บททั้งหมดของ My Possessive Ex-Husband: บทที่ 211 - บทที่ 220

TILA ay binuhusan ng malamig na tubig ang kanyang buong katawan habang nakatingin sa kanyang kapatid—more like sa taong minsan nang nangako sa kanya na aayusin ang lahat at gagawa ng paraan para matuloy ang kung ano mang meron sila.But wait, ano nga ba ang meron sila? Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Sa kabila ng tila’y bikig sa kanyang lalamunan ay nagawa niya pa ring ngumiti. Isang ngiti na alam niyang nababahiran ng pait ngunit pinipilit niyang gawing matamis. “Ichika…”Nabaling ang kanyang tingin sa kanyang mommy na agad na lumapit sa kanya. Nakasuot ito ng cocktail dress na kulang maroon, match na match sa suot theme ng kanilang kasal. And honestly, it felt like someone stabbed her in the chest.Bakit nga ba siya umasa? “Mom,” she greeted her mother back.Niyakap siya nito nang mahigpit na agad niya namang sinuklian. Ngunit ang kanyang mga mata ay nakatuon sa binatang na sa entablado. Titig na titig ito sa kanya. Emotions are flashing through his eyes but she refuses to

Kinabukasan ay parang wala lang ang lahat… or maybe that is just how she convinced herself. Wala siya sa mood na makipagsalamuha o makipag-interact sa kanyang kapatid. Nalaman niya kasi na walang honeymoon na naganap dahil marami raw aasikasuhin ang kanyang kuya sa farm.Magha-honeymoon na lang daw sila after new year. Good. Wala siyang pakialam.A knock on the door disturbed her series of thoughts. Binalingan niya ng tingin ang pinto at agad itong nilapitan. She opened the door and saw her mother. Mayroon itong malambing at tipid na ngiti sa labi habang nakatingin sa kanya.“I’m so sorry to disturb you, anak. Mind if I come in?” malumanay nitong tanong.“Pasok po kayo,” agad niyang sagot at nilakihan ang pagkakabukas ng pinto.Ngumiti ang kanyanng ina at pumasok naman sa loob ng kanyang silid. Sinarado niya muna ang pinto saka kinapa ang switch sa gilid para pailawin ang buong silid. Dim kasi ang kanyang silid dahil sa hindi niya nagbubukas ng bintana. Aakalain mong gabi palagi.Umup

ISANG NGITI ang gumuhit sa kanyang labi nang iabot sa kanya ng lalaki ang isang tangkay ng bulaklak. Inamoy niya ito at napangiti.With her mother’s permission, nagkaroon siya ng chance na maglibot-libot sa mga most visited places ng Claveria. Everything was all about flowers. Mabuti na lang talaga at wala siyang allergy sa mga pollen. She gets to appreciate the pretty flowers around.“Thank you po,” she beamed at the man.“Walang anuman po.”Bumili kasi siya ng bulaklak. Ginagamit ito for picture taking. You can’t pluck flowers to take a picture. Sa halip ay nagbebenta sila ng mga bulaklak na magagamit for picture taking kahit na nasa kalagitnaan sila ng mga bulaklak. It’s a good thing. Hindi nasisira ang naturang ganda ng mga flowers.She turned to the photographer and posed. Sa flower farm na ito ay mayroong mga naglilibot na kumukuha ng litrato. They’re looking for customers who wants to take photos in their fantastic angles.“Tingin ka po sa kanan,” anito.Ichika smiled and turned

TAHIMIK LAMANG siya sa hapag habang ang kanyang mommy, papa, at lolo ay busy sa pag-uusap. She couldn’t even swallow what she’s eating. Nakikisali sa usapan si Lilith at Everett ngunit sa tuwing tinatanong lamang sila. They’re all tensed.Wondering why? Hindi niya rin alam, e.Maybe because she can feel her brother staring at her? She couldn’t guess. Or maybe because of their topic? Nalilito na rin siya.“Bakit? Saan niyo ba gustong manirahan pagkatapos ng kasal niyo, Everett?” kaswal na tanong ng kanilang Lolo. “Manila is good, but polluted. Kaya ako umalis doon.”“As of now, I am still focusing on my intense training to be a part of NASA. But soon, in God’s perfect timing, I’ll bring Ichika with me in the States. May binili na rin akong property roon. Maybe we’ll start building our family there.”Hindi nakaligtas sa paningin ni Ichika ang simpleng paghigpit ng pagkakahawak ni Caius sa kubyertos nito. Nang mag-angat ito ng tingin sa kanya ay agad siyang nag-iwas ng tingin at tumikhim.

“Where am I going to take a seat?” natatawang tanong sa kanya ng kanyang kaibigan.Mahina niya itong inirapan at tinuro ang kama. “Saan ka pa ba uupo? Do you want to sit on the floor. Malawak naman.”Napailing na lamang si Everett sa kanya ngunit sinununod naman nito ang kanyang inutos. Nang makaupo na ito sa kama ay agad siyang nagtungo sa phone niya sa gilid para mag-play ng music.Napili niya ang favorite music niya from The Weekend titled ‘One of the Girls’. Ito ang paborito niyang sayawin dahil bukod sa maganda ang beat ng music, talagang nakakagana itong sayawin. Feeling niya tuloy performer siya.She’s wearing a cycling shorts and spaghetti strap blouse. Padded ito at medyon na-i-emphasized and kanyang cleavage. But it’s fine. Hindi na dapat maging big deal sa kanya kung makita man ni Everett ang maseselang parte ng kanyang katawan.Her brother, who is not even her lover, saw them. So why can’t Everett see them too? Si Everett na fiancée niya? So yeah. It doesn’t matter. Alam n