All Chapters of My Possessive Ex-Husband: Chapter 241 - Chapter 250

SALIT-SALITAN ang kanyang tingin sa pinto at sa basong kanyang hawak. She’s growing impatient. Hindi naman siya ganito rati. But it’s been five minutes. Pero bagot na bagot na siya. Mas mabuti sana kung hindi nagsabi si Everett na pahintayin siya. But damn.She hates waiting!Naputol ang kanyang pagmomonologo nang marinig niya ang pagkatok sa pinto. Hindi niya na ito kailangan pang sagutin nang agad itong bumukas. Niluwa nito si Everett na naghahabol ng hininga.“What took you so long?” bagot niyang tanong.“Your elevator took five minutes to take me to your floor. Stop asking,” masungit nitong sagot at naglakad palapit sa kanya.Napangisi na lamang siya at humugot ng malalim na hininga.Lumapit ito at hinalikan ang kanyang pisngi, bago ito umupo sa mahabang couch. He adjusted his tie and took off his suit jacket. Pinatong ni Everett ang braso sa sandalan at tumingin sa kanya.“Aren’t you going to pour me one?” he asked.“My secretary and assistant left,” she replied. “No glass availa

NAGISING SIYA nang maramdaman niyang mayroong yumakap sa kanyang beywang. She slowly lifted her eyelids and bit her lower lip. Kahit hindi siya mag-angat ng tingin, alam niya kung sino ‘yon.Well, sino pa ba ang mangangahas na humawak sa kanya nitong mga nakaraaang taon bukod sa nag-iisang lalaki na nanatili sa tabi niya lalo na sa mga panahong kailangan niya ng masasandalan? Nang mag-angat siya ng tingin, isang ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. Everett is sleeping soundly beside her. She reached for his forehead and planted a soft kiss before slowly pushing his arms off her. Agad siyang bumaba sa kama at tinignan ang orasan sa pader.It’s still seven in the evening. Mukhang napahaba ang tulog niya. Sa pagkakaalala niya kasi, alas dos sila ng hapon nakarating ng Pinas. Medyo mainit pa nga kanina nang makalabas sila sa airport. Limang oras din ang naging tulog niya, tapos tulog pa siya sa flight. She headed to the bathroom to take a quick shower. Matapos ay agad na siyang nagbihis ng

NAPILI NIYA ANG mesa sa tabi ng glass wall kung saan tanaw ang hardin sa labas. Agad namang lumapit sa kanya ang isang waiter at nag-abot ng menu. Tinanggap niya naman ito at tahimik na nagtitingin kung ano ang laman nito. Ngunit matapos ng ilang sandali, wala siyang makitang interesting dish.“Is this all you have?” mahinang tanong niya at nag-angat ng tingin. “I don’t find anything interesting.”She’s not being rude. Sadyang wala talaga siyang mahanap na interesting sa kanyang paningin at panlasa. At isa pa, gutom siya. Kung kakain siya na hindi niya naman gusto ang kinakain, anong kaibahan non sa pagkain ng bato?Bumakas ang gulat sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. There’s panic in his eyes as he tried to look for something to answer. Nanatiling kalmado ang kanyang tingin dito, naghihintay kung kailan niya matatanggap ang paliwanag nito.“A-ano po…Ma’am…this is a five-star Michelin Restaurant. Masarap po ang mga pagkain. Is there anything you’re looking for? Baka po may m

MAINGAT niyang nilapag ang bata sa kama. Tinanggalan niya muna ito ng sapatos at kinumutan. Matapos ay umupo siya sa tabi ng kama at diretsong tinitigan ang mukha nitong mahimbing na natutulog. Hindi niya alam kung namamalik-mata lang ba siya kung nakikita niya si Ichika sa anggulong ito ng bata.She’s not their child. He must be hallucinating again.Matapos niyang magising na wala si Ichika sa kanyang tabi, halos araw-araw niyang nilalasing ang kanyang sarili, nagsisisi kung bakit ito umalis. And Lilith was always there to stop him, to look after him even though she knew their marriage was void from the start. Still Lilith didn’t give up.Hanggang sa isang umaga, nagising na lang siya na katabi si Lilith sa kama. She was crying that time, telling him what happened the night before, and how he called for Ichika’s name. Hindi naman ganoon kalamig ang puso niya. He felt sorry and avoided her.But fate decided to play with him. Lilith came to his grandfather and told him she was pregnant

“I’M PREGNANT.”May bahid ng ngiti sa labi nito ngunit ang mga mata nito’y nakatingin sa kanya na tila ay naaawa. Umangat ang kilay niya sa naging ekspresyon nito.Bago pa man siya makapagsalita ay na unahan na siya ng lalaki sa kanyang tabi.“You’re pregnant?” saad ni Everett. Bakas ang gulat sa mga mata ng binata habang nakatingin sa kaibigan. “Why are you not telling us such huge news like it’s some random Tuesday?”“Ano kasi…” Awkward na ngumiti si Angelica at hindi nakaligtas sa paningin ni Ichika ang palihim nitong pagsulyap sa kanya. Her friend took a deep breath and forced a smile. “Gusto ko talagang sabihin sa inyo nang malaman ko ang tungkol sa pagbubuntis ako. But I’m scared I might—”“You might hurt my feelings for being pregnant?” tinaasan ito ng kilay ni Ichika. “Ganon ba ako kababaw sa ‘yo?” Namilog ang mga mata ni Angelica at sunod-sunod na umiling. “No! It’s not like that. I just—”Inangat niya ang kanyang kamay at agad na nanlambot ang ekspresyon ng kanyang mukha. “