LOGINYsabelle Andra Guerrero never thought her love life would become a business transaction. As the only daughter and heiress of an airline company, she lived independently— an adrenaline junkie, a traveler, and someone who swore never to open her heart yet but her world turns upside down when her family uses her for a deal: a marriage contract to secure a business partnership. Worst? She must marry Aldrich Evan Lorenzo— the man who left her without any explanation. Aldrich, heir to a well-known travel company, faces his own crisis. With his family’s business on the brink of collapse, he agrees to the arranged marriage, unaware that the bride-to-be is the woman he secretly loved and lost. Bound by a contract with clear terms: 1. End the marriage once the Lorenzo company recovers. 2. Act as a powerful couple in public. 3. No strings attached. Neither of them wants to say “I do,” but both have too much to lose. On their wedding day, chaos strikes when Sarina Fructuoso—a famous dermatologist, crashes the ceremony, claiming she’s pregnant with Aldrich’s child. The revelation stuns everyone, especially Ysabelle but gives Aldrich the benefit of the doubt, suspecting a setup. As they navigate a web of lies, public scrutiny, and hidden feelings, their scripted affection begins to feel real. Behind the staged smiles and cold arrangements, they find themselves drawn back to each other. What started as a contract becomes a fight for something deeper—a second chance at love neither of them expected.
View MoreWarning: R18+
Ysabelle’s POV
Kung mayroon man ikakasira ng buhay ko, iyon ay ang pagsagot ng phone call ni mommy.
Kaka-graduate ko lang sa Oxford University in the degree of Business Administration, nakaimpake na ang aking tatlong maletang puro branded na mga damit at accessories ang laman at uuwing nakatakas na sa hawla— not until that phone call. That freaking phone call that made me think my youth is over.
I was expecting that the call would be something like “we can’t wait to see you” or “tara, mag-celebrate tayo,” but this call is somewhat a TYPICAL phone call in my whole existence.
“Ysa, paguwi mo dito, ikakasal ka na.”
At first, syempre, natawa ako. Sanay kasi ako na minsan dramatic itong nanay ko dahil nagiisang anak lang naman ako ng mga Guerrero kaya napapaisip yan minsan na hindi niya matanggap na nagdadalaga na ako— not until I was convinced when I heard a serious tone of my daddy saying, “this is a serious matter, Ysa. The company needs us and we need them.”
I felt my stomach twisting that time. I couldn’t imagine it like I was only enjoying my single life, travelling around the world, being a party goer and an adrenaline junkie. Plano ko pa ring maglibot sa buong mundo dahil marami pa akong hindi napupuntahang lugar, hindi mag-travel…down the aisle.
A marriage contract. Like, seriously?
I wanted to scream. Gusto ko na lang maging patatas sa ngayon. Ito na ba ang purpose kung bakit kinuha ko ang kursong ito? Para maging freebie bilang isang misis sa isang mysterious heir?
Touchdown, Cebu City…
Pagkalapag ko sa kalupaan ng Pilipinas, I dragged myself in the bar dahil gusto kong murahin ang mundo. Nakakasarkastiko ang takbo ng buhay ko. Hindi ko naman akalaing isa na pala akong ganap na misis sa susunod na yugto.
“Isang baso lang ah,” bulong ko sabay shot. Pero umabot ito ng dalawa hanggang limang baso. Hindi ko namalayang sumisigaw na ako sa kalagitnaan,
“CHEERS FOR BEING A CORPORATE SLAVE!”
Out of the blue, I became hyper. Iba’t-ibang drinks ang humahalo ngayon sa aking pangangatawan ngunit inaasam ko na lagi ang mga lasa nito, pabalik-balik sa counter while vibing to the music. Not until I bumped with someone and immediately held my arm tightly. Buti na lang at nahawakan niya ako agad dahil kung hindi edi tuluyan akong na-fall.
“Careful,” a deep voice said.
Tiningnan ko muna ang kamay na nakahawak sa braso ko at dahan-dahan kong inangat ang aking ulo para alamin kung sino iyon.
When my vision went slightly clear, doon ako natigilan kung sino ang taong nakabangga ko.
“A-Aldrich?”
He blinked, “Ysabelle.”
I scoffed while slurring, “wow, sa dinami-daming bar dito sa lungsod na ito dito ka pa napadpad? bakit, manggugulo ka na naman ba?”
He smirked. Infairness, still attractive. Kainis.
“Didn’t expect to see you either. Small world.”
“Tss, arte,” sabi ko at ikinatawa niya ito ngunit dinagdagan ko agad ito baka sabihin niyang nakikipagbiruan ako sa kanya.
“Still, you’re so annoying.”
And that’s how it started, iyong asaran namin na para bang walang bukas.
Pero…blame it on the alcohol because our mood suddenly shifted. Iyong asaran namin ay nauwi sa simpleng tawanan at kwentuhan. There, I realized I’m not…mad at him anymore and he’s acting like nothing happened between us. We were in…sync. Parang hindi lang siya naglaho na parang bula.
