All Chapters of หนิงซินกงจู่ เชลยแค้นแสนรัก: Chapter 191 - Chapter 200

214 Chapters

บทที่ 190

“บุตรสาวเป็นขนาดนี้ ผู้เป็นมารดายังมีใจจะมาเล่นเล่ห์พูดพลิกดำเป็นขาว กลับขาวเป็นดำ ผู้ใดกันแน่คิดทำให้นางแท้ง จะได้จับนางใส่พานส่งให้ต้าอ๋องของใต้หล้า!” หยางหยางพยายามข่มกลั้นโทสะ “ทหารที่อยู่ข้างนอก เข้ามา! พาคนสกุลอิ๋งเหล่านี้ไปขังไว้ให้หมด” เขาเอ่ยเน้นถ้อยเน้นคำ “โทษฐานทำร้ายว่าที่พระราชชายาต้าอ๋องแห่งเฮยเซ่อเย่ว์!”โทษฐานทำร้ายว่าที่พระราชชายาต้าอ๋อง?!คนทั้งหมดต่างตะลึงพรึงเพริดเป็นแค่แม่ทัพใหญ่ของแว่นแคว้น พูดเอาเองเช่นนี้ก็ได้ด้วย!“ข้าทำสิ่งใดผิด!” พระราชชายาเอ่ยเหมือนจะกรีดร้อง “เพียงแค่มารดารักบุตรสาว ปรุงอาหารให้ด้วยตนเอง มารดาที่ถูกคุมขังไว้ในตำหนักเช่นข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าบุตรสาวที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง อีกทั้งยังเป็นถึงว่าที่พระชายาในต้าอ๋องเฮยเซ่อเย่ว์ ไม่ทันเดินทางไปเฮยเซ่อเย่ว์ก็ถูกคนใจทรามย่ำยีจนตั้งครรภ์!”หนิงซินกรีดร้องเมื่อได้ยินคำนี้“พวกท่านทั้งหมดออกไป! ออกไป!”นางร้องไห้โฮ ร้องเหมือนจะขาดใจหยางหยางเห็นนางเป็นเช่นนั้นก็หวั่นใจนัก เขาตวาดใส่ครอบครัวราชวงศ์สกุลอิ๋งชนิดไม่ไว้ไมตรีอีกต่อไป“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”“บุตรสาวเป็นเช่นนี้ บิดามารดาที่ไหนจะทอดทิ้งลง!” พระราช
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 191

“พี่สามทำไปเพราะความเมา จะโทษท่านได้อย่างไร” ฝูหมิงส่งยิ้มฝืดเฝื่อนมาให้เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ไป๋หมิงยิ่งกว่ารู้สึกอัปยศอดสูยามนี้ตนตกต่ำจนถึงกับได้รับความเห็นใจจากน้องชายร่างกายอ่อนแอไม่เอาไหนเช่นฝูหมิงแล้ว!หนิงซินแม้เริ่มจะไม่ไว้ใจบุรุษที่สาวเท้ากลับเข้ามาประคองกอดตนไว้ แต่ไม่กล้าดิ้นรนต่อต้าน เกรงว่าลูกน้อยจะยิ่งเป็นอันตราย“หนิงซิน จำคืนที่ดูดาวด้วยกันได้หรือไม่ เจ้าคิดว่ายังมีสิ่งใดที่บุรุษโง่งมผู้นั้นไม่ได้กล่าวกับเจ้าอีกหรือ ข้าเชื่อใจเจ้าถึงเพียงนั้น จึงยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เจ้าจะไม่ยอมเชื่อใจบุรุษของเจ้าสักหน่อยหรือ ข้าตั้งชื่อเด็กคนนี้ไว้มากมายรอให้เจ้าเลือกแล้วด้วยซ้ำ” หยางหยางจูบผมกระซิบปลอบโยน พยายามทำให้สตรีของตนสงบใจ ทว่านางยังคงเอาแต่ส่ายหน้า น้ำตารินไหลไม่หยุดนั่นทำให้เขาแค้นใจคนสกุลอิ๋งยิ่งนักตอนนั้นเอง คนสนิทของรองแม่ทัพฝ่ายซ้าย เจิงเจี้ยน กลับรีบร้อนมุ่งตรงมา กล่าวรายงาน“ท่านแม่ทัพ ท่านรองแม่ทัพฝ่ายซ้ายแจ้งว่ามีสารด่วนสีดำ[1]จำต้องส่งถึงมือท่านแม่ทัพเดี๋ยวนี้ขอรับ”หยางหยางฟังแล้วหงุดหงิดนักเขาพอเดาได้ว่าสารที่ว่านี้ มาจาก เฮย ระหว่างเขากับเฮยใช้รหัสลับใน
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 192

