บททั้งหมดของ My Mysterious Baby: บทที่ 41 - บทที่ 50

Hinatak niya ako kaya napasubsob ako sa kanya. Umikot siya at sinunggaban ako ng maalab na halik sabay giling. Napasinghap ako kaya pinasok niya ang kanyang dila sa akin saka sinipsip ang dila ko rin. Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa at humalik din ako pabalik ng kasing init ng kanyang halik. I felt hot too. Hindi naman ako impokrita na kunyari ayaw pero gustong gusto din pala. "This is the best morning I have in my entire life," bulong niya na napapa-ungol sa tuwing gagalaw ako."Bilisan natin at gutom na gutom na ako," ani ko sa kanya. "I will devour you first my baby. Ang sarap sarap mo. I like everything about you lalo na kung nagsasalita ka ng mga bulgar na words. lalo lang akong nag iinit, its my first time na masabihan ako ng mag jakol? Is that a proper words. Lalo akong tinigasan ng sabihin mo yun," paliwanag niya sa gitna ng aming pag niniig.Kumadyot siya ng malakas kaya napaawang ako. Hinuli ko ang kanyang mukha at hinalikan siya ng mariin, umikot ulit kami at nagpalit

Pagkatapos ng mainit naming pinagsaluhan binuhat niya ako at siya na ang nagpatuyo sa buo kong katawan. Pinasuot niya ako ng bath robe at sinabing hintayin lang ako saglit. May kukunin daw siya sa labas pagkatapos niyang mapatuyo ang aking buhok. Lumabas siyang nakasuot ng bath robe din na nakuha namin dito. Mabuti na lang at marami siyang towel at bathrobe dito sa sapre room ni Jam. Tumango ako sa kanya, hinalikan niya ako sa noo bago lumabas. Napatingin ako sa paligid at napangiti ng malinis ito," mabuti naman at nakapaglinis ang babaeng yun," bulong ko.Ang bango ng kwartong ito at nakita kong nakakahalina ang kama kaya tumayo ako at nahiga doon. Hihiga lang sana ako pero hindi ko namalayang nakatulog na pala ako, kung hindi lang ako ginising ni Steve hindi pa sana ako magigising nito."Stand up and change" aniya. Pupungas pungas akong tumayo ng makita ko siyang naka gayak na. He's wearing shorts and a black shirt only pero sa simpleng suot niya lang yun napaka gwapo niyang tingna

Mabuti na lang at binilhan ako ni Steve ng tig dalawang pares ng damit. Pati mga under garments ko bumili din siya. Dinala ko ang mga ito dahil wala akong magagamit at napaka comfortable na isuot. Nang maka check in ako pumasok agad ako sa aking kwarto at nilock ito sa loob pati mga bintana. I have this feeling na parang may nag mamasid kasi sa akin. Nakiramdam ako dito at wala naman akong maramdaman na kakaiba dito kaya alam kong safe ako. Pagod na pagod ang aking pakiramdam lalo na sa ginawa namin ni Steve. Binagsak ko ang aking katawan sa kama at deretso nang natulog. Saka ko na sila iisiping lahat and even Steve, napaka bata pa pala niya. I can't accept him, hindi ako pumapatol ng bata.Kaya pala maattitude ang gago yun pala may gatas pa sa labi, " are you sure of that. Pwede na ngayong gumawa ng bata eh," sabi ng isang bahagi ng isip ko. Naiiling ako sa naiisip, hindi na pwedeng may mangyari pa sa amin. Kaylangan ko na siyang kalimutan ani ko sa aking isip kahit na iba naman an

Hinawaka niya ang aking kamay na may dextrose at siya na ang umalalay sa hawak kong dextrose. Giniya niya ako sa labas at sinabing kaylangan ko na daw uminom ng gamot. Hinayaan ko na lang siya sa kanyang ginagawa at ayokong makipag talo pa. Hayaan ko na lang total gusto ko naman ang pakiramdam ng naalagaan. "Huwag ka na kasing magpakipot pa, may pakunya-kunyari ka pang nalalaman kilig na kilig ka din lang naman at gustong gusto mo," sabi ng isang bahagi ng isip ko. Yeah right...impokrita ako kung i-deny ko pang hindi ko gusto while in fact lahat ng parte ng katawan ko gusto ng pakiramdam na ito. Napatitig ako sa kanya at ngayon ko lang napansin na ang ganda ganda pala ng mata niya. Bagay na bagay sa kanya, he looked handsome in any shirt he's wearing.He's wearing a white shirt and a denim short only pero napaka gwapo niya nang tingnan sa simpleng suot lang na ganyan. This is my first time seeing him like that too, lagi na lang kasi naka suit na pare pareho at dark pa. Lagi ding naka

Hindi ako umimik sa kaniyang sinabi at hindi na rin ito sinagot pa. Napasandal ako sa aking kinauupuan saka pumikit. Ayoko munang makarinig ng kahit na ano lalo na tungkol sa kanya pero ayoko namang magsabi sa kanila at baka kung ano pa ang masabi ng mga ito kay Steve. Hangga't maari ayokong may masabi sila sa kanya."Masakit ba talaga ulo mo. Kaya mo bang lumakad sa sitwasyong iyan," sabi niya sa akin."Yeah and I have too...kaylangan ko ng may matitirhan hindi pwedeng ganito na lang palagi," sagot ko habang nakapikit."Alright, if that's what you want..." aniya at rinig kong napabuntong hininga ito. Alam nilang kapag sinabi ko kasi hindi na pwedeng baliin pa iyon."Sleep for a while...gisingin na lang kita maya pagdating natin doon," ani nito.Pumikit ako at gusto kong mawala muna ang mga nasa isip ko. I feel very stress knowing na ganon ang nangyari sa amin ni Steve. Hindi ko maipaliwanag ang aking sarili kung bakit apektadong apektado ako sa kanya. And besides sa tuwing may hindi