Napansin kong magkalapit na kami. His hand brushed mine on the counter table. Nagkatinginan kami— too long, too dangerous.
“Evan, don’t…” I whispered.
“Don’t what?” he asked, leaning closer.
Hindi na ako umimik. Imbes na pigilan ko, hinayaan ko na lamang siya as I felt his warm breath on my face.
And he kissed me.
It was gentle, desperate, reckless— like all bottled emotions have exploded.
Should I pull away? No, absolutely.
I kissed him back. Hard.
One kiss turned into another. He cupped my cheek, his other hand on my waist, mine clutched at his shirt.
We minded our own worlds kissing until I felt I was pinned on the wall of the hallway.
“Evan…” I whispered between our kisses.
He pulled back, looked at me while smirking and grabbed my hand as we headed outside, barely making sense where we were going. Lasing man, alam ko na kung saan ito patungo.
He hailed a taxi. I don’t know who’s who but what I remember is, next thing, we arrived in the apartment.
I was pinned once again when the door closed. He kissed me with urgency and hunger as if he’s been waiting years to do this.
I laughed between kisses. “Evan, stop—”
“Do you want me to?” he whispered and put his forehead on mine.
I felt nervous but in heat. My heart answered before my brain took action.
“No.”
And I let him do his thing.
I felt that I laid already on the bed, him hovering on top of me. We were kissing as if the world’s coming to an end. We were both naked at this point.
I softly moaned when he nibbled my nipple like a baby, grabbing my breasts tightly. It made me aroused as he was doing the kind of level that I wanted. Damn, this is sexy.
I looked at him when he was kissing my stomach down to my pearl. This time, I rolled my eyes when he licked and sucked my clit na may halong gigil kaya napasabunot ako sa buhok niya. I felt his warm breath down there when he chuckled at my behavior this time. Hingal na hingal ako sa ginawa niya.
He crawled, facing me. I looked at his dark and lustful eyes. I cupped his cheeks as he leaned forward to kiss me until I felt his finger inserted inside me. He traced my folds so well which it drives me crazy. I was moaning so hard when he finally found my sensitive spot and he pushed it at a fast pace.
“Hmm, not yet,” he whispered like he felt that I’m already near ngunit hindi niya alam na pinipigilan ko rin dahil I want this moment will be a literal good night.
Of course, hindi ako nagpakaalipin. I grabbed his length and pumped it back and forth. I looked at his reaction, wanting to make him feel good. I smirked proudly when I saw him biting his lip, escaping his moan. Ang unfair naman, umungol ako kanina tapos siya pinigilan lang?
Hinigpitan ko lalo ang paghawak nito kaya napaungol siya nang malakas and he hissed. I laughed afterwards.
“Shit, you’re so naughty,” I chuckled at his statement. Malamang, anong silbi ng pagiging kalog kong tao kung hindi ako manunukso sa ganitong paraan, hindi ba?
I smirked at him as he leaned towards me, speaking seductively, “what now?”
He kissed me first before teasingly scratching his tip into my clit. I bit my lower lip when he was doing it and I felt my body heating once again. I closed my eyes when I felt he was kissing me from my cheek down to my neck. Suddenly, I felt something tearing up when he pushed inside me but it hurt so good.
He thrusted slowly at first, considering na baka masaktan niya ako or what. Maginoo pero medyo bastos as they say.
However, I looked at him, begging him to go deeper. He obediently got the assignment that made me so crazy. He guided my both hands at his nape with his hand para doon ako humawak. This time, I’m getting used to the feeling that he’s giving to me.
“Moan for me,” he whispered while thrusting at me at a moderate pace. I chuckled, planning to tease him.
“Paano kung ayaw ko?” I said while catching my breath as he is still pounding inside me.
I wasn’t expecting his next action— I moaned loudly when he forcibly pushed into me deeper and slowly let it out. He laughed at it.
“Naughty,” I murmured, only he can hear. He pushed his length inside me and started thrusting at a fast pace.
The room was filled only with moans, laughter and dirty talks. Surprisingly, we are doing this as if he was apologizing to me for the past and I forgave him just like that.
As I felt the tingling sensation inside me, I couldn't help myself but shamelessly moaned so loud.
“Ahh, Evan—”
“Yeah, I got you.” He thrusted in a fast manner while rubbing my clit, sometimes he is changing his moves like grinding as if he was a performer on stage.
“Shit, lalabasan na ako.” It seems like we are in a collaboration when we moan together as we feel the orgasm. He immediately pulled his length and pumped it, letting out the juices in my stomach.
He laid down beside me, parehong hingal na hingal, parang nasa marathon na walang nanalo. Both of us were drenched in sweat, the air in the room thick with the smell of alcohol and intimacy.
Just like that, our night ended, settling ourselves until we drifted off to sleep.