ตอนนี้หนิงซินไม่อยากคิดอะไรอีกแล้วทั้งนั้น คนผู้นี้...ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ ไม่มีแบ่งแยกระหว่างเขากับนาง ยามนี้ในใจยังยกให้นางสำคัญกว่าทุกสิ่ง เช่นนั้นแล้ว นางจะไม่กล้าเชื่อใจเขาสักครั้งได้อย่างไร?ทว่าเชื่อใจก็เรื่องหนึ่ง ยอมให้คนผู้หนึ่งทำเรื่องเหลวไหลเพื่อตนเองจนเกิดเรื่องใหญ่ ส่งผลกระทบต่อใครหลายคนก็อีกเรื่องหนึ่ง“ไม่...ไม่ได้นะ”เห็นนางเอื้อมมือมาหา หยางหยางรีบก้าวขาเข้าไปกุมมือน้อยไว้“ท่านฟังข้า” นางบอกเสียงสั่น น้ำตายังคงไหลเป็นสาย ดูน่าสงสารเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง “บ้านเมืองเกิดเรื่อง ชาวเมืองเดือดร้อน ต้าอ๋องเกิดเรื่อง ราษฎรอกสั่นขวัญผวา ท่านคือเสาหลักสำคัญ เฮยเซ่อเย่ว์จะขาดท่านได้อย่างไร นอกจากนี้…จะอย่างไรผู้คนของท่านไม่ว่าจะเป็นคนในตระกูลหรือผู้ที่ต้องอาศัยพึ่งพาก็ล้วนอยู่ที่นั่น ข้าเข้าใจเรื่องนี้ดีที่สุด” นางสะอื้นอย่างสุดจะระงับ “อย่าเสียใจภายหลังเรื่องใดทั้งนั้นเพราะข้ากับเด็กคนนี้ ไม่เช่นนั้นวันหนึ่งท่านจะเกลียดชังข้ากับเด็กคนนี้และกล่าวโทษเรา...ฮึก…ข้า…ข้าทนไม่ได้…”หยางหยางส่ายหน้า คว้าผ้าขาวที่ยังสะอาดเอี่ยมมาซับน้ำตาให้นางอย่างแผ่วเบา“ในสายตาเจ้า ข้าเป็นบุร
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 193

นางเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาที่ยามนี้เส้นคิ้วพันกันแน่นอย่างอ่อนล้า แย้มยิ้มให้“มีคำหนึ่งที่ข้าไม่เคยพูดเลย…แม้ระหว่างเราเริ่มต้นไม่ดีนัก แต่ข้าลืมไปแล้วว่าความรู้สึกโกรธเกลียดท่านเป็นอย่างไร...” นางบอกอย่างอ่อนล้า“ข้าอาจจะเคยโกรธท่าน เกลียดในสิ่งที่ท่านทำ และ...อาจจะรังเกียจชิงชังท่านสักหน่อย ทว่า…เมื่อลองคิดว่าหากตนเองเป็นท่าน ผ่านเรื่องราวมากมายมาเช่นท่าน สูญเสียหลายสิ่งเช่นท่าน และเกลียดชังตัวข้าเองอย่างลึกล้ำ ทุกสิ่งที่ท่านทำ แม้สมควรประนาม ข้ากลับยอมรับได้ อภัยให้ท่านได้ ทั้งยัง…สงสารท่านเหลือเกิน…ท่านเองก็เจ็บปวดไม่ใช่หรือ ท่านหาได้สุขใจเมื่อได้ยินเสียงร่ำไห้...”หนิงซินยก มือขึ้นทาบทับแก้มเขาอย่างอ่อนแรง“ข้ามักจะเป็นเช่นนี้ เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้...เพราะเหตุใดนะ ตอนนี้ข้าอยากอยู่กับท่านเหลือเกิน…อยากให้ท่านคอยกอดข้าไว้ ป้อนอาหารเหล่านั้น ...เล่นหมากด้วยกัน วาดภาพ บรรเลงพิณ” หนิงซินกลั้นสะอื้น “หยางหยาง…ข้าปรารถนาให้ท่านมีความสุข…ตลอดไป...” สตินางพลันดับวูบลง มือน้อยหลุดตกลงบนเตียง ราวกับร่างนั้นไร้แล้วซึ่งวิญญาณ“หนิงซิน...”“หนิงซิน” เขาเรียกซ้ำ“ได้โปรด ลืมตาเถอะ ท่านอาจารย์
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 194

