Semua Bab Bad Mafia เด็กเจ้าพ่อ: Bab 251 - Bab 260

สนามT1 ท้องฟ้าเหนือสนามเปิดโล่ง แดดอ่อนยามเช้าสาดลงมาบนคอนกรีตร้อนระอุของแทร็ก เสียงเครื่องยนต์จากรถแข่งที่กำลังวอร์มเครื่องดังกระหึ่มไม่ขาดระยะ กลิ่นน้ำมันและยางไหม้ผสมปะปนในอากาศ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคัก ทั้งผู้ชมที่เบียดเสียดบนอัฒจันทร์ และทีมงานที่วิ่งวุ่นเตรียมความพร้อมให้กับนักแข่ง

“เซย์!!” เสียงเซนต์ดังลั่น เขาทิ้งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า แล้ววิ่งเข้าไปดูน้องสาวด้วย อารมณ์ความโกรธเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเป็นห่วงภาพของเหลวสีแดงสดบีบใจคนเป็นพี่ชายไม่ใช่น้อย เซนต์แทบร้องไห้ออกมาตรงนั้น มือไม้สั่นระริกอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่แล้วสมองเริ่มบอกให้รีบพาน้องสาวไปโรงพยาบาลพรึ่บ…เซนต์ช้

ด้านครินทร์“แม่งเอ๊ย!” เขาโยนโทรศัพท์ลงโซฟาแล้วสบถออกมาอย่างหัวเสียหลังจากติดต่อเซลีนไม่ได้ ก่อนหน้านี้ส่งข้อความไป นอกจากไม่ตอบแล้วยังไม่อ่าน มิหนำซ้ำโทรไปก็ไม่รับสายเขาโกรธและหงุดหงิดที่เซลีนเงียบไปดื้อๆ ยอมรับว่าเป็นห่วง แต่ถ้าหากเขาโผล่ไปที่โรงพยาบาลคงได้ซัดกันอีกรอบเป็นแน่ เลยตัดสินใจกลับมารอ

สามวันต่อมาวันนี้มีเรียนบ่าย ก่อนไปเรียนเซลีนแวะซื้อกาแฟสักแก้วแถวหน้ามอ. เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับบวกกับตื่นเช้า ปกติหากไม่มีธุระเธอจะนอนต่อ เพราะเรื่องนั้นทำให้เธอนอนคิดมากมาหลายวัน พอลงจากรถเมล์ก็มาแวะซื้อกาแฟเติมพลังก่อนไปเรียน ไม่อย่างนั้นคงเรียนไม่รู้เรื่องพอมาถึงร้านกาแฟฝนก็เทลงมาโดยไม่บอกไม่ก

บทลงโทษแสนป่าเถื่อนสิ้นสุดลง เซลีนเข้ามาทำความสะอาดร่างกายบอบช้ำจากความรุนแรงของครินทร์ เสียงสะอึกสะอื้นดังประสานกับเสียงน้ำจากฝักบัวกระทบลงพื้น มือเล็กลูบไล้ร่างกายเบาๆ เธอไม่ได้ยืนใต้น้ำเพราะกลัวโดนบาดแผลที่ยังไม่หายดีเธอไม่ได้ร้องไห้เพราะเสียใจกับบทลงโทษ แต่ร้องไห้เพราะรู้สึกสมเพชตัวเองมากกว่าห