บททั้งหมดของ 365 วันฉันจะไม่รักเธอ: บทที่ 31 - บทที่ 40

65

Chapter 31

“ยิ้มอยู่นั่นแหละ รีบไปเก็บของรอ เดี๋ยวฉันจะตามไปขนมาให้ หรือจะไปพร้อมกันก็ได้นะ ฉันขออาบน้ำก่อนแป๊บหนึ่ง” ปฐพีพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ แต่ทว่าจีน่ากลับฉีกยิ้มร่าออกมา เมื่อถ้อยคำที่เขาร้อยเรียงออกมานั้น กำลังทำให้หัวใจของเธอพองโต แม้จะไม่ใช่คำว่ารักภรรยาหรือนายหญิงของไร่นี้ ก็เท่ากับว่าชายหนุ่มเริ่มเปิดใจรับเธอเข้าไปในหัวใจของเขาบ้างแล้ว “คุณดิน จีจะทำมื้อเช้าที่ไร่ร้อยรักไว้รอนะคะ” หญิงสาวตะโกนออกไป เพื่อให้คนตัวโตที่อยู่ในห้องน้ำได้ยิน ที่สำคัญไม่ใช่แค่ปฐพีที่ได้ยิน ป้าจันดาและตองนวลที่กำลังขะมักเขม้นอยู่ในครัวถึงกับมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ เพราะเสียงของจีน่านั้นได้ดังออกมาจากในห้องห้องนอนของปฐพี ซึ่งป้าจันดาพอจะทราบเรื่องที่เจ้านายหนุ่มเดินทางไปกรุงเทพฯ ครั้งนี้ ถึงสาเหตุที่ปฐพีจะต้องไปแต่งงานกับผู้หญิงที่บิดามารดาหามาให้ แต่ทว่าเจ้าสาวของเขานั้นคือเดียร์น่า แล้วทำไมเวลานี้ถึงได้กลายเป็นจีน่าไปได้ ซึ่งทำให้ป้าจันดาปลาบปลื้มใจไม่น้อย เพราะนางชอบความน่ารักสดใสของหญิงสาว หากจีน่าได้เป็นภรรยาของปฐพีจริงๆ เธออาจจะทำให้เจ้านายหนุ่มมาดขรึม
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 32        

เมื่อรถออฟโรดคู่ใจปฐพีแล่นออกมาจากไร่ได้สักพัก ชายหนุ่มแอบมองจีน่าเป็นระยะ ซึ่งเขาพอจะเดาได้ถึงเหตุผลของภรรยาที่นิ่งไปแบบนี้ เธอคงจะโกรธเรื่องที่ยูมิจะมาพักที่ไร่ชาวายุ ซึ่งปฐพีไม่ได้แจ้งให้เธอได้ทราบล่วงหน้า “เข้าไปในเมืองจะไปซื้ออะไร” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังขึ้น หลังจากที่บรรยากาศภายในรถเงียบงันมาหลายนาที “ก็บอกแล้วไงคะว่าของใช้ส่วนตัว คุณจะอยากรู้ไปทำไม” น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความประชดประชัน ทำให้ปฐพีรู้ทันทีว่าภรรยากำลังหึงเขาอย่างแน่นอน “เธองอนฉันเรื่องยูมิใช่ไหม ทำไมหึงเหรอ” “หรือฉันไม่มีสิทธิ์ ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ” จีน่าตอบกลับอย่างไว จนปฐพีรู้สึกชอบใจ เธอไม่เหมือนใครจริงๆ เมื่อภรรยาสาวตอบเขากลับมาแบบตรงๆ อย่างนั้น
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 33