ทันทีที่เจิงเจี้ยนปรี่มาคำนับที่หน้าห้อง หยางหยางเอ่ยเสียงดังก้องกังวาล“ประกาศออกไป! องค์หญิงรองแห่งแคว้นป๋าย หนิงซิน ตั้งครรภ์ศักดิ์สิทธิ์ ต้าอ๋องเฮยเซ่อเย่ว์ รู้ข่าว แม้แต่แรกไม่เชื่อถือ ทว่าเมื่อส่งคนมาตรวจสอบจนเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าองค์หญิงรองเป็นหญิงพรหมจรรย์ จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในนิกายแสงสว่างขึ้นมา เพราะเหตุนี้ ต้าอ๋องมีคำสั่งให้บูรณะบ้านเมืองแคว้นป๋าย ฟื้นฟูศาสนา และเชิญนักบวชมีชื่อไปเผยแพร่ศาสนาในเฮยเซ่อเย่ว์!"เจิงเจี้ยนฟังแล้วตกตะลึงพรึงเพริด ท่านแม่ทัพ!“เพื่อปกป้องครรภ์ศักดิ์สิทธิ์นี้้ ต้าอ๋องเชิญองค์หญิงรองไปประทับที่เฮยเซ่อเย่ว์ คิดก่อตั้งอารามหลวงของนิกายแสงสว่าง ณ ใจกลางเฮยเซ่อเย่ว์อีกแห่งให้นาง คาดไม่ถึง รัชทายาทแคว้นป๋ายกลับดูหมิ่นองค์หญิงรอง กล่าวว่าทารกในครรภ์ไม่บริสุทธิ์ ซ้ำยังทำร้ายนางอย่างโหดร้าย ไม่ยั้งมือไว้ไมตรีสักนิด เป็นเหตุให้องค์หญิงรองถึงแก่ความตาย ใต้หล้าสูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ เทพเซียนที่อาศัยครรภ์องค์หญิงรองมาจุติจำต้องลอยล่องกลับสู่สวรรค์ ยังไม่ต้องกล่าวว่านับจากนี้จะยังมีผู้สามารถรับหน้าที่เป็นสื่อกลาง สื่อสารกับทวยเทพต่อไปได้หรือไม่ ครั้งนี้ย
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 195

หยางหยางมองภาพตรงหน้าอย่างเฉยชากับสตรีที่ทำร้ายได้กระทั่งบุตรสาวและหลานแท้ๆ ของตนเอง นอกจากข้อเท็จจริงเรื่องที่เป็นผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูสตรีของเขามาจนเติบใหญ่ มารดาเช่นนี้ไม่มีค่าอื่นใดให้ใส่ใจทั้งนั้นเขากล่าวต่อไป น้ำเสียงเฉียบขาด“ป๋ายอ๋อง พระราชชายา ไม่อาจอบรมสอนสั่งเป็นเยี่ยงอย่างที่ดีแก่บุตรชาย ตั้งบุตรชายจิตใจต่ำทราม ความประพฤติเหลวแหลก หมิ่นศาสนา ไร้ศีลธรรม ให้เป็นใหญ่ ปกครองบ้านเมืองอย่างไร้คุณธรรมความสามารถ รั้นแต่จะก่อสงคราม ทอดทิ้งให้ราษฎรอดอยากยากเข็น ปลดเป็นสามัญชน เรื่องที่พำนักและเรื่องอื่นๆ ให้กักบริเวณรอรับคำสั่งเพิ่มเติมในภายหลัง!”“เนื่องจากยังมีความชอบที่เลี้ยงดูบุตรสาวได้ดี แต่ไรมาบุตรสาวเพียงคนเดียวเป็นที่พึ่งของผู้คน ยามดำรงตำแหน่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ก็ช่วยเหลือผู้คนไว้มากมาย กระทั่งผู้ที่หลู่เกียรติตน มองตนในแง่ร้าย องค์หญิงรองหาได้มีความเกลียดชัง นางถ่ายทอดถ้อยความศักดิ์สิทธิ์จากเทพเซียน ชี้นำและชักจูงให้เห็นถึงผลเสียของสงครามและความขัดแย้งแก่ต้าอ๋องเทียนหลง ท้ายที่สุดสงครามครั้งใหญ่ ณ แคว้นป๋ายจึงสามารถยุติลงโดยมิได้เสียเลือดเนื้อมากมายนัก...เห็นแก่คุณความดีท
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 196

ฝูหมิงลอบคิดคิดถูกจริงๆ ที่เลือกส่งพี่หญิงที่แสนอ่อนต่อโลกของข้าออกไป ‘หว่านล้อม’ คนผู้นี้ พี่หญิงคนดีของข้า แต่ไรมา ยามจะเดิน ยามจะนั่ง ยามจิบชา ยามถอนหายใจ หรือแม้จะเป็นในยามที่เจ็บปวด อ่อนล้า ซับเหงื่อซับน้ำตาให้ทั้งตนเองและผู้อื่น...กระทั่งกับข้าที่เป็นน้องชายร่วมครรภ์มารดา เพียงเผลอมองปลายนิ้วนาง บางครั้งกว่าจะนึกได้ว่าลืมหายใจ ก็เป็นตอนที่ใกล้จะขาดใจตายอยู่รอมร่อ ทั้งๆ ที่เป็นเช่นนั้น จิตใจและร่างกายกลับรู้สึกดียิ่ง...พี่หญิงที่งดงามถึงเพียงนั้น เลิศเลอถึงเพียงนั้น ทรงเสน่ห์เย้ายวนถึงเพียงนั้น ซ้ำยังถูกเสด็จแม่คอยฝึกฝนและบงการให้กระทำกิริยาท่าทีที่เพียงได้มองก็ใจสั่นเช่นนั้นจนติดเป็นวิสัยมาตั้งแต่ยังเยาว์...พี่หญิงที่ถูกเสด็จแม่ตระเตรียมไว้ดิบดีถึงเพียงนั้น ที่ไหนเลยจะไม่สามารถกุมหัวใจบุรุษที่รู้จักแต่สนามรบ ไม่รู้จักความอ่อนนุ่มหอมหวานและความบริสุทธิ์เลิศล้ำของสตรีชนชั้นสูง อย่างองค์ชายสามของราชวงศ์สกุลจีผู้นี้ได้…มีโฉมงามทรงเสน่ห์อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ บุรุษกลัดมันห่างสตรีที่ไหนจะอดใจไหว? หยางหยางพอคาดเดาความคิดเด็กหนุ่มที่ยังอ่อนอาวุโสนักตรงหน้าได้ ในตอนที่หนิงซินกล่าวว่
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 197

แม้ยามนี้นางจะไว้ใจเขา ยอมพูดคุยเปิดอกกับเขา แต่หากนางรู้ความจริง นางที่ไหนจะยังอยากมองหน้าบุรุษเจ้าเล่ห์ร้ายกาจที่ตอบรับเก็บกลืนทุกความสุขที่นางมอบให้ ทว่าลงท้ายแล้ว แม้จะเห็นใจนางอยู่บ้าง กลับไม่เคยคิดอยากเจรจาสงบศึกกับบ้านเมืองนางอย่างแท้จริง เพียงแค่ต้องการใช้ประโยชน์จากสิ่งที่นางหยิบยื่นให้ เพื่อให้ตนและคนของตนสามารถดำเนินแผนการต่างๆ ได้สะดวกและง่ายดายยิ่งขึ้นอู่เฟิงหาใช่ผู้ไร้ไหวพริบ ขุนพลผู้นี้เป็นทูตได้ดียิ่งกว่าทูตสงครามตัวจริงเสียอีก หากอยากสงบศึกจริง ขอเพียงสั่งการลงไป อู่เฟิงไหนเลยจะไม่สามารถทั้งขู่ทั้งปลอบ ตะล่อมจนป๋ายอ๋อง พระราชชายาผู้ชาญฉลาด และเหล่าข้าราชบริพาน ยอมจำนนเหตุที่ป๋ายอ๋องและราชสำนักแคว้นป๋ายปฏิเสธการเจรจา อีกทั้งยังคิดเล่นเล่ห์ คล้อยตามพระราชชายา กึ่งหนึ่งย่อมเป็นเพราะถูกอู่เฟิงกระตุกหนวดเข้าให้เป็นแม่นมั่นขณะหยางหยางเคร่งเครียด ครุ่นคิด ฝูหมิงคุกเข่าคำนับขั้นสูงสุด กล่าวด้วยสีหน้าสงบนิ่งเจือรอยยิ้มจางๆ แววตากระจ่างใส หากไม่รู้ตื้นลึกหนาบางใดใดมาก่อน ผู้ใดที่ไหนเลยจะดูออกว่าคนผู้นี้เพียงเสแสร้งสวมหน้ากากเล่นละครเป็นคนดี“ต้าอ๋องรักใคร่ห่วงใยพี่หญิงและอาณ
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 198

