All Chapters of คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก: Chapter 31 - Chapter 38

Chapter 31เป็นหนึ่งรักษาตัวที่ไร่เกือบสามเดือนก็ถอดเฝือกได้ เขากลับมาใช้ชีวิตปกติ ตลอดหลายเดือนที่เขาป่วย บิดาของเขากลับไปทำงาน ท่านนั่งวีลแชร์เพราะยังเดินไม่คล่อง แต่งานที่บริษัทท่านทำได้อย่างดีเยี่ยมไม่มีบกพร่อง เป็นหนึ่งรีบไปที่หัวหิน เขาคิดถึงลูกกับกันตามาก ตอนที่รักษาตัวอยู่ที่ไร่ เขาโทรหากันตาหลายครั้ง แต่เธอไม่รับโทรศัพท์เขา และแน่นอน เขาแทบบ้า อยากจะรีบบึ่งรถไปหาเธอ แต่สภาพไม่เอื้ออำนวย ทันที่ถึงหน้าบ้านกันตา เขารีบกดกริ่ง แต่ทว่าบ้านเงียบมาก เหมือนไม่มีใครอยู่ เป็นหนึ่งกดย้ำ ๆ อีกหลายครั้ง ป้าข้างบ้านจึงชะโงกหน้ามามอง“ป้าครับ กันตากับลูกไปไหนครับ?” เป็นหนึ่งเอ่ยถามพร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร“หนูปาลินไม่สบายมาเดือนสองเดือนแล้ว กันตาน่าจะพาลูกไปหาหมอ”“ไม่สบาย เป็นอะไรครับป้ารู้หรือเปล่า?”“เห็นว่าเป็นโรคหัวใจนะ”“โรคหัวใจ” เป็นหนึ่งมือสั่น โทรหาแม่ของลูก แต่เธอไม่รับโทรศัพท์ของเขา นี่เธอกะจะไม่ให้เขารู้เรื่องลูกเลยหรือไง ถึงได้เอาแต่ปิดเรื่องเงียบแบบนี้ “ป้ารู้ไหมครับ ว่าโรงพยาบาลอะไร?”“น่าจะโรงพยาบาลhhนะคะ”“ครับ ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ” เป็นหนึ่งรีบขับรถบึ่งไปที่โรงพยา

Chapter 33แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้อง กันตาเปิดเปลือกตามองก็รีบดีดตัวลุกขึ้น ลูกสาวของเธอยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง ส่วนเธอก็รีบอาบน้ำแต่งตัวลงมาทำอาหารให้ลูก แต่พอไปถึงห้องครัว ก็เห็นเป็นหนึ่งกำลังสาละวนกับการทำอาหาร ผีห่าซาตานตนใดสิงสู่หัวใจเขา ถึงได้ตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดจะทำ“อ้าวกันตา กำลังจะไปเรียกอยู่พอดี” เป็นหนึ่งเอ่ย แล้วยกถ้วยข้าวต้มกุ้มมาวางที่โต๊ะ “พี่ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ ลองชิมดูว่าพอได้ไหม?”“คราวหลังไม่ต้องทำให้ก็ได้นะคะ กันตาทำเองได้”“พี่อยากทำให้ลูกกับกันตาได้กินน่ะ”“อาหารลูกกันตาจะทำเองค่ะ เพราะอาหารลูกไม่ใส่เครื่องปรุงผู้ใหญ่”“อ๋อ” เป็นหนึ่งพยักหน้า เขาแอบเฟลอยู่ไม่น้อยที่อาหารฝีมือเขา ลูกสาวไม่ได้ลิ้มลอง “กันตานั่งสิ ข้าวต้มกำลังร้อนๆ เลย เดี๋ยวเย็นชืดจะกินไม่อร่อย”“….” กันตาทำท่าจะปฏิเสธ เพราะอยากเอาคืนเรื่องที่เธอเคยทำอาหารให้ แต่ไม่เขาไม่เคยคิดจะแตะมัน เธออยากจะทำให้เขารู้สึกแบบเดียวกัน แต่ไม่ทันจะพูดปฏิเสธ คนเป็นย่าก็เดินเข้าบ้านมาพอดี“หูย กลิ่นข้าวต้มหอมออกไปหน้าบ้านเลยเป็นหนึ่ง”“ครับคุณย่า คุณย่ามาทานด้วยกันสิครับ ข้าวต้มกุ้งฝ

