تسجيل الدخولมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
เซลีนวางโทรศัพท์ลงช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วก้าวไปยังหน้าต่าง มือเล็กแง้มผ้าม่านออกดูว่าใช่เขาจริงหรือเปล่าอย่างหวาดระแวงหัวใจดวงน้อยแทบหยุดเต้น เมื่อเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำขลับจอดถัดจากบ้านของเธอไปเพียงแค่สามหลัง มือเล็กกำผ้าม่านแน่น ลมหายใจติดขัดอย่างควบคุมไม่ได้เขาถึงแม้ว่าความสัมพันธ์จะจบลง
“ขอโทษอีกรอบนะเธียร์” เธอยังคงรู้สึกผิดต่อเธียร์กับเรื่องที่เกิดขึ้น วันนี้มีลางสังหรณ์ตั้งแต่ก้าวออกจากบ้านว่าอาจมีเรื่องไม่ดี แต่ก็ไม่คิดว่าครินทร์จะมาหาเรื่องเธียร์“เลิกขอโทษได้แล้ว เราไม่เป็นไร” เธียร์ตอบด้วยรอยยิ้ม แม้ลึกๆ จะโกรธครินทร์แต่พอมันทำให้เซลีนเป็นห่วงและได้รับการดูแล ก็ทำให้เขารู้สึ
“มึงจะไปไหน”“กูจะไปหาเซลีน”“มึงบ้าไปแล้ว? หรือสมองได้รับการกระทบกระเทือน ถึงลืมไปแล้วว่าเซลีนไม่ได้เป็นของมึงแล้ว?” จอมทัพเตือนสติเพื่อน“แต่เซลีนอยู่กับคนอื่น”“แล้วน้องเขาผิดอะไรที่จะอยู่กับคนอื่น? กูว่ามึงมากกว่าที่จะกลายเป็นคนผิด จู่ๆ จะเข้าไปหาเรื่องเขาแบบนี้” ตรีภพพูดเสริม“ใจเย็นๆ แล้วตั้งใ
ปัง!ร่างบางสะดุ้งโหยงเมื่อประตูห้องนอนถูกปิดลง ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำเธอรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ถึงแม้ว่าจะยืนหันหลังแต่เธอก็สัมผัสได้ว่าเขากำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ลมหายใจเป่ารดลงต้นคอระหง พลอยทำให้ร่างเล็กสั่นสะท้านไม่ต่างจากใบไม้ต้องลม มือเล็กกำชายเสื้อแน่น เหงื่อซึมตามไรผมทั้งที่แอร์เย็นจัด“อยา







