Todos los capítulos de One Year Contract with my Boss: Capítulo 201 - Capítulo 210

JanellaDahil abala ang mga kamay ko sa pagjakol sa mga titi nina Dindo at Luigi ay wala na akong magamit na panlamas sa mga suso ko at pang finger sa kiki ko. Hindi tuloy ako mapakali sa kama. “Simon…”“Ano yon Janella?” tanong ni Simon na nakangisi.“Simon, please! Haplusin mo! I rub mo!” sagot ko.“Ang alin?” tanong niya ulit.“Yung puke ko.”“Sila ang sabihan mo, hindi ako.” Natatawang sabi ni Simon.“Gardo, Dino, Luigi, Please! Hawakan nyo basang basa na ako,” sabi ko na nahihiya.“Alin ang basa?” tanong ni Gardo.“Yung… Puke ko…. Basa – Ahhhhh!” ungol ko ng dumapa sa pagitan ng mga hita ko si Gardo, at naramdaman ang hininga nito na dumampi sa mga labi ng pekpek ko. Pero ang gago, hindi dinilaan ang hiwa ko, kundi ay mabibilis na halik lang sa tinggil ko ang ginawa. Pilit kong ina-angat ang balakang at inilalapit ang puke ko sa bibig ni Gardo, pero tinatakaw pa ako nito at iniiwas na magtama ang bibig niya at ang basang kiki ko.“Please, dilaan mo na ang puke ko,” pakiusap

DwayneTahimik ang loob ng private plane. Nakaupo ako sa tabi ng bintana. Nakatingin ako sa madilim na kalawakan, pero parang wala rin akong nakikita. Sa tapat ko, si Manang Kendra ay nakasandal, hawak ang rosaryo. Si Giselle naman ay nasa wheelchair, maayos ang pagkakaupo, tahimik din.Walang nagsasalita. Parang lahat kami pagod na pagod na.Lumapit ang flight attendant. “Sir, ready na po tayo.”Tumango lang ako. “Sige.”Umandar ang eroplano. Unti-unting tumaas. Pauwi na kami, pero wala na ang anak ko. At wala rin si Lesly.Biglang gumalaw si Giselle. Kinuha niya ang maliit niyang white board. Iyon lang ang paraan niya para magsalita. Sumulat siya nang mabagal, tapos inabot sa akin.Sasama ako kung dadalaw ka sa kulungan ni Nancy.Napatingin ako sa kanya. Saglit akong natahimik. Umiling ako.“Hindi,” sabi ko. “Wala siya sa kulungan.”Nagkunot ang noo ni Manang Kendra. “Ha? Nasaan po si Nancy?”“Nasa mental,” sagot ko. “Doon daw siya dinala.”Nanlaki ang mata ni Manang Kendra. Napahaw

DwayneHabang pauwi kami, nakaupo ako sa harap ng sasakyan, nakatingin sa kalsada, pero parang wala akong nakikitang anuman. Ang isip ko ay paulit-ulit na bumabalik sa nangyari sa loob ng kwarto ni Nancy—sa iyak niya, sa mga kalabog, sa galit niya. Nakatingin ako sa salamin ng sasakyan at nakita ko sina Manang Kendra at Giselle sa likod, magkayakap at nag-iiyakan. Halos kumawala ang hikbi sa kanilang dibdib, awang-awa sa pinagdaraanan ni Nancy. Tumulo rin ang luha ko, pero pinipigilan kong malakas ang iyak.“Bakit ganito, Sir Dwyane?” tanong ni Manang Kendra habang umiiyak. “Bakit hindi puwedeng makita si Nancy? Kahit sa loob lang ng kwarto?”Tumango ako, hindi ko rin alam ang sagot. “Ewan ko, Manang Kendra. Gusto ko rin siyang makita… gusto ko sanang makapasok sa loob, kahit sandali lang, para hawakan siya, para makahingi ako ng tawad.”Napatingin si Giselle sa akin gamit ang white board. Sumulat siya, halata sa mata niya ang takot at lungkot: Gusto ko rin siyang makita, Dwyane.“Gi

ShaneTumunog ang telepono sa opisina ko. Ang pangalan sa screen—Dr. Stanley Reyes, head doctor ng mental hospital. Hinawakan ko ang receiver at agad na sinagot.“Sir Shane, magandang araw,” simula ni Dr. Reyes, halatang nag-aalangan. “May importante akong ipapaalam sa’yo. Dumalaw si Mr. Dwayne Johnson kahapon. Mabuti na lang at nakagawa kami ng paraan na hindi siya makapasok sa loob ng kwarto ni Ma’am Nancy, pero… may problema.”“Anong problema?” tanong ko, nakaupo sa aking leather chair at pinagmamasdan ang mga CCTV sa monitor.“Humingi siya ng visitation rights para makita si Ma’am Nancy,” paliwanag ni Dr. Reyes. “Paano po kung matutuklasan niya na wala talaga si Ma’am Nancy sa loob… posibleng magulo ang sitwasyon. Paano kung malaman niya ang katotohanan?”Napabuntong-hininga ako at humawak ng mainit na tasa ng kape. “Hindi natin puwedeng payagan. Walang anumang visitation. Sabihin n’yong mas naging violent si Nancy, hindi puwedeng umalis, o anumang dahilan na panatilihin siyang na

Janella“Ahhhhhh!” tili ko ng maramdaman ang pagpasok ng burat ni Simon sa loob ng tumbong ko.“Ummmmmm! Tang-ina mo, ang sarap sa loob ng tumbong mo, ang init! Puta ka!” sagot ni Simon.Halos mabaliw ako sa sarap, habang sabay na kumakadyot ang mga titi ng dalawa sa aking tumbong at kiki. Dahil sa malakas na pagbayo ni Simon sa tumbong ko kumikiskis ang mga suso at utong sa dibdib ni Gardo na tuloy rin sa pagbarurot ng puke ko. Tirik ang mga mata ko sa bawat pagsulong ng mga burat nila sa loob ko, at kahit nagkaka-ngiwingiwi na ang mukha sa pinaghalong sakit at sarap ay bakas pa din ang tindi ng kalibugan.“Ahhhhhh…..haaaaahhhhh…..shit, bakit ganito kasarap? Ohhhhhhh!! Sige pa……oh shit! Bayuhin ninyo ako ng bayuhin! Ayan na naman ako!” halos puti ang mga matang sigaw ko. Tulo laway na ako sa sobrang sarap na natatamasa.“Sige lang malandi ka! Ummmmm!!! Labasan ka lang ng labasan!!!!” sigaw rin ni Simon na nakasabunot pa sa akin.“Ano ka naming magmula ngayon Janella?” tanon