Lahat ng Kabanata ng เล่ห์รักเจ้าชายอสูร: Kabanata 121 - Kabanata 130

“ขอโทษค่ะ” นักปฐมพยาบาลสาววางสีหน้าลนลาน ขมวดคิ้วจนแทบจะชนกัน ดวงตามีน้ำสีใสคลอเคล้าเหมือนรู้สึกผิดจนอยากจะร้องไห้ “เจ็บมากไหมคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”ไซรัสไม่ตอบ ไม่โอดครวญ เขาทำเพียงคลี่ยิ้มจางๆ ตามแบบฉบับที่ต่อจากนี้เธอจะนิยามว่า ‘รอยยิ้มพ่อค้า’ยิ่งเขายิ้มอ่อนโยนมากเท่าไหร่อัยน์นาก็ยิ่งรู้สึกว่าเขารู้ทัน และอาจจะเอาคืนกล้าลงมือก็ต้องเตรียมพร้อมจะรับมือ...จากที่ใช้เวลาร่วมกันมา เธอแน่ใจว่าจะอย่างไรคนมีมาดอย่างเขาคงไม่แก้เผ็ดด้วยการทำรุ่มร่ามต่อหน้าคนอื่นเจ้าของใบหน้ารูปหัวใจยิ้มตอบอ่อนหวานขอแค่ไม่ต้องผจญคนคนนี้ในภาคปีศาจราคะไร้ยางอาย จะปะทะคารม จะฟาดฟันกันด้วยวิธีไหน ก็ได้ทั้งนั้น!อัยน์นาลงมือทำความสะอาดต่อไป จิตใจก็จดจ่อรอลับสมองประลอง ‘ทักษะหน้ากากทองคำ’ กับคู่มือ ลืมไปเสียสนิทว่ากำลังทำตัว ‘ดึงดัน’ กระตุ้นต่อมชอบเอาชนะของอีกฝ่ายแต่จนแล้วจนรอดกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นตรงกันข้าม เขากลับช่วยอำนวยความสะดวกให้เธอทำความสะอาดเนื้อตัวถนัดถนี่โดยไม่แตะต้องคุกคาม ท่าทีโอนอ่อนผ่อนตามจากเขา ทำให้เธอเริ่มรู้สึกผิดที่เมื่อครู่แกล้งทำให้คนมีแผลเจ็บมากขึ้นแบบนั้นจวบจนพระจันทร์เที่ยงคืนส่องแสงสีเห

รถม้าสีดำสนิท สลักเครื่องหมายการค้ารูปร่างคล้ายน้ำเต้าวางเรียงตามแนวนอนซ้อนต่อกันเหมือนห่วงโซ่ไร้ที่สิ้นสุด เคลื่อนออกจากหน้าประตูใหญ่อาคารสี่ชั้นอย่างอ้อยอิ่ง ไม่ต่างอะไรจากสายตาผู้โดยสารร่างสูง ซึ่งสวมเครื่องแต่งกายสีดำสนิท ขับให้ภายนอกดูดุเข้ม เฉียบขาด ในมือถือกล่องไม้ทรงสี่เหลี่ยมหน้าตัดกว้างยาวหนึ่งคืบ สูงราวหนึ่งฟุตเมื่อเบนสายตาจากผู้มายืนส่งวงหน้าอ่อนเยาว์ทว่างดงามโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์กลับมองตรง เจ้าของนัยน์ตาสีเทาก็พบว่าลูคัสซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังอมยิ้ม แววตาคล้ายอยากพูดบางอย่าง และเขาก็เดาออกว่าผู้จัดการร้านรายนี้อยากพูดเรื่องอะไรก่อนที่อีกฝ่ายจะทันเปิดปากเย้าแหย่กระแซะถามเรื่องส่วนตัว ไซรัสชิงตีสีหน้าให้เคร่งขรึมยิ่งขึ้น ราวกับจะบอกผู้ติดตามกรายๆ ว่า ‘นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น’ แล้วเริ่มซักประเด็นสำคัญๆ ที่ลูคัสไม่ได้รายงานตอนอยู่ต่อหน้า ‘นายหญิง’“สืบรู้แล้วหรือยัง ว่าเลขานุการกรมการคลัง คาร์ล วิลส์ตัน ส่งสารหนูเข้าไปอยู่ในกาน้ำชาเจ้ากรมการเมืองได้ยังไง”ลูคัสปรับสีหน้าให้เป็นการเป็นงาน ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนทุกครั้ง “นับย้อนไปหลายปีก่อนเกิดเรื่อง จวนเจ้ากรมก

