All Chapters of Romance Under Contract: Chapter 51 - Chapter 60

Ysabelle’s POVNakarating na kami sa bahay. Sa ngayon, dito muna ako mananatili sa aking mga magulang habang wala pa akong kasama sa condominium at para na rin ito sa aking kaligtasan since I already told dad about everything, especially the one that I always saw. Napaaga kaming naghapunan dahil tahimik lamang ang lahat, parang nag-a-adjust sila at ni-re-respeto nila ako since I’m still coping throughout what happened on this day. Tahimik lamang ako sa aking silid while I’m pampering myself before going to sleep. My parents insisted me na pumasok bukas baka siguro nandito pa rin hanggang ngayon iyong trauma at stress na naidulot sa akin ngunit okay lang naman sa akin, that doesn’t affect me, anyway. Mas maganda nga iyong may libangan ako kaysa magmukmok na lang dito sa kwarto ko. Dahil sa hindi pa ako nakakatulog, sinubukan kong manood ng mga palabas sa laptop. It’s been a while since doing this. This made me travel back when I was still a school girlie, despite of being academical

Ysabelle’s POVMom froze sa may pinto, pero hindi nawala ang ngiti sa mukha niya—iyong ngiting parang nakakita siya ng grand prize sa raffle ng Korean embassy para sa honeymoon sa Seoul.Ako naman, literal na napaatras sa upuan ko at napayuko habang napapahawak sa labi ko na parang may paparating na camera crew para i-air sa Showbiz Update.Si Evan? Siyempre, ang kapal pa rin ng mukha. Nakangiti. Parang siya pa ang bida sa romcom ending.“Mom…” I whined, parang nawalan ako ng battery sa hiya. “Hindi po ‘yon—ano kasi—kumakain lang kami…”“A-ahh, oo nga, anak. Very… nutritious ang kain niyo,” she said while wiggling her eyebrows. Ako naman, napa-facepalm sa sobrang cringe. Good Lord, kunin niyo na ako sa embarrassment na ‘to.“Mom, bakit ka nandito?” tanong ko habang pilit binabalik ang dignidad kong nag-evaporate.“Aba! Nagdala ako ng pagkain—baka naman di ka marunong magluto, anak. Mabuti nang may back-up.” Then she glanced at Evan, who was still grinning like he won best actor. “Pero

Evan’s POV“Marami naman tayong matitibay na mga ebidensya. We have to compile these upang maipakita ko sa hukuman. There were no bunch of loopholes or other statements that can be used against us,” pagpapaliwanag ng abogado na kinuha ng mommy at daddy ni Ysa. Kahit na mahihirap at nakakababa sa kalooban, ilalaban ko pa rin ito. Marami nang galos ang aming kumpanya. Dumaan na ito ng maraming unos ngunit wala sa isipan namin ang sumuko. Simula noong bata pa ako, naging tanyag na itong negosyo namin dahil sa puno ng pagmamahal ng aking mga magulang na itinayo ito at tila naging passion na nila kumbaga. “Okay, thank you so much for your help, attorney. I appreciate it.” Nakipagkamayan muna siya sa akin bago ito umalis sa selda. Ngayon ay mag-isa ako muli sa loob. I was expecting that Ysa will visit on this time ngunit I doubt na hindi pa ito dumating. Inisip ko lang na baka busy siya o natamaan sa traffic. Alam niyo naman iyong traffic dito sa bansa natin, hindi pa rin malutas. Korupsy

Ysabelle’s POVAnd Saysa’s gang released me. Buti na lang that I can able to go home unscathed, ayaw kong magalala masyado sila mom at dad sa akin. Hinatid naman nila ako pauwi, sakay ako sa isang maitim na van, kasama pa rin iyong mga tropang nanghatak sa akin. Nang nakarating na kami sa aming bahay, may huling habilin pa si Saysa sa akin noong bumaba na ako, nandoon lang kami huminto sa gilid upang hindi sila makita ng mga security na nakabantay sa entrance. “Ysa, remember what I said, end everything with him or else you will end your life here.” Napangisi ako nang bahagya, “or maybe the legacy of your family will end first once the truth will come out bago pa man ako mawala dito nang tuluyan.” I saw her face turned into a pissed reaction. I just nonchalantly looked at it hanggang sa nakaalis na ito. Ngunit noong papasok na ako sa bahay, naalala ko ulit iyong kasunduang hindi ko akalaing ikamamatay ko rin pala. Tulala akong napagawi sa sala nang madatnan ko si mom na tila nakak

Warning: R18+Ysabelle’s POV “Evan…” He was totally mad. His walk became faster na hindi ko na mahabol ang bawat yapak niya. I saw his ears turned red and he did not dare to look anywhere in his surroundings, ni wala na siyang pakialam kung anu-ano iyong mababangga sa kanya. Even the people inside the office were astounded at the scene. I heard their loud whispers and murmurs, figuring out the commotion between the both of us. Nawalan na rin ako ng pakialam kahit pinahtitinginan kami ng mga empleyado hanggang sa narinig ko ang pagsaway ni Amy sa mga tao na magsibalik sa kanilang mga tungkulin. I did not have the guts to turn around and look at our people to tell them that everything is fine because obviously, it is not at all. “Evan, sandali lang naman mag-usap tayo,” hingal na hingal na ako kakasunod kay Evan at ka-muntik pang madapa o mauwi sa talisod. Nakita kong bumagal na ang paglalakad ni Evan at parang hinihintay niya akong mapalapit sa kanya. Nang medyo magkalapit na kami,