All Chapters of แผนร้ายแฝงรัก: Chapter 21 - Chapter 30

“เก่งจังค่ะ พี่วางแผนเก่ง แล้วแบบนี้เคยว่าแผนอะไรกับอินบ้างหรือเปล่าคะ” เธอเอ่ยถามเย้าแหย่ที่เล่นที่จริง แต่มันทำเอาชายหนุ่มชะงัก หัวใจกระตุกไหววูบขึ้นมา“......” พาทิศอึกอักตอบไม่ถูก เขานึกไปถึงแรก ๆ ที่ได้เจอกับหญิงสาวและรู้ว่าเธอเป็นคู่หมั้นของชาวิน ว่าที่สามีของน้องสาวตน แม้ว่าเธอจะถอนหมั้นแล้ว และพาทิศยังกังวล จึงว่าวางแผนที่จะแยกอรอินออกมาจากชาวินและพัชชาลมหายใจน้องสาวตนที่กำลังจะแต่งงานกัน โดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่า ถ้าเขาบอกที่อยู่ของน้องสาว อรอินจะต้องมาอยู่ที่เกาะสามเดือน ซึ่งเธอก็ตกลงทันทีแต่แล้วพอเอาเข้าจริงเขากับตกหลุมรักเธอขึ้นมา และเริ่มรักเธออย่างจริงจัง แต่ถ้าเขาบอกเธอไป ถึงแผนนั่นเธอคงจะโกรธเขาแน่ ๆ และคงคิดว่าเขาไม่ได้รักเธอจริง ๆ พาทิศได้แต่คิดไม่ตก“ไม่มีครับ” เขาตัดสินใจโกหกเธอไป แต่ใจลึก ๆ รู้สึกกังวลอยู่มากระหว่างที่พูดคุยกันไปเรื่อยเปือยย หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดไอจี เลือนเช็กข่าวสารปกติเหมือนที่เธอทำอยู่บ่อย ๆ ชายหนุ่มก็ชำเลืองมองตามเธออยู่ด้วย อรอินพบว่าวันนี้มีผู้ติดตามในไอคู่หมั้น กดถูกใจรูปที่เธอโพสต์ลงวันนี้มากเป็นพิเศษ จึงได้