LOGINเสียงโอดครวญของทองสร้อย ทำเอานวลใจเต้นระส่ำ ไม่คิดว่าจะมารู้ความลับของพันน์เข้าโดยไม่ตั้งใจ ‘เท่าแขนแน่ะ’ ประโยคที่ได้ยินทำเอานวลใจเต้น ของเขาคงใหญ่มากสินะ ไม่งั้นทองสร้อยคงไม่ร้องครางโอดโอยจะขาดใจอย่างที่กำลังได้ยินอยู่ในตอนนี้ “สร้อยโดนเจ้าดุ้นนี้ของพี่กระแทกมาหลายปีแล้วนะ… จนป่านนี้ยังไม่ชินกับของใหญ่อีกหรือจ๊ะเมียจ๋า” เสียงของพันน์กระเส่า จากนั้นเสียงครางลั่นของทองสร้อยก็ตามมา “บ้าจริง… ” นวลสบถออกมา ด้วยหล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาเจอกับสถานการณ์นี้ ผนังห้องที่ขนาบอยู่สองข้างแทบเก็บเสียงอะไรไม่ได้เลย
View Moreเหมยลี่กล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาที่ปลายเตียง ดึงผ้าสีเทาออกแล้วจัดการปูให้ใหม่โดยหารู้ไม่ว่าในระหว่างที่นางกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่นั้น หวังหย่งที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ถอดเสื้อ เหลือเพียงแค่กางเกงบางๆ ตัวเดียวดวงตาหวังหย่งเบิกกว้าง…จ้องมองก้นของเหมยลี่ เห็นความกลมกลึงตึงแน่นเป็นกลีบเป็นง่ามอยู่ภายใต้ผ้าถุงบางแนบเนื้อ ทำเอาหวังหย่งมีอารมณ์ ตบะแตกทนไม่ไหว รีบขยับเข้ามาสวมกอดเหมยลี่จากทางด้านหลัง“ว้าย… ”เหมยลี่ร้องอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าจู่โจม“เจ้ายอมเป็นเมียข้าเถอะนะ… ข้าไม่ไหวแล้ว อยากเอาเจ้าเหลือเกิน”น้ำเสียงกระเส่าไปด้วยความปรารถนาการในตัวนาง หวังหย่งสืบเท้าเข้าจู่โจมโดยที่เหมยลี่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว“ไม่นะ… อย่า… ”เหมยลี่พยายามร้องห้าม…แต่เขาก็กดแผ่นหลังนางพร้อมกับโอบสะโพกอุ้มขึ้นมาคุกเข่าคว่ำลงบนขอบเตียงอย่างมิอาจสู้แรงบุรุษ“ข้าอยากเห็นของเจ้าเหลือเกิน… ”หวังหย่งเอามือเลิกชายผ้าของนางขึ้นมากองเอาไว้เหนือบั้นเอว ดวงตาลุกวาวมองก้นอวบขาว แอ่นขึ้นมาด้วยความสยิวเมื่อโดนมือใหญ่หงายแล้วสอดเข้ามาลูบล้วงสิ่งสงวนทั้งโหนกทั้งนูน เบียดกันเป็นพูแน่นอยู่ใต้ง่ามขา“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”
อีกสัปดาห์ต่อมา… เหมยลี่เริ่มพูดคุยกับหวังหย่งบ่อยขึ้นเพราะต้องเจอกันทุกวันจนกลายเป็นความสนิทสนมไปโดยไม่รู้ตัว หวังหย่งเหมือนผู้ใหญ่ใจดี… เขามักจะให้คำปรึกษาและปลอบโยนเมื่อนางรู้สึกทุกข์ใจเรื่องสามีพิการ เหมยลี่ยอมรับว่ารู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับหวังหย่ง ความใกล้ชิดและความรู้สึกอบอุ่นจากการสนทนากันทำให้เหมยลี่รู้สึกราวกับว่าเขาเป็นดั่งเทียนเล็กๆ ที่กำลังส่องสว่างขึ้นในชีวิตอันมืดมนของนางแม้หวังหย่งจะเป็นเพียงช่างทำเครื่องปั้นดินเผาที่หลายคนมองว่าอาชีพต่ำต้อย แต่เหมยลี่กลับมองด้วยสายตาชื่นชมว่าเป็นงานสุจริตและต้องใช้ฝีมือในการทำงานหวังหย่งเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์มากในสายตาของเหมยลี่ ด้วยมีรูปร่างสูงใหญ่กำยำล่ำสัน เพราะในอดีตเขาเคยทำงานเป็นกรรมกรแบกข้าวสารอยู่ที่ท่าเรือมาก่อน ความใกล้ชิดนี้ทำให้หัวใจของเหมยลี่เต้นแรงทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้เขา เพราะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มหลงใหลในตัวหวังหย่งมากขึ้นทุกวัน“เหมยลี่… ดึกป่านนี้แล้วเจ้ายังไม่นอนอีกหรือ”หวังหย่งถาม…หลังจากเลิกงานกลับเข้ามาถึงห้องพักตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ซึ่งเป็นเวลาดึกสงัด ปกติเขาไม่กลับค่ำขนาดนี้ แต่วันนี้เพื่อนที่ทำงา
“นมเจ้าคงคัดมากสินะ… ”สายตาของหวังหย่งจับจ้องอยู่ที่โนมเนื้อปทุมถันมหึมาหวังหย่งสังเกตเห็นว่าน้ำนมสีขาวยังไม่หยุดไหลเพราะเมื่อครู่เด็กน้อยยังดูดดังจ๊วบๆ อย่างเอร็ดอร่อยก่อนที่ตัวเองจะเดินออกมาเห็นเหมยลี่รู้ตัวว่าเขาแอบมอง…นางจึงรีบดึงชายผ้าลงมาปิดเต้า ซ่อนโนมเนื้อเนียนขาวจากสายตากระหายของหวังหย่ง“ข้าขอโทษที่ต้องขัดจังหวะให้นมลูก... ”หวังหย่งรู้ว่าตัวเองเสียมารยาท…มีจังหวะหนึ่งเขาเผลอตัวกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก เมื่อเห็นน้ำนมของแม่ลูกอ่อนซึมออกมาเป็นวงชื้นอยู่ใต้เสื้อ บอกตำแหน่งของจุกหัวนมทั้งสองข้างที่ดุนดันอยู่ใต้เสื้อบางๆ“ไม่เป็นไร… ”เหมยลี่กล่าว สังเกตเห็นว่าสายตาของหวังหย่งยังไม่ละจากทรวงอกอวบใหญ่ของนางเห็นเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความลืมตัวอีกครั้ง ทำให้เหมยลี่รู้ว่าผู้ชายคนนี้น่าจะกำลังคิดอะไรกับนาง“เต้านมเจ้าคัดมาก… ปวดไหมจ๊ะ”หวังหย่งจ้องมองเนื้อหนั่นที่แลดูตุงแน่น เบียดกันอยู่ใต้ผ้าบางๆ อย่างน่าอึดอัด“ก็มีปวดบ้างเวลาคัดมากๆ เหมยลี่ตอบทั้งอายๆ…ก็นางเป็นสตรี เมื่อถูกถามในเรื่องแบบนี้ย่อมเคอะเขินเป็นธรรมดา เมื่อครู่หวังหย่งถามเรื่องงานที่เขาอยากช่วย แต่ไม่รู้ทำ
ความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจที่นางต้องเผชิญในแต่ละวัน ทำให้เหมยลี่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษที่มีห้องเช่าเล็กๆ เป็นเสมือนกรงขังไม่ต่างจากคุกแล้วในวันที่เหมยลี่รู้สึกเหงาและท้อแท้ที่สุด… บังเอิญนางได้พบกับผู้ชายคนหนึ่งเขามีชื่อว่า ‘หวังหย่ง’ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในห้องเช่าที่ติดกับห้องของนางหวังหย่งเป็นชายอายุห้าสิบปีผู้มีรูปร่างสูงใหญ่สะดุดตา ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลา ผิวเข้ม เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามเพราะออกกำลังกายและทำงานหนักเป็นประจำด้วยความที่ห้องอยู่ติดกัน เหมยลี่จึงมีโอกาสได้พบเจอกับหวังหย่งบ่อยๆ เหมยลี่รู้สึกถูกชะตากับหวังหย่งตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นหน้า หลังจากหนึ่งเดือนผ่านไปทั้งสองก็เริ่มคุ้นเคยเพราะว่าหวังหย่งเป็นคนใจดี ดูอบอุ่นเป็นผู้ใหญ่และเข้าใจในความทุกข์ในหัวอกของนาง“เหมยลี่… ข้าอยากช่วยเหลือให้เจ้ามีรายได้… เอาเป็นว่าข้าจะจ้างซักผ้าดีไหม”หวังหย่งเอ่ยปากในตอนเย็นของวันหนึ่ง เมื่อเดินออกมาจากห้องแล้วเห็นเหมยลี่กำลังนั่งให้นมลูกอยู่ที่แคร่ไม้ไผ่หน้าห้องพักของนางขณะที่ถาม สายตาของหวังหย่งจ้องมองเม็ดหัวนมสีเนื้อเป็นทรงสวย แม้จะบานใหญ่เหมือนฝาขนมครกและมีสีเข้มกว่าปก
“อูยยยย… ลุงจ๋าหนูทรมาน”นวลสะบัดใบหน้าไปมา แต่ละเปลาะปมข้อนิ้วปูดโปนที่เคลื่อนเข้ามาในความฝืดคับของโพรงสาว ทำเอาหล่อนแอ่นกายสะท้าน น้ำหอยแตกซ่านออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้“นวลจ๋า... ลุงทนไม่ไหวแล้ว”ทีปต์ขยับออกมาถอดกางเกงใน งัดแก่นกายอลังการยาวใหญ่พอๆ กับท่อนแขนของนวลออกมาอวดสายตาหล่อนที่
นวลหายใจติดๆ ขัดๆ อาการตอบสนองของหล่อนยิ่งทำให้ทีปต์ได้ใจ รีบดูดเลียพลางจ้องมองรูขุมขนรอบๆ วงป้านลานหัวนมเบ่งขยายขึ้นเป็นตุ่มไตแข็งจ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆทีปต์ไม่ปล่อยนาทีทองให้ผ่านพ้นไป กะซวกดูดอย่างตะกละตะกลามจนหัวนมของนวลเบ่งบวม ทรวงอกแอ่นหยัดขึ้นด้วยความเสียว หัวนมชูชันรับปากของทีปต์ครอบดูดลงมาอย่า
และในระหว่างที่นวลกำลังเดินดูของในตลาดเพลินๆ ทั้งเสื้อผ้าของใช้และเครื่องสำอางของผู้หญิงหลากหลายละลานตา จู่ๆ ก็มีผู้ชายผิวคล้ำตัวใหญ่เดิน ใบหน้าเข้มมีหนวดเครา เดินเข้ามาใกล้หล่อน“นวล… ”ชายคนนั้นคือกำนันทีปต์ที่เคยแวะไปหาพันน์แล้วเจอนวลกับโมกข์แอบร่วมรักกันอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อนในกระท่อม“ลุงรู้จักชื
นวลสะบัดใบหน้าไปมา เต้านมส่ายสั่นรับริมฝีปากของพันน์ จูบไซ้นมแม่ลูกอ่อนอย่างโหยหา“กดลงมาอีกจ้ะนวลจ๋า… กดให้สุด”พันน์เร่งพลางเอามือรวบเอวคอด จับกระแทกให้กลีบสาวครอบสวมลำเนื้อคัดแข็ง ทะลวงแทงเสยเข้าสุดออกสุด มอบความเสียวซ่านอย่างที่นวลไม่เคยเจอมาก่อน“งืออออ… หนูจุกหนูแน่น… ของพี่พันน์ใหญ่เหลือเกิน






reviews