“แน่ใจนะ เสียดายดัง อุตส่าห์เดินเข้ามาหา ตั้งใจจะบอกรักสักสิบเปอร์เซ็นต์สักหน่อย” ปฐพีกระซิบลงไปที่ข้างใบหูของจีน่า ซึ่งถ้อยคำเหล่านั้นกำลังทำให้หัวใจของคนตัวเล็กพองโต พร้อมกับการเต้นไม่เป็นจังหวะ อย่างน้อยเริ่มจากศูนย์เธอก็ได้ความรักมาจากปฐพีตั้งสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งจีน่าเชื่อว่าภายในระยะสามร้อยหกสิบห้าวัน เธอจะต้องทำให้ปฐพีรักได้เต็มร้อยอย่างแน่นอน “คุณพูดจริงหรือเปล่า” จีน่ายิ้มร่าออกมาด้วยความดีใจ ซึ่งรอยยิ้มของเธอกำลังทำให้โลกทั้งใบนั้นสดใส จนปฐพีอดไม่อดไม่ไหวที่จะทำให้คนตัวเล็กมีรอยยิ้มพิมพ์ใจแบบนี้ “ฉันไม่ได้เพื่อนเล่นของเธอนะจีน่า” “แน่นอนใครบอกว่าคุณเป็นเพื่อน คุณคือสามีของฉัน ท่องจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ ขอบคุณนะคะสำหรับความรัก นี้ด...นึง ที่คุณมีให้กับจี เตรียมตั้งรับไว้ให้ดี อีกไม่นานจีจะเข้าไปอยู่ในสี่ห้องหัวใจของคุณ พร้อมปิดประตูลงกลอนจะไม่ยอมให้คุณรับผู้หญิงคนไหนเข้าไปได้ เพราะหัวใจของคุณปฐพี
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 34

หลังจากที่จีน่าเข้าไปทำสปาเสร็จ หญิงสาวได้เดินออกมาจากร้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แต่ว่าเธอต้องหุบยิ้มทันที เมื่อพบว่าขุนพลกำลังเดินตรงมาที่เธอ ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม จนทำให้คนตัวเล็กไม่อยากสนทนากับเขา ซึ่งจีน่าคงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ “สวัสดีครับคุณจีน่า ทำไมถึงทำเหมือนกับว่าไม่อยากจะคุยกับผมแบบนั้นล่ะครับ” ขุนพลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซึ่งมันผิดวิสัยของชายหนุ่ม ที่เคยพูดจาด้วยคำหวาน “สวัสดีค่ะ พอดีว่าจีรีบเลยไม่ทันมอง ขอโทษด้วยนะคะ” หญิงสาวพยายามสรรหาคำพูด เพื่อให้ขุนพลเลิกตอแย แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มมีเรื่องจะคุยกับเธอเป็นพิเศษ “ผมไปหาคุณที่ไร่มา แต่แม่ของคุณบอกว่า คุณกับไอ้ดินเพิ่งแต่งงานกันไม่กี่วัน มันคือความจริงใช่ไหมจีน่า” ขุนพลเอ่ยถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะคนทั้งคู่ไม่เคยพูดดีกันเลยสักครั้ง เจอหน้ากันทีไรก็ทะเลาะกันทุกที
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 35

“ถ้าอย่างนั้นผมกับลูกสาวต้องขอตัวนะครับ พอดีว่านัดเพื่อนเอาไว้” “เชิญตามสบายเลยครับ ขอบคุณมากนะครับคุณอินทัช” เมื่อสองพ่อลูกเดินออกไปจากร้าน ปฐพีมองมาที่จีน่าด้วยแววตาที่เอาเรื่อง ส่วนหญิงสาวส่งยิ้มแห้งออกมาอย่างรู้สึกกลัวสายตาของผู้เป็นสามี ที่เขากำลังจ้องเธอด้วยแววตาดุดัน “ใครใช้ให้แต่งตัวแบบนี้ อยากลองดีรึไง คืนนี้ฉันจะทำโทษเธอให้เข็ดหลาบเลยคอยดู” เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหู ทำให้หญิงสาวถึงกับขบเม้มริมฝีปากเอาไว้ ใบหน้าของเธอเริ่มร้อนผ่าว เมื่อคนตัวโตกำลังจงใจให้ภรรยาคิดไปเป็นอื่นไม่ได้ เพราะถ้อยคำที่เขาขู่คาดโทษเธอเอาไว้นั้น คงไม่พ้นเรื่องบนเตียง ซึ่งเวลาที่ปฐพีรุกหนักเธอต้องยอมจำนนให้กับเขาอยู่ร่ำไป เมื่อหัวใจดวงน้อยได้วางไว้ที่ชายหนุ่มแต่เพียงผู้เดียว เมื่อคนทั้งคู่เดินออกมาจากร้านกาแฟ ทำให้ขุนพลที่แอบดักรอจ้องมองไปที่ปฐพีด้วยแววตาที่ผิดหวัง เพราะเขาไม่คิดมาก่อนว่าเพื่อนรัก จะเป็นคนทำให้เขาต้องเสียใจ เมื่อครั้งหนึ่งขุนพลเคยถามปฐพีออกไป
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 36 

