Alle Kapitel von แม่ลูกอ่อนซ่อนชู้: Kapitel 91 – Kapitel 96

96 Kapitel

ตอนที่ 91

แลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มและกระเด้าไปด้วยจนน้ำกามแตกพุ่งคารูสวาท“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ดอกแก้วกรีดร้องออกมา…ในเสี้ยววินาทีสั้นๆ ที่ริมฝีปากของทั้งสองคลายออกจากกัน ดวงตาของหล่อนหลับพริ้ม รูสวรรค์ขมิบรับน้ำกามร้อนผ่าวแตกพุ่งอยู่ในโพรงสวาทที่กำลังบีบรัดลำเนื้อกระตุกแรง“อ๊าคคค… ”ไกรสรคำรามเสียงต่ำในลำคอ…หลังจากปลดปล่อยน้ำกามออกมาสุดแรงรีดเคล้นในหยาดหยดสุดท้ายของความปรารถนา หลังจากสาดความใคร่ใส่กันมาพักใหญ่ๆ ราวกับพายุ“พ่อไกรจ๋าหนูมีความสุขเหลือเกิน… ”ดอกแก้วระบายความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ข้างใน…“พ่อก็มีความสุขจ้ะ… จากนี้ต่อไปหนูต้องให้พ่อเอาบ่อยๆ นะจ๊ะคนดี… ”น้ำเสียงของไกรสรเต็มไปด้วยความรู้สึกหลงใหล“ค่ะ… ถ้าพ่อไกรเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ”ดอกแก้วกำชับ…“สัญญาจ้ะ… ”ไกรสรกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือเข้ามาโอบใบหน้าของแม่ลูกอ่อนที่เหลียวหลังกลับมาส่งสายตาหวานซึ้ง รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน“หนูแก้วจ๋า… พ่อรักหนูนะ… ”ไกรสรสารภาพความรู้สึกที่กำลังท่วมท้นอยู่ข้างใน ในวันที่โชคชะตาบันดาลให้ต้องมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเมียของลูกชายตัวเอง“หนูก็รักพ่อไกรจ้ะ… ”ดอกแก้วบอกความรู้สึกที่แอบเก็บไ
Mehr lesen

ตอนที่ 92

“แล้วพ่อเด็ก… เอ่อ สามีคุณไม่มาด้วยหรือครับ” เขาถามโดยไม่รู้สึกว่ามันออกจะเป็นการเสียมารยาทกับคนที่เพิ่งทักทายกันเป็นครั้งแรก “สามีฉันไปทำงานไกลค่ะ… กลับมาบ้านเดือนละครั้ง” ฉันตอบไปตามความจริง ดูเถอะ… แทนที่ฉันควรจะไสรถเข็นหนีไปให้ไกล ไม่รู้อะไรดลใจให้ต้องนั่งคุยกับผู้ชายคนนี้ “อ้อ… ทุกวันนี้คุณอยู่กับลูกสองคนหรือครับ” “ใช่ค่ะ… ” “ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อพันน์ครับ… ผมขับแท็กซี่ อยู่หมู่บ้านใกล้ๆ นี่แหละครับ” เขาบอกชื่อและอาชีพ หมู่บ้านที่เขาบอกฉันก็รู้จัก อยู่ถัดไปจากหมู่บ้านของฉันนี่เอง “นี่นามบัตรผมครับ… ถ้าจะเรียกใช้แท็กซี่ผมยินดีให้บริการครับ” เขายื่นนามบัตรมาให้ ฉันสะดุดตากับมือใหญ่และแขนกำยำ ที่หลังแขนของเขาเต็มไปด้วยเส้นขนสีดำ ฉันเอื้อมมือข้างหนึ่งรับนามบัตรจากมือของเขาแวบหนึ่ง…ฉันแอบสังเกตเห็นว่าเขาแอบมองเต้านมอวบใหญ่ของฉันแล้วตวัดลิ้นเลียแผงหนวดสีดำเป็นแพหนาอยู่เหนือริมฝีปาก “ลูกคุณน่ารักจัง… จ้ำม่ำเหลือเกินเจ้าหนูผู้โชคดี… ดูสิดูดนมไม่เกรงใจลุงเลยนะ นมใหญ่ขนาดนี้
Mehr lesen

