LOGINมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
“ตอนกูขับมาคอนโดมึง กูเห็นไอ้เซนต์เดินกับสาวที่ไหนไม่รู้ ตอนเห็นหน้ามันแม่งโคตรคันไม้คันมือเลยว่ะ เมื่อไหร่จะได้อัดหน้าพวกมันแม่งสักที”คนฟังอยู่ในห้องเก็บของยืนกำมือแน่น เมื่อได้ยินบทสนทนาพูดถึงพี่ชาย เธอรู้ว่าพวกเขาและพี่ชายไม่ถูกกัน แต่พอได้ยินแบบนั้นมันก็อดรู้สึกโกรธไม่ได้ ถึงแม้ว่าอยากออกไปปกป้
ครินทร์เข้าไปย่อตัวลงแล้วมองร่างบางที่นั่งตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจากการถูกรุมทำร้าย มือหนาประคองใบหน้าสวยหวานขึ้นอย่างอ่อนโยน“เจ็บมากไหม” เสียงเขาอ่อนลงเมื่อพูดกับเธอ แต่ยังเต็มไปด้วยโทสะที่ระงับไว้แทบไม่อยู่เซลีนไม่ตอบ แค่กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ ราวกับไม่กล้าเปล่งเสียงรอยแดงบนแก้มเป
ครินทร์จ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง หากเขาจะทำไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แก่ๆ แบบนี้หมัดเดียวจอด…เสี่ยทำหน้าเจ็บใจที่โดนเด็กเมื่อวานซืนถอนหงอก แต่ก็ทำอะไรไปกว่านี้ไม่ได้นอกจากอยู่เฉยๆ เพราะไม่อยากมีปัญหากับคนของครอบครัวนี้“ขอบคุณนะคะ…” เธอเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจช่วยหรือเปล่า แต่สิ่งที
ครินทร์ตวัดสายตามองจอมทัพอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะดึงสายตากลับไปมองเซลีน ที่ยังคงหัวเราะโดยไม่คิดจะมองมาที่เขาเลยสักนิดพรึ่บ…แต่แล้วครินทร์ก็ลุกขึ้นจนเพื่อนมองด้วยความสงสัย ร่างสูงเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ เซลีนอย่างถือวิสาะ นั่นทำให้หญิงสาวและเพื่อนทำหน้าอึ้งปนตกใจ ส่วนจอมทัพและตรีภพแค่มองหน้ากันแล้วไห







