Lahat ng Kabanata ng One Year Contract with my Boss (SPG): Kabanata 181 - Kabanata 190

ShaneAyaw ko sanang hanapin pa si Baby Jake. Sa totoo lang, mas gugustuhin ko pang kalimutan na lang ang bata. Kalimutan ang nakaraan ni Nancy, ang lahat ng sakit at paghihirap na pinagdaanan niya. Gusto ko nang magsimula kaming muli. Kaming tatlo: ako, si Nancy, at si BJ. Isang masayang pamilya.Pero alam kong hindi pwede. Alam kong hindi magiging buo ang puso ni Nancy hangga't hindi niya nakukuha ang anak niya. At kung ang batang yun ang tanging paraan para hindi niya ako iwan, handa akong gawin ang lahat. Handa akong kunin si Baby Jake, at akuin na parang totoong anak.Kaya inutusan ko ang mga tauhan ko. "Hanapin niyo si Doc Lesley," sabi ko sa kanila, "Alamin niyo kung saan niya tinatago si Baby Jake. Kailangan nating makuha ang bata. Kailangan nating ibigay siya kay Nancy. Yun ang gusto niya, at gagawin ko ang lahat para matupad ang gusto niya.""Pero boss," sabi ni Miguel, ang kanang kamay ko, nag-aalala ang mukha. "Delikado po ito. Alam niyo naman kung gaano kahalaga kay Dwayn

CoryNapangisi ako. Ang milyon na ipinangako ni Ma'am Janella, malapit ko nang makuha. Hindi na ako makapaghintay na hawakan ang pera.Hindi naman ito ang unang beses na pumatay ako. Sanay na ako sa ganitong trabaho. Wala na akong konsensya. Wala na akong pagdadalawang-isip. Ang mahalaga lang sa akin ay ang pera. Ang pera na magpapabago sa buhay ko.Tinawagan ko agad si Glenda, ang kapwa ko spy na nasa kapitbahay ni Doc Lesley. Kailangan niyang umalis doon. Delikado na. Baka mahuli siya."Glenda, umalis ka na diyan," sabi ko sa kanya. "Nasa akin na si Baby Jake. Wala ka nang dapat gawin diyan. Bilisan mo baka umuwo si Lesley at maabutan ka pa.""Sige," sabi ni Glenda. "Mag-aayos na ako ng gamit. Magkita na lang tayo sa tagpuan. Mag-ingat ka, Cory.""Ikaw rin," sabi ko.Pagkatapos ng tawag, sinabi ko sa driver kung saan niya ako ibababa. Kailangan kong makarating sa hideout. Kailangan kong tapusin ang trabaho. Kailangan kong patayin si Baby Jake.Pero habang bumabyahe kami, napansin ko

JanellaSobrang lakas ng tawa ko nang tuluyan kong pinatay ang tawag at ibinaba ang cellphone pagkatapos kausapin si Cory. Matagal ko nang hinihintay ang sandaling ito. Ramdam ko ang saya hanggang sa dulo ng mga daliri ko.“Hay, Dwayne,” sabi ko habang nakangisi. “Kung alam mo lang wala na ang anak mo kay Nancy.”Pinaglaruan ko ang cellphone sa kamay ko. Ilang sandali na lang. Ilang minuto na lang. Sigurado akong tatawag na ulit si Cory. Sigurado akong sasabihin niya na tapos na ang lahat. Patay na si Baby Jake. Wala na ang batang sagabal sa plano ko.Napatingin ako sa kisame at napangiti pa lalo. Kapag wala na ang baby, isa na lang ang matitira. Si Dwayne Jr. Ang one and only heir ni Dwayne.“Sa wakas,” bulong ko. “Sa wakas, akin na lahat.”Tumayo ako at naglakad-lakad sa loob ng kwarto. Hindi ako mapakali. Para akong sinilihan sa pwet. Excited. May konting kaba, pero mas nangingibabaw ang saya.Maya-maya, nag-ring ang cellphone ko.Napangisi ako agad. “Ayan na,” sabi ko. “Cory?”Mab

ShaneNasa loob ako ng kwarto sa tagong hacienda na pinagdalhan kokay Nancy. Puno ng monitor sa mga pader. Halos bawat screen ay may CCTV. Kita ko ang bawat sulok ng bahay. Bawat hallway, bawat pinto, kahit maliit na kwarto—lahat nakikita.Sa isang monitor, makikita ko si Nancy. Naka-lock siya sa kanyang kwarto. Hindi siya makakalabas. Pero kahit ganoon, may camera sa loob kaya nakikita ko ang bawat kilos niya. Kapag umupo siya, kapag tumayo, kapag naglalakad, kahit tahimik lang, nakikita ko lahat.Nakaupo ako sa harap ng monitor, hawak ang remote, palipat-lipat ang view. Paminsan-minsan bumabalik ang tingin ko sa kanya. Nakaupo siya ngayon sa kama, yakap ang tuhod. Minsan naglalakad siya paikot, halatang naiisip ang gagawin.“Nag-iisip pa rin ba paano tumakas, Nancy?” bulong ko sa sarili ko.Biglang tumunog ang cellphone ko.Kinuha ko agad ito at tiningnan ang screen. Bernard Sandoval.Sinagot ko agad.“Shane,” sabi niya. “Okay na ang bata.”“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.“Nas

ShanePuno ng galit at sama ng loob ang dibdib ko nang pumasok kami ni BJ sa kwarto niya. Walong taong gulang pa lang na siya, pero ramdam ko na naiintindihan niya ang lahat, mas matalino kaysa sa edad niya. Nakita ko agad ang galit sa mukha niya.“Daddy!” sigaw niya nang may halong inis at lungkot. “May bago na namang baby si Mommy Nancy!”Tumayo siya sa kama, braso’y nakacross arm, mukha’y nakakunot. Ramdam ko ang galit na nararamdaman niya sa mga anak ni Nancy—si Baby Jake at ang baby sa tiyan niya.“Tama ka, anak. Alam mo… kaya natin kailangan gumawa ng paraan.”Tumango siya, halatang naiintindihan niya ang ibig kong sabihin. “Daddy, gusto mo po bang mawala ang dalawang baby ni Mommy Nancy?” tanong niya.“Tama, BJ,” sagot ko, “Dapat ay ikaw lang ang baby sa pamilya natin. Ikaw ang pinakaimportante. Kailangan natin siguraduhin na walang ibang makakaagaw sa’yo sa pagmamahal ni Nancy.”Tumango siya, halatang mas interesado. “Paano po, Daddy?” tanong niya, halatang excited at may halo