ตอนที่ 93

ผู้ชายที่เคยให้นามบัตรเอาไว้ เขามีชื่อว่า ‘พันน์’ อาศัยอยู่ในอีกหมู่บ้านไม่ไกลกัน เคยเห็นหน้ากันบ่อยๆ เพราะว่าตอนเย็นๆ เขามักจะมาออกกำลังกายที่สวนสาธารณะเราเจอกันหลายครั้ง คุนกันหลายหนจนวันนี้ฉันตัดสินใจเรียกใช้บริการแท็กซี่ของเขาจนได้“สวัสดีครับคุณจันทร์จวง”พี่พันน์เรียกชื่อฉัน เสียงหวานกล่าวทักทายมาจากปลายสาย“แหม… เรียกจันทร์เฉยๆ ก็ได้ค่ะพี่พันน์… วันนี้เรียกเต็มยศเลยนะพี่”ฉันกระเซ้ากลับไปอย่างอารมณ์ดี หลายครั้งที่เราเจอกัน… คุยกัน ทำให้เกิดความคุ้นเคยโดยไม่รู้ตัว“วันนี้มีคุณจันทร์มีอะไรให้พี่รับใช้ครับ”เขาถามกลับมาด้วยน้ำเสียงแจ่มใสปกติพี่พันน์เป็นคนคุยเก่ง อารมณ์ดี เวลาเจอกันเขาก็มักจะชวนคุยสัพเพเหระตลอดทาง ทำให้แม่ลูกอ่อนที่กำลังเหงาอย่างฉันมีเพื่อนคุย“วันนี้หนูจะไปสปาย่านจตุจักรค่ะ… พี่มารับทีนะคะ”ฉันบอกธุระ“ได้เลยครับ… กี่โมงครับ”เสียงของเขาตื่นเต้นดีใจจนฉันรู้สึกได้“ตอนนี้เลยค่ะ”ฉันตอบพลางเหลือบมองนาฬิกาที่ฝาผนังห้องรับแขก อีกสิบนาทีก็หกโมงเช้า ตอนนี้ยังเช้าอยู่มาก ย่านนั้นการจราจรหนาแน่น ถ้าไปสายกลัวรถติดครู่ใหญ่ๆ ต่อมาได้ยินเสียงรถแท็กซี่ของพี่พันน์แล่นมาจอดท
Mehr lesen

ตอนที่ 94

ไม่แปลกถ้าใบหน้าของเขาดูคมคร้ามสะดุดตา เพราะว่าพี่พันน์มีเชื้อฝรั่ง จากที่ได้เคยคุยกันจึงรู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งอเมริกาใต้พี่พันน์เคยเล่าให้ฟังว่ามีพ่อเป็นชาวบราซิล ส่วนแม่เป็นคนไทย เมื่อตอนเด็กๆ พี่พันน์อาศัยอยู่ที่บ้านของแม่ที่อีสาน แต่หลังตากแม่กับพ่อซึ่งเป็นชาวบราซิลเลิกรากันไป พี่พันน์ก็ย้ายเข้ามาทำมาหากินอยู่กรุงเทพฯ“ขออภัยที่ต้องจอดให้เสียเวลานะครับ”พี่พันน์หันมายิ้ม ท่าทางขี้เกรงใจ“ไม่เป็นไรค่ะ… อันที่จริงพี่จะจอดรถกินกาแฟสักเดี๋ยวก็ได้นะคะ”ฉันบอก ไม่อยากให้เขาเร่งรีบจนเกินไป“จะไปเดินซื้อของแถวจตุจักรใช่ไหมครับน้องจันทร์… ที่นั่นของเยอะนะครับ”พี่พันน์ถาม ฉันรู้ว่าเขาอยากชวนคุย“เปล่าค่ะ… หนูจะไปสปาค่ะ สปาขัดผิวค่ะ มีร้านที่เคยไปประจำอยู่ที่นั่นค่ะ”ฉันตอบ“ผิวสวยอย่างน้องจันทร์ยังจะต้องเข้าสปาขัดผิวอีกหรือครับ”พี่พันน์เหลือบมองมาที่ฉัน“เมื่อก่อนหนูไปบ่อยค่ะ… แต่หลังจากมีลูกก็ไม่มีเวลา เลี้ยงลูกจนแทบไม่ได้แวะไปนานแล้วค่ะ”ฉันตอบไปตามความจริง“แล้ววันนี้ใครเลี้ยงลูกให้ครับ”พี่พันน์คงสงสัยที่เห็นว่าวันนี้ฉันออกจากบ้านมาได้“ช่วงนี้แม่ผัวแวะมาเยี่ยมจ้ะพี่… มาค้างที่บ้าน
Mehr lesen