รถม้าคันเดิมเคลื่อนออกจากจวนเจ้ากรมการคลังอย่างไม่เร่งรีบ เหมือนจะบอกให้รู้กรายๆ ว่าเจ้าของรถไม่มีเรื่องทุกร้อนหรือธุระปะปังใดให้พะวงภายในห้องโดยสาร ไซรัสนั่งทอดสายตามองทัศนียภาพเมืองหลวงด้วยสีหน้าสงบราบเรียบ ยากจะเดาอารมณ์เขาพอใจจะใช้เวลาอยู่กับตัวเองเงียบๆ เพื่อคิดคำนวณหลายๆ เรื่อง...แต่ดูเหมือนลูคัสจะไม่เป็นแบบนั้นเห็นผู้ติดตามคนสนิทนั่งก้มหน้า สีหน้าดำคล้ำเหมือนคนใกล้สิ้นเนื้อประดาตัว ดวงตาฉายแววกังวลประสมลังเลแต่ไม่ปริปากถามอะไร คนเป็นนายก็ใจดีเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายซักถาม“มีเรื่องอะไรค้างคาใจใช่ไหม”ลูคัสเม้มริมฝีปาก สบตาเขาคล้ายคำนวณว่าควรพูดดีหรือไม่ ในที่สุดก็ตัดสินใจเอ่ยปากตามตรง “ที่พูดกับเจ้ากรมการคลัง ท่านพูดจริงหรือ? ”“ประโยคไหน”“เรื่องที่คิดจะหลอกใช้คุณหนูอัยน์นา เรื่องปัดเป่าท่านเจ้ากรมการเมืองให้พ้นทาง เรื่องแผนการค้า แล้วก็เรื่องแนวคิดสนับสนุนสงครามที่ฟังดูเลือดเย็นสิ้นดีนั่น”เห็นร่องรอยความไม่ชอบใจจากสีหน้าท่าทีผู้จัดการร้านค้าแล้ว คนเป็นนายจ้างก็ยกมุมปากยิ้ม สีหน้าพึงพอใจ“รอยยิ้มกับสีหน้าท่านตอนนี้ คงไม่ใช่การแสดงด้วยใช่ไหม? ” คำถามประโยคนี้จากลูคัส ทำให้ไซรัสค

ฟังเขาพูดแล้ว คนโดนรุกไล่ก็เผลอคลี่ยิ้มเย็นชา ประชดเสียงหวานเสียยิ่งกว่าหวาน “ค่ะ...ฉันจะจัดยาให้คุณทานสักหลายๆ ขนานหน่อย คุณจะได้หลับสนิทจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้...ดีไหมคะ?”“ภรรยาแสนดีช่างเอาใจใส่ป้อนอะไรให้ สามีก็กินทั้งนั้น”เห็นเขายังดึงดันจะแหย่เย้า อัยน์นาก็ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดให้ยิ่งเปลืองตัวคนร่างเล็กขยับมือนุ่มๆ โอบกุมสองมือแข็งแกร่งซึ่งประคองกอดร่างตัวเองไว้อีกชั้น เอนร่างซบไหล่ดูโอนอ่อนผ่อนตาม แล้วปั้นหน้ายิ้มแย้มอ่อนหวานเปี่ยมสุข เข้าพบพ่อบังเกิดเกล้าพร้อมคนข้างกายในคราบคู่สามีภรรยาที่น่าอิจฉาที่สุดในเวเนเซียท่ามกลางห้องรับรองลูกค้าสำคัญซึ่งตกแต่งไว้อย่างวิจิตรบรรจง อัยน์นานั่งมองคนเจ้าแผนการพูดคุยกับขุนนางรายที่เธอจำได้ว่าเป็นพวกสนับสนุนสงครามด้วยกิริยาสงบไว้สง่าทว่าเป็นมิตร แม้จะไม่ได้ร่วมสนทนาพาทีแต่ไม่ว่า ‘สามี’ และคนอื่นๆ จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสงครามและผลกำไรออกรสเพียงใด บนใบหน้างดงามก็ยังมีรอยยิ้มจางๆ ประดับไว้อย่างมั่นคง ผิดวิสัยสุภาพสตรีที่ขึ้นชื่อว่าถอดแบบอุปนิสัยและวิธีคิดมาจากเจ้ากรมการเมืองผู้เป็นพ่อ ที่พิเศษยิ่งกว่าคือเรื่องที่ทั้งสีหน้าและแววตาเธอยา

ซามีร่าพบเจอผู้คนมาร้อยแปดพันเก้าแต่กลับไม่เสียประกายจริงใจตั้งมั่นในแววตาสักนิด หลังจากคุยกันเนิ่นนานขนาดนี้ มีความเป็นไปได้ต่ำที่สาวงามคนนี้จะไม่รู้ว่าโดนหลอกถาม ทั้งอย่างนั้น เจ้าหล่อนก็ยังตอบสิ่งที่เธอต้องการรู้เท่าที่พอจะตอบได้โดยไม่มีท่าทีลำบากใจทั้งหมดนี้ก็เพราะเห็นว่าเป็นพวกพ้องเพราะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน...เพราะมีเลือดซาเมียร์ในร่างเหมือนๆ กันคืนนั้น แม้ไซรัสจะกลับเร็วผิดจากทุกวัน อัยน์นาก็ยังสามารถหลบเลี่ยงพฤติกรรม ‘เสือหยอกเหยื่อ’ จากเขาด้วยการพูดคุยเรื่องงาน ถึงไซรัสจะเย้าแหย่เรื่อง ‘น้ำหอมกลิ่นทรมานใจสามี’ ที่เธอไม่แม้แต่จะเปิดดม แต่ก็ยอมเอนหลังฟังเธอเล่าแต่โดยดีดูเหมือนพอเป็นเรื่องเกี่ยวกับแผนการยุติสงครามแล้ว เขาจะเอาจริงเอาจังกว่าปกติ และดูมีสมาธิ จนเธอรู้สึกว่าอาจจะไว้วางใจฝากฝังทุกเรื่องให้เขาจัดการได้อย่างที่เขาเฝ้ายืนยันให้เธอเชื่อมั่นผ่านไปเพียงสามวัน ไซรัสก็สมามารถกล่อมให้เจ้ากรมอาลักษณ์ กับอาจารย์สอนหลักการปกครองของบรรดาองค์ชาย ยอมเชื่อว่าเขาจะสามารถยุติสงครามครั้งนี้ลงได้ และขอให้ชายที่เป็นถึงอาจารย์สั่งสอนองค์ชายยอมแสร้งตาม ‘ไซรัส พ่อค้าผู้มีเหตุผล น่าคบหา’