Pregnant with my Ruthless CEO Boss のすべてのチャプター: チャプター 311 - チャプター 315

JakeHuminga ako nang malalim bago ako humarap sa mga camera. Maliwanag ang ilaw. Maraming reporter sa harap ko mula sa iba't ibang station maging sa ibang bansa, may mga mikropono na halos idikit na sa bibig ko.Alam kong kailangan ko itong gawin. Hindi lang para sa sarili ko. Hindi lang para kay Giselle. Kundi para malinaw sa lahat ang totoo.“Magandang araw,” panimula ko. “Nandito ako para linawin ang mga kumakalat na balita at video.”May nagtaas agad ng kamay. “Sir Jake, totoo po bang si Giselle ang nasa mga viral video na nananakit at nanggugulo sa mga tao?”Diretso akong tumingin sa camera. “Hindi. Malinaw po na si Belle Flores ang nagpanggap. Siya ang gumamit ng mask. Siya ang nasa mga video. Walang kasalanan si Giselle Saavedra. Inosente siya at walang kinalaman sa anuman. Kinausap na rin namin lahat ng mga naging biktima at pinaliwanagan sa lahat ng nangyari, nabayaran na rin lahat ng danyos.”Nagkaroon ng bulungan sa paligid.“May ebidensya po ba kayo?” tanong ng isa pang r

GiselleEksaktong tatlong buwan mula nang ikasal kami ni Jake. Apat na buwan na rin si Baby JC at napabinyagan na. Pakiramdam ko noon, kumpleto na ang buhay ko. Isang mabait na asawa. Isang malusog na anak. Isang tahimik na umaga ng Linggo habang nagsisimba kami bilang pamilya.Karga ko si JC habang katabi ko si Jake sa pew. Tahimik ang simbahan. Nakayuko ako, nagdarasal. Medyo nahihilo ako pero inisip ko lang na kulang ako sa tulog. Ilang gabi na rin kasing pabalik-balik ang gising ko para kay JC.Bigla akong nakaramdam ng panlalamig. Parang umiikot ang paligid. Humigpit ang hawak ko kay JC.“Jake…” mahina kong tawag.Paglingon ko sa kanya, doon na nagdilim ang paningin ko.Nagising ako sa puting kisame. May amoy ng gamot. May tunog ng makina. Dahan-dahan kong igalaw ang ulo ko. Nasa hospital ako.Agad akong kinabahan. “Si… si JC?”Lumapit agad si Jake sa tabi ko. Halata sa mukha niya ang pag-aalala pero pinilit niyang ngumiti.“Shh, okay siya,” sabi niya agad. “Nasa parents ko. Inaa

Labing walong taon ang lumipas. Ang dating apat na batang sabay-sabay tumatakbo sa hardin ay ngayon mga binatang abala na sa college life.Si JC ang panganay. Mas matanda lang siya ng isang taon sa triplets na sina Jerome, Jerry, at John. Advance siya ng isang taon kaya third year college na siya habang sophomore ang tatlo. Pero dahil magkakamukha silang apat, pare-pareho ng tangkad, hulma ng mukha, at paraan ng pagngiti ay madalas napagkakamalan si JC na kakambal din ng mga kapatid niya.Isang araw sa campus, may tumawag mula sa likod.“Jerome! Sandali!”Lumingon si JC. “Hindi ako si Jerome.”“Ah… Jerry?”Umiling siya. “Hindi rin.”“John?”Napabuntong-hininga si JC. “Si JC ako. Kuya nila.”Namula ang babaeng estudyante. “Pasensya na. Sobrang magkakamukha kasi kayo.”Ngumiti na lang si JC. Sanay na siya.Sikat ang magkakapatid sa buong university. Hindi lang dahil gwapo sila at matangkad. Hindi lang dahil anak sila ng pinakamayamang tao sa mundo. Kundi dahil matatalino sila at may maay