ตอนที่ 95

จากนั้นพี่พันน์ก็เปิดประตูรถเข้ามาทรุดร่างกำยำลงนั่งในตำแหน่งคนขับแล้วจู่ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน“อุ๊ย… ”พี่พันน์อุทาน…เขาทำกาแฟหกราดลงที่เป้ากางเกงของตัวเองจนแฉะ“โธ่… ผมนี่ซุ่มซ่ามจัง”เขาตำหนิตัวเอง “เปียกหมดเลยค่ะ”ฉันรีบดึงทิชชู่ที่ติดมาในกระเป๋าสะพายส่งให้เขาซับน้ำกาแฟเปรอะกางเกง“ไม่น่าเลย… เปียกขนาดนี้แล้วเดี๋ยวพี่ขอกลับไปเปลี่ยนกางเกงสักครู่ได้ไหมครับ… ” “ได้ค่ะ… ”ฉันตอบ ด้วยเห็นว่าคงไม่เสียเวลาสักเท่าไร บ้านพี่พันน์อยู่ซอยถัดไปจากปั๊มน้ำมันนี่เอง ยังไงก็ต้องผ่านตรงนั้นอยู่ดีพี่พันน์รีบขับรถออกจากปั๊มเลี้ยวซ้ายเข้ามาในหมู่บ้านของโครงการบ้านจัดสรรแห่งหนึ่งที่เขาอาศัยอยู่แม้จะเป็นบ้านชั้นเดียว หลังไม่ใหญ่นัก แต่ทรงก็ดูน่ารักทันสมัย โดนเฉพาะบ้านของพี่พันน์ที่ปลูกต้นไม้รอบบ้านจนฉันสะดุดตากับความร่มรื่นที่ได้เห็น“บ้านน่าอยู่นะคะ… ต้นไม้เยอะดีจัง”ฉันชมพลางทอดสายตาแลไปรอบๆ รั้วที่มีไม้เลื้อยพันขึ้นมาถึงขอบรั้ว“ครับ… พี่ชอบปลูกต้นไม้”“หลังนี้กี่ตารางวาคะ”“ห้าสิบตารางวาจ้ะ”“กำลังดีค่ะ… แล้วมีกี่ห้องนอนคะ”“สองห้องนอนสองห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขกครับ ยังม
Mehr lesen

ตอนที่ 96

“ไม่เป็นไร… พี่อยากช่วย… ”พี่พันน์เหลือบมองหน้าฉัน… เราสบตากัน ฉันมองเห็นมองประกายวาบหวามอันประหลาด วาวขึ้นในดวงตาของพี่พันน์ สายตาที่มองมาสบตากันเมื่อครู่ราวกับมีมนต์สะกด “พี่ขออนุญาตนะครับ… เช็ดข้างในดีกว่านะจะได้แห้งเร็ว”แล้วพี่พันน์ก็ทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด เขาเลิกชายกระโปรงลายลูกไม้สีชมพูของฉันขึ้นมากองเอาไว้ที่ต้นขาเพื่อจะเช็ดข้างใน แล้วเขาก็เช็ดด้วยวิธีการที่ทำเอาฉันตกใจ พี่พันน์ก้มลงปาดลิ้นเลียคราบน้ำที่เปียกอยู่กับต้นขาขาวเนียน ลิ้นสากร้อนค่อยๆ ลากสูงขึ้นมาถึงต้นขาด้านใน ทำเอาฉันตะลึงงัน ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก“พะ… พี่พันน์… ”ฉันอุทานเสียงตะกุกตะกัก ไม่ได้ร้องห้าม แต่กำมือแน่น ตัวแข็งทื่อเหมือนโดนสะกดด้วยการกระทำอันคาดไม่ถึงของเขา“ให้พี่ช่วยนะครับ… ” เสียงของพี่พันน์กระเส่า ความหวาดกลัวแล่นเข้ามาเกาะกุมหัวใจฉัน ‘ช่วยอะไร…?’คำถามผุดวาบขึ้นในใจของฉัน เหมือนจะรู้เท่าทันอารมณ์ของผู้หญิงเหว่ว้า เขาเกลือกตามองหน้าฉันแล้วปาดลิ้นนาบลงมาสัมผัสผิวอ่อนบริเวณต้นขาด้านในอย่างถือวิสาสะ“อ๊ะ… ” ฉันสะดุ้ง ลิ้นของเขาทำเอาแม่ลูกอ่อนที่เก็บกดอารมณ์ทางเพศเอาไว้นานเพราะนานๆ ครั้งสามีจะกลั
Mehr lesen
ZURÜCK
1
...
5678910
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status