Chapter 35“พี่หนึ่งเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ กันตาจะไปดูลูก” กันตาแล้วลุกเดินไปที่ห้องนอน ที่เคยนอนด้วยกันทุกวัน กันตาห่มผ้าให้ลูก แล้วนอนข้าง ๆ ในหัวคิดวนเวียนกับสิ่งที่ตัดสินใจเพื่อครู่ ในหัวใจยังคงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น กันตาหวาดกลัว ไม่เคยลืมความเจ็บปวด แม้มันจะผ่านมานานหลายปี ร่องรอยความเจ็บปวดยังฝังลึกในหัวใจแต่หากจะไม่ก้าวเดินต่อ ชีวิตหล่อนกับลูกก็คงจมอยู่แต่กับอดีต ก็เหมือนอย่างคุณย่าพูด ถ้าเธอไม่กล้าที่จะไปต่อแล้วจะมีความสุขได้ยังไง เพราะที่ผ่านมาแม้จะบอกตัวเองว่าทำใจได้และลืมทุกอย่าง แต่เชื่อเหอะว่าสิ่งที่พูด สิ่งที่กำลังบอกตัวเอง มันก็แค่หลอกตัวเองไปวัน ๆ ที่จริงเธอไม่เคยลืมได้ และไม่เคยหยุดรักผู้ชายคนนั้นได้เลยเขาเป็นผู้ชายคนแรกเป็นผู้ชายคนเดียวที่ได้ครองหัวใจของเธอ และก็เป็นแบบนั้นมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา—-ประตูถูกเปิด พร้อมกับร่างของเป็นหนึ่ง ที่เดินตรงมาที่เตียง กันตานอนกับลูกอยู่บนเตียง ข้างกายเธอยังพอเหลือพื้นที่ให้เขาได้ขึ้นไปนอน เป็นหนึ่งไม่รอช้ารีบขึ้นไปตอนกอดหญิงสาวทันที“พี่หนึ่ง” กันตาสะดุ้งเปิดเปลือกตาขึ้นมอง “พี่ขอโทษนะที่ทำให้ตื่น พี่แค่อยากนอนกอดกันตา” เป็นหนึ

บทที่ 37 เช้าวันสำหรับทะเลหมอกไม่ตัดกับภูเขาเขียวๆ ให้เห็นทั่วๆ สาดส่องผ่านต้นจามจุรีบริเวณที่พักเพื่อดูทัศนียภาพที่สวยงามชวนมอง กันตานั่งเล่นบนเก้าอี้โปรตีนกาแฟมองในส่วนที่สองพ่อลูกเล่นอย่างเป็นทางการในคืนนี้ลูกสาวเธอมานอนด้วยเพราะไปนอนกับคุณย่าที่มาหาเธอกับเป็นหนึ่งก็เดินป่าของวันนี้“นั่นไม่ได้อีกแล้ว คุณแม่นั่น” เป็นหนึ่งชี้ให้ลูกสาวดู กันตายิ้มเซิร์ฟเวอร์กับลูกแล้วยกกาแฟขึ้นดื่ม “คุณแม่ขา” หญิงเดินแม่แล้วปีนขึ้นไปนั่งบนตัก“ว่าไงคะ?” “พ่อบอกปาลินว่าคุณแม่จะเป็นน้องให้ปาลินถามคะ?” “แจ้งให้ทราบอย่างชัดเจน?” “ใช่ค่ะ” เด็กหญิงตัวน้อย กันตาดูเหมือนจะมีความเหมาะสมเป็นหนึ่ง “ปาลินอยากมีน้องที่ต้องการความช่วยเหลือน้องชายเล่นกับน้อง” “ เดี๋ยวคุณแม่ก็มีน้องให้ปาลินครับ” เป็นหนึ่งหย่อนก้นลงเก้าอี้จริงๆอย่างมีความสุขในการดื่มน้ำผึ้งรอบสองกับกันตาชีวิตของเขามันมากขึ้นมีความสุขมากขึ้นที่เขาจะช่วยให้การเลี้ยงดูกันตาเป็นแม่ของลูกเป็นเมียมันเป็นชีวิตที่โคตรดี กันตาเป็นผู้หญิงที่น่ารักดี ๆ อย่างต่อเนื่องเขาช่างไม่รู้มาก่อนที่เปิดตัวมาแทนเพชรเม็ดงามอย่างเธอ เขาตาสว่างและหายโง่แล้วกันตาด