“หมอที่นั่นเขาเก่ง ซึ่งช้องนางเองก็คงอยากกลับบ้านเต็มที ไม่ว่าใครจะนินทาลูกสาวของผมยังไงก็ตาม ผมไม่สน” ดูเหมือนว่าเวลาที่ผ่านไปจะทำให้พ่อเลี้ยงสิงห์คำทำใจได้ ซึ่งเขามีลูกสาวแค่คนเดียวก็ไม่แปลกที่บิดาอยากจะเห็นลูกสาวมีชีวิตที่ดี เพียงแค่ตอนนี้เขาควรจะยุติเรื่องราวในอดีตได้แล้ว “ถ้าเธอกลับมาเมื่อไหร่ พ่อเลี้ยงช่วยแจ้งให้ผมทราบด้วยนะครับ” “ผมดีใจนะ ที่คุณดินยังคงรักษาสัญญา” “แต่ผมมีภรรยาแล้ว หวังว่าพ่อเลี้ยงคงเข้าใจ ผมคงไปหาคุณช้องนางบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้” ปฐพีพยายามอธิบายให้พ่อเลี้ยงสิงห์คำเข้าใจ ถึงแม้ว่าเขาจะยังคงรักษาคำมั่นสัญญา แต่เมื่อมีภรรยาแล้ว บางสิ่งบางอย่างเขาก็อาจจะทำให้ช้องนางได้ไม่เต็มที่ เหมือนตอนที่สถานะยังโสด “ผมเข้าใจ ขอเพียงแค่คุณไม่ทิ้งลูกสาวของผมก็พอ สักวันเมื่อสภาพจิตใจช้องนางแข็งแกร่งมากพอ ผมเชื่อว่าคุณดินเองจะต้องรู้สึกดีไม่แพ้ผมที่เป็นพ่อของเธอ” น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงสิงห์คำฟังดูแล้วเหมือนคนมีความหวัง เมื่อเขาคิดที่จะฝากฝังลูกสาวให้ปฐพีช่วยดูแลอีกคน เผื่
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 37    

“พี่พูดเหมือนกับว่าไม่รักไม่แคร์เธอ ระหว่างผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยา กับอีกคนที่ต้องรับผิดชอบเพียงแค่คำมั่นสัญญาบ้าบออะไรนั่น น้ำคิดว่าพี่ควรแคร์จีน่ามากกว่าผู้หญิงอย่างคุณช้องนางนะ” คราวนี้น้ำเสียงของจีน่าเริ่มห้วนขึ้น เมื่อเธอรู้สึกอ่อนใจในความเป็นสุภาพบุรุษของปฐพี“แต่ที่คุณช้องนางต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ก็เพราะว่าพี่เป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมดนะน้ำ” ชายหนุ่มรีบพูดสวนกลับไปในทันควัน เมื่อเขาไม่อาจจะละทิ้งความรับผิดชอบต่อช้องนางได้ “น้ำจะขอถามพี่เป็นครั้งสุดท้าย จีน่าคือผู้หญิงที่พี่รักหรือเปล่า” “คือ...” “ไม่ต้องตอบหรอก เพราะพี่รู้อยู่แก่ใจ อย่าพยายามหลอกใครๆ โดยเฉพาะหัวใจตัวเอง” คราวนี้สายธารพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เมื่อเธอรู้ว่าปฐพีรักจีน่ามากแค่ไหน เพียงแค่เขานั้นไม่อยากเปิดเผยความในใจให้ใครรู้ โดยเฉพาะคนที่ถูกรักก็ยังคงคิดว่าเขาไม่เคยมีใจให้กับเธอ “น้ำช่วยมาอยู่ที่ไร่ชาสักพักจะได้ไหม ถ้าหากช้องนางกลับมาจริงๆ พี่กลัวว่าจ
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 38   