หยางหยางเห็นสีหน้าท่าทีเจิงเจี้ยนแล้ว พอไพล่นึกไปถึงเรื่องสุรา ก็พอจะคาดเดาเรื่องราวได้เลาๆเขาไม่อาจกล่าวว่าไม่โกรธ ทั้งไม่อาจกล่าวว่าไม่อาจให้อภัยเจิงเจี้ยนเพียงแต่ต้องสะสางเรื่องครั้งนี้ให้ได้ และจะต้องสะสางให้ดีอีกด้วย นอกจากนี้ ภรรยาของเขาและลูกในท้องของนางจะต้องปลอดภัย ไม่เช่นนั้น ไม่แน่ว่าผู้ที่ต้องอยู่รักษาการณ์ ณ เมืองป๋ายแห่งนี้สืบไป อาจเป็นตัวเจิงเจี้ยนเองก็ได้ใช่ว่าเขาเห็นพี่น้องกองทัพทมิฬเป็นเพียงของใช้แล้วทิ้ง พี่น้องในกองทัพทมิฬนั้น เปรียบไปแล้วก็เหมือนดั่งแขนขา เขาไหนเลยจะมีใจอยากตัดขาข้างหนึ่งของตนทิ้งเพียงเพราะขาข้างนั้นก้าวพลาดเหนือสิ่งอื่นใด สิ่งที่เขาให้ความสำคัญยามนี้มีเพียงสตรีของตน เขาที่ไหนจะยังมีใจไปใส่ใจว่าผู้ใดจะทำสิ่งใดหรือไม่ อย่างไรหยางหยางก้าวเข้าชิดขอบเตียง กุมมือนางไว้ ยิ่งเห็นว่ายามนี้หนิงซินยังคงไม่รู้สึกตัว ก็ร่างกายสั่นเทิ้มไปหมดยามนี้หนิงซินหมดสติไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว เดาว่าส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่ท่านอาจารย์ของเขาต้มมาให้เพิ่มเติมเพราะเกรงว่าภรรยาร่างน้อยของเขาจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้จนกระทบการรักษา หรือไม่ก็เสียใจเสียจนเสียเด็กในท้อง…ทั
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

บทที่ 199

รัชสมัยปฐมกษัตริย์อาณาจักรต้าเทียน เทียนหลงฮ่องเต้ ปีที่ 6อดีตเมืองหลวงแคว้นป๋ายที่ยามนี้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรต้าเทียนคึกคักเป็นอย่างยิ่ง ไพร่ฟ้าหน้าใส ต่างทำมาค้าขายกันในตลาดอย่างล่ำสั่น พ่อค้าแม่ค้าต่างร้องเรียกให้ผู้คนมาจับจ่ายใช้สอย สภาพความเป็นอยู่เต็มไปด้วยความสุข ผู้คนต่างยกย่องสรรเสริญโอรสสวรรค์แห่งต้าเทียนว่าเป็นผู้มีบุญญาธิการล้ำเลิศ จึงสามารถรวบรวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นได้เช่นนี้ ผังเมืองที่วางไว้ใหม่แตกต่างจากของเดิมไม่มากนัก แต่กลับสามารถกลบจุดด้อยเสริมจุดเด่น เสริมระบบชลประทาน ขยายถนนให้กว้างขวางพอที่จะสามารถขนส่งสินค้าไปโดยรอบได้ ทั้งยังวางกองกำลังประจำเมือง เพื่อคอยสอดส่องดูแลความเป็นอยู่ของประชาชน ป้องปรามมิให้มีผู้คิดร้ายก่อกวนผู้คน เมืองที่เคยเต็มไปด้วยความเหลื่อมล้ำและไฟสงคราม ยามนี้กลับสงบร่มเย็นอย่างแท้จริง หนิงซินที่นั่งอยู่บนรถม้าเอื้อมมือเปิดม่านออกไปดู น้ำตาไร้ที่มากลับรื้นขึ้นจนดวงตางดงามผ่าวร้อนไปหมด นี่คือสิ่งที่นางปรารถนาจะได้เห็นอย่างเหลือเกิน“บ้านเมืองสงบร่มเย็น ชาวเมืองเป็นสุขทุกครัวเรือน..
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more
PREV
1
...
171819202122
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status