ที่พูดแย้งแบบนี้ก็เพราะหวังดี ถ้าเป็นหนึ่งมาช่วยส่งเสียเลี้ยงดูกันตากับลูก เธอจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปเลี้ยงลูกคนหนึ่งไม่ใช่ง่าย ๆ ยิ่งกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่อยู่คนเดียว ก็ยิ่งไม่ง่าย ตื่นเช้ามาดูแลลูก ไหนจะซักผ้าทำกับข้าว ทำความสะอาดบ้าน ไหนจะทำงานอีก “ไม่มีหนังสือเล่มไหนบอกว่า ถ้าลูกไม่มีพ่อแม่จะเติบโตไม่ได้ กันตาคิดว่ากันตาสามารถเลี้ยงดูลูกได้โดยไม่จำเป็นต้องมีพ่อ กันตาไม่อยากให้ลูก มาผูกพันธะกับคนอย่างเขา กันตาเคยมีชีวิตที่ผูกติดกับเขา กันตารู้ดีว่ามันทรมานขนาด

Chapter 26“พอมี่ไม่มีลูก พี่ก็จะทิ้งมี่เหรอ? มีมี่น้ำตาร่วงผล็อย มองเป็นหนึ่งอย่างเจ็บใจ “พี่ทนมามากพอแล้ว พี่ขอให้เราสองคนจบกัน ต่างคนต่างอยู่ พี่จบจริง ๆ พี่ขอจบกับผู้หญิงอย่างเธอ”“พี่หนึ่ง ฮึก มี่เป็นเมียพี่นะ ทำไมต้องใจร้ายกับมี่”“เธอใจร้ายกับพี่กับลูกก่อน เราจบกันมีมี่ ตัดขาดกัน อย่าได้มีอะไรข้องเกี่ยวกันอีก” เป็นหนึ่งเอ่ยอย่างคนใจร้าย ทุกอย่างมันพังหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรแล้ว มีมี่ทำร้ายเขากับลูกได้อย่างเลือดเย็น เขาก็ไม่ควรที่จะเดินต่อไปกับเธออีกเป็นหนึ่งกลับมาที่เรือนหอของเขากับกันตา ทำอาหารรับประทานเงียบ ๆ นั่งคิดทบทวนอะไรหลาย ๆ อย่าง ชีวิตเขามาอยู่ในจุดที่บัดซบขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ป่านนี้กันตาจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอจะมีชีวิตอย่างไร นั่นคือคำถามที่วิ่งวนในหัว เป็นหนึ่งไม่ได้อยากจะคิดถึงเจ้าหล่อนเลย แต่พออยู่กับตัวเอง อยู่เงียบ ๆ ในสถานที่ที่เคยอยู่ร่วมกันกับเธอ สมองมันก็วกไปคิดถึงเอง“กันตาไม่ได้อยากมาเลยนะคะ”“เธอต้องมากับพี่ยัยบื้อ”“แต่กันตาอยากช่วยคุณย่าทำขนมมากกว่า”“พี่ไม่ให้เธอไปทำ”“ว้าย! พี่เป็นหนึ่ง” ปึก!“ฮือ ๆ พี่หนึ่ง ขากันตาเลือดออกเลย”ภาพในวัยเด็กฉายเข้ามาใ

Chapter 28เป็นหนึ่งวนเวียนอยู่หน้าบ้านกันตา บางครั้งเขาก็แวะไปซื้อของที่ร้านเธอ แต่นิตยาเป็นคนขายให้เขา ทำให้เขาไม่มีโอกาสได้คุยกับกันตาเลยหลายวันที่เขาพยายาม แต่ก็ไม่สำเร็จ เป็นหนึ่งจึงถอยกลับมาตั้งหลักที่บ้าน “พ่อครับ” เป็นหนึ่งเดินเข้าไปในห้องของผู้เป็นบิดา ตอนนี้ท่านเริ่มเดินได้ หลังจากทำกายภาพบำบัดมาเกือบสองปี“ว่าไงลูก” เปรมเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “บริษัทมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”“เปล่าครับ” เป็นหนึ่งหน้าเครียด “แล้วมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”“กันตามีลูกประมาณปีกว่า หรืออาจจะไม่ถึงปี ผมสงสัยว่าเธอเป็นลูกผม”“อะไรนะตาหนึ่ง?” คุณย่านวลละออเอ่ยถามหลานชาย ที่จริงนางก็เป็นหนึ่งก็ไม่ค่อยได้คุยกันหรอก อาจจะมีคุยกันบ้าง หลานชายนางถาม นางก็ตอบ แต่ถ้าไม่ถามนางก็ไม่อยากจะพูดคุยอะไรด้วยนางไม่ชอบมีมี่ ที่ผ่านมาพยายามกันเด็กคนนั้นออกจากชีวิตเป็นหนึ่ง พยายามกันออกไปได้จนได้แล้ว สุดท้ายหลานชายตัวดีของนาง ก็รับผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในชีวิต สุดท้ายมีมี่ก็แสดงธาตุแท้ออกมา อุ้มท้องดื่มเหล้าจนเมามาย ไหนจะมั่วผู้ชาย ไม่รักลูกไม่รักตัวเองขนาดนี้ เด็กที่ไหนมันจะมารอด ดีแล้วแหละที่เด็กคนนั้นไม่เกิดมา เพราะถ้า

Chapter 30“กรี๊ดดด!” กันตาหวีดร้องดังลั่น เมื่อรถพุ่งทะยานเขาใส่ ก่อนรถจะถึงตัว เธอถูกผลักจนเสียหลักไปข้างทาง ดีที่เธอไม่ล้ม ไม่อย่างนั้นลูกน้อยคงแย่ เด็กน้อยร้องไห้ดังลั่นเพราะตกใจ กันตากอดลูกเอาไว้ก่อนจะหันไปมองคนที่ผลักเธอตอนนี้เป็นหนึ่งนอนจมกองเลือด และคนที่ขับชนคือมีมี่ “ไม่นะ ไม่จริง คนที่ถูกชนต้องเป็นนังกันตา ไม่ใช่พี่หนึ่ง” มีมี่ส่ายหน้าไปมาอย่างตกใจ เธอจะขับรถหนีแต่พลเมืองรีบโทรแจ้งตำรวจให้สกัดจับ บางคนก็ขับรถตาม ไม่ยอมปล่อยให้คนร้ายลอยนวล“พี่หนึ่ง” กันตาถลาเข้าหา เป็นหนึ่งบาดเจ็บนอนไม่ได้สติอยู่ที่พื้น เธอหวาดกลัวจับใจ กลัวว่าเขาจะตายจากไป “พี่หนึ่งคะ”เป็นหนึ่งถูกนำส่งโรงพยาบาล กันตารีบโทรบอกคุณย่านวลละออ ท่านจึงรีบบินด่วนมาหัวหิน เป็นหนึ่งขาหักต้องผ่าตัดด่วน ผ่าตัดเสร็จคุณย่านวลละออก็มาถึงพอดี กันตาพาลูกไปฉีดวัคซีนก็กลับมาบ้านเพราะลูกงอแง เธอจึงไม่ได้อยู่ฟังอาการของเป็นหนึ่ง ไม่ใช่ง่าไม่เป็นห่วง เธอห่วงเขา อย่างน้อยเขาก็ช่วยเธอกับลูก ถึงได้เจ็บตัวแบบนี้ คุณย่านวลละออโทรมาบอกว่าไม่มีอะไรให้กังวล เพราะเป็นหนึ่งแค่ขาหัก อาการบาดเจ็บที่อื่นก็ไม่ได้มีอะไรมากกันตาไม่ได้ใ