“ไม่หรอก แม่ไม่เหนื่อยเลย แม่แค่ลุ้นเฉยๆ” คราวนี้คาร่าพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก เมื่อเธอนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่าน ซึ่งหญิงวัยกลางคนก็ไม่คาดคิดมาก่อนเช่นกัน ว่าความสัมพันธ์ที่ลุ่มๆ ดอนๆ แอบรักเขาข้างเดียว สุดท้ายจะลงเอยด้วยการได้ใช้ชีวิตคู่ร่วมกับสรเดช ผู้ชายที่ไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา เมื่อคาร่าเป็นเพียงแค่ลูกสาวเจ้าของไร่ ที่เขาต้องคอยสอนงานให้ก็เท่านั้น “ลุ้น... ยังไงคะแม่” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปมองมารดาด้วยความสงสัย ในสิ่งที่คาร่าพูดยังกับว่ากำลังใช้วิธีเสี่ยงทายหาคู่ “เอ่อ... แม่แค่ลุ้นว่า วันไหนพ่อจะยอมใจอ่อนยอมตกลงปลงใจคบกับแม่เป็นแฟน สิ่งสำคัญแม่อยากได้ยินได้ฟังคำบอกรักจากปากของผู้ชายที่เราแอบชอบ จีรู้ไหมแม่รอเป็นปีเชียวนะ” “โอ้โห! เป็นปีเลยเหรอคะแม่ นานจัง” น้ำเสียงของจีน่าเอ่ยออกมาด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่ามารดาก็ผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาก่อนเธอ แต่ทว่าคาร่านั้นยังโชคดี ที่สรวิชบิดาของเธอใจอ่อนยอมรับว่าเขารัก ลูกสาวของเจ้าของไร่ชาร้อ
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 39        

“ได้ข่าวว่าคุณช้องนางกำลังจะกลับมา ไม่ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษรับผิดชอบชีวิตของเธอหรอกนะเจ้า เวรกรรมทั้งหมดเธออาจจะเคยทำเอาไว้แต่ชาติปางก่อนก็เป็นได้ ชาตินี้เธอถึงได้กลับมาชดใช้ มันไม่ใช่ความผิดของคุณดินสักนิด ลูกเมียก็ไม่ใช่ ยังจะไปรับผิดชอบอยู่ได้” คราวนี้หญิงสูงวัยเริ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตำหนิ เมื่อช่วงบ่ายพ่อเลี้ยงสิงห์คำได้เดินทางมาที่นี่ เพื่อบอกข่าวนี้ให้ปฐพีได้รับทราบ ก่อนที่เขาจะตามชายหนุ่มเข้าไปในเมือง “ป้ารู้ได้ยังไงครับ ว่าเธอกำลังจะกลับมา” “มีอะไรบ้างที่ป้าไม่รู้เกี่ยวกับคุณดิน และคุณช้องนาง พ่อเลี้ยงสิงห์คำยังบอกกับป้าอีกด้วยนะเจ้า คุณช้องนางจำใครไม่ได้นอกจากคุณดิน” คราวนี้หญิงสูงวัยพูดออกมาพร้อมกับใช้สายตามองค้อนเจ้านายหนุ่มออกไป ด้วยท่าทางที่ไม่ชอบใจ ถ้าหากเขานั้นต้องคอยไปกลับระหว่างไร่ชาวายุกับไร่ของพ่อเลี้ยงสิงห์คำ“ป้าก็รู้ว่าผมจำเป็นต้องไป แต่ถึงยังไงผมก็จะพยายามรักษาระยะห่างที่มีกับช้องนางให้มากที่สุด
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 40 

“รสชาติไม่เลวนี่” หญิงสาวพูดพร้อมกับใช้ปลายลิ้นแตะกระหวัดโลมเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างกวนโทสะของแขกผู้มาเยือน แถมยังรินไวน์ลงไปในแก้ว แล้วกระดกเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า “พอแล้วเดี๋ยวก็เมาหรอก” ปฐพีอดที่จะเอ็ดภรรยาของเขาออกมาไม่ได้ เมื่อเธอดื่มไวน์เข้าไปราวกับว่ามันคือน้ำเปล่า “นี่เธอ! มารยาทสะกดเป็นไหม” ยูมิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ ก่อนจะถลึงตาใส่จีน่าด้วยความโกรธ “ก็มันคล่องคอดีนี่ค่ะ พอดีว่าจีไม่ชอบลักกินขโมยกิน ชอบกินแบบซึ่งหน้า” จีน่าพูดออกมาด้วยสายตาที่มีเลศนัย “มายังไง ใครมาส่ง” ดูเหมือนว่าตอนนี้ปฐพีจะไม่สนใจยูมิเลยสักนิด เขาหันหน้าไปหาภรรยาพร้อมกับเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “ปั่นจักรยานมาสิคะ ก็คุณไม่ไปรับจีสักทีนี่นา ที่แท้ก็มีแขกนี่เอง ไวน์นี่รสชาติดีจัง จีชักจะติดใจแล้วส
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234567
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status