Ysabelle's POVHindi ko namalayan kung kailan nangyari.Isang iglap lang—Yung maliit na sanggol na kasya sa isang bisig ko, ngayon ay tumatakbo na sa buong condo na parang may sariling mundo.Toddler na siya.At doon ko naintindihan na ang pagod ng pagiging nanay ay may iba’t ibang level.Masaya.Magulo.Maingay.Nakakapagod.Pero punong-puno ng buhay.Gigising pa lang ako sa umaga, may maliit nang paa na tumatakbo papunta sa kama namin.“Mamaaay!”“Dadaaay!”May kasunod pang tili.May kasunod pang tawa.May kasunod pang yakap na parang buong mundo na niya kami.Minsan may kasunod pang pagtalon sa tiyan ko.At doon ako napapasigaw.“Aray—!”Tatawa lang siya.Si Evan tatawa rin.At ako? Tatawa na lang din kahit nasasaktan.Hindi na tahimik ang bahay namin.May laruan sa sala.May crayons sa mesa.May libro sa sahig.May juice sa kurtina.May biscuit sa sofa.May sticker sa pader.May dumi sa sahig.May kalat sa lahat ng sulok.At dati, maa-annoy ako sa ganito.Pero ngayon?Ito na ang
Ysabelle's POVHindi pala ganoon kadali ang maging nanay.Hindi pala sapat ang pagmamahal lang.Hindi pala sapat ang instinct.Hindi pala sapat ang “kaya ko ‘to.”Sa unang araw pa lang namin sa bahay, ramdam ko na agad ang bigat at ganda ng responsibilidad. Pagbukas ng pinto ng condo, sinalubong kami ng katahimikan. Walang monitor, walang nurse, walang hospital smell, walang structured routine. Wala nang schedule na nakapaskil sa dingding. Kami na lang. Ako. Si Evan. At ang baby namin.Parang biglang naging totoo ang lahat.“Okay,” bulong ko sa sarili ko habang hawak ang baby carrier. “This is it.”Si Evan ang unang pumasok, maingat, parang may dalang baso na madaling mabasag. “Welcome home, baby,” bulong niya sa anak namin. Napangiti siya, at doon tumulo ang luha ko. Hindi ko alam kung sa saya ba o sa takot. Siguro pareho.Unang gabi pa lang, parang may bagong mundo na biglang sumabog sa buhay ko. Umiiyak siya. Pinadede ko. Umiiyak pa rin. Binubuhat ko. Kinakantahan ko. Umiiyak pa ri
Ysabelle's POVParang hindi na ako makahinga ng maayos sa bigat ng sakit at excitement sa loob ng delivery room. Ang bawat contraction ay tila nagdadala sa akin sa gilid ng pagod at takot, pero ramdam ko rin ang kakaibang kagalakan. Nandoon si Evan sa tabi ko, hawak ang aking kamay nang mahigpit, ang mga mata niya ay puno ng kaba, pag-aalala, at isang hindi maipaliwanag na tuwa.“Ysa… shh… breathe. You’re doing amazing,” sabi niya, halos naglalakad sa pagitan ng panic at pagiging kalmado. “Just a few more pushes, okay? Kita mo, almost there na…”“E-Evan… it’s… so… hard…” napapahagulgol ako sa sakit. Halos mawalan na ako ng lakas.“Shh… breathe… in… out… deep breaths… I’m right here, baby,” bulong niya sa akin habang pinipilit niyang maging matatag. Sa bawat hawak niya sa kamay ko, ramdam ko ang init at seguridad na kailangan ko para makapag-push ulit.Habang umiikot ang mga nurse sa paligid, nagsimula akong mapansin ang bawat detalye sa paligid. Ang monitor ng heart rate ng baby, ang
Ysabelle's POVHindi ko na maalala kung paano ako nakarating sa sala ng condo, pero ramdam ko ang bawat hakbang ko ay mabigat, parang dala ko ang buong mundo sa aking tiyan. Ang sakit at kaba ay sabay-sabay na pumipintig sa katawan ko.Habang tumatagal, alam kong kailangan ko nang humingi ng tulong. Tumayo ako sa sala at sinubukan tumawag kay Evan, pero wala siya. Ang tanging nagpaalala sa akin ng kalmado ay si Amy sa telepono:“Ysa, breathe. Evan is on his way. Bodyguards are escorting you, don’t panic.”Habang hawak-hawak ko ang tiyan ko, ramdam ko ang mga unang contractions. Maliit pa lang, pero mabilis na nagiging masakit.“Ahhh… Evan!” sigaw ko nang maramdaman ko ang mas matinding paghilab sa puson.Pagkatapos ng ilang minuto, bumukas ang pinto ng condo at nandoon na si Evan. Nagmamadali siya pero may halong kaba sa mga mata.“Ysa! Are you okay?”Tumakbo siya sa tabi ko at agad akong inalalay.“Ahh… sakit, Evan… sakit,” bulong ko habang nanginginig.“Shh… shh… breathe lang, Ysa.












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews