Lahat ng Kabanata ng My Possessive Ex-Husband: Kabanata 151 - Kabanata 160

HINDI SIYA mapakali.She should be sleeping by now, ngunit hindi niya magawa. Her brother’s sudden coldness towards her is making her feel like she did something wrong. Hindi siya sanay na pinanlalamigan siya ng isang tao. People always welcome her with warmness in their smiles. And what her brother did a while ago is bothering her.Alam niyang may mali.Bakit ganon siya nito kung tratuhin? He didn’t even smile at her! Kung tignan siya nito kanina ay para siyang isang asungot na ayaw nitong makita. At kung magiging honest siya, she was hurt.Living a life as an adopted daughter, sa kabila ng pagmamahal na binibigay ng kanyang mga magulang, minsan ay natatakot siya na baka kapag nagkamali siya ay maisip nilang i-disown siya dahil isa lang siyang adopted child. She’s living in a constant paranoia. Okay lang kung magalit ang ibang tao sa kanya, h’wag lang ang pamilya niya, h’wag lang ang kanyang kapatid.“This is not good,” mahinang usal niya. “Anong nagawa kong kasalanan?”Napatingin siy

The drive on the way to the farm was good. Wala siyang nakitang beach ngunit marami siyang nakikitang mga puno ng kahoy. Sobrang ganda nito at napaka-pleasing sa mga mata. Inabot lamang siya ng fifteen minutes sa loob ng sasakyan. Hindi niya alam kung dahil ba malapit lang ang farm o sadyang mabilis ang pagpapatakbo ng sasakyan.“Maraming salamat po,” magaling niyang wika.“Walang anumna, Miss Ichika. Diretso lang po kayo riyan. May lalaking nagbabantay. Itanong niyo po kung nasaan si Sir Caius. Ihahatid niya po kayo sa patutunguhan niyo,” wika nito.“Okay po. Salamat ulit!” Ngiting-ngiti siya rito at kumaway.She stepped out of the car and roamed her eyes all over the place. Maraming tao at sobrang busy ng mga ito. Mayroon silang sari-sariling mga mundo. They’re all hardworking people, she can see it. Kaya siguro lumago ang farm dahil mga tamang tao ang nakuha nilang magsisilbi sa kanila.Ngunit sa kabila ng pagiging busy, mayroong mga napapatingin sa kanyang direksyon sa pasimpleng n

SHE BIT HER lower lip and looked outside the window. Hindi niya maintindihan kung ano ang trip ng kanyang kuya. Dinala siya nito sa rest house umano nito rito sa farm. Well, isa itong Nipa Hut. Dito muna siya pinasilong ng kanyang kuya dahil biglang bumuhos ang malakas na ulan.Yes, her brother predicted it.Ganito ba talaga sa Mindanao? Iinit sa umaga na parang pinipirito sa impyerno tapos biglang uulan sa hapon na aakalain mong na sa Antarctica ka dahil sa lamig na dulot nito?Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga. It’s been an hour since her brother left. Malakas ang buhos ng ulan kaya’t nag-aalala siya na baka mabasa ito. Marami naman itong damit dito sa loob ng rest house. Hinuha niya ay halos araw-araw si Caius dito sa farm. May bahay na, e.Nakalatag sa mesa ang pagkain na laman ng lunchbox kanina. It’s already half past one in the afternoon. Hindi pa bumabalik ang kanyang kuya. Baka nakalimutan nitong mayroong naghihintay sa kanya rito sa loob

NANG SUMAPIT ang gabi ay na sa sala lamang siya, hinihintay ang pagdating ng kanyang mga magulang at ng kanyang kuya. Ngunit sumapit na ang alas dose ng gabi at huli na niyang nabasa na mag-o-overnight umano ang kanyang mga magulang doon sa kanilang pinuntahan. And leaves her alone with her grandfather and three maids.Tumingin siya sa kanyang pambisig na relo at nakitang pasadong alas dose y medya na. Mukhang hindi na talaga uuwi ang kanyang kuya. Well, that Nipa Hut looks very comfy to sleep in. Kahit na siyang sanay sa malambot na kama ay pipiliing matulog sa kama na ‘yon.Nag-inat siya ng katawan at agad na humikab. Siguro ay magtitimpla na lamang siya ng kape at simulang i-revise ang kanyang thesis. Matutulog siya ng three am at gigising ng six. Mas energetic kasi siya kapag kulang siya sa tulog. Ewan niya ba. Basta ganon ang nararamdaman niya.She headed to the kitchen, looked for some coffee in a sachet, and poured it inside the cup. Nag-heater muna siya ng tubig at nang mainit

PINAGTIMPLA NIYA ng kape ang kanyang Lolo gamit ang sarili nitong kape at pinagtimpla niya rin ang kanyang Kuya. She’s waiting for him to get out of his room. She wanted to start this day in a positive manner. Kahit mangungulit pa siya mamaya.“Oh? Good morning, Kuya!” nakangiti niyang wika at tumayo. “Pinagtimpla po kita ng kape.”Tumingin lang ito sa kanya at hindi umimik.She’s not expecting him to pick up the cup. Ngunit isang ngiti ang umangat sa kanyang labi nang makitang kinuha ito ng kanyang kuya at sumimsim. Mas lalong lumapad ang ngiti sa kanyang labis sa ginawa nito. Kahit nang ilapag nito at kaunti lang ang natira, she’s still happy.“Tell mom I will not be at the farm,” he said.“Po?” Kumunot ang kanyang noo. “Bakit po? Saan po kayo pupunta?”“Alam na nila ‘yon.”And just like that, he left. Bakit ganun? Pwede naman siya nitong sagutin nang diretso, ‘di ba? Bakit pa kailangan magpa-mysterious? Takot itong masundan niya? Well, good for him. Hindi naman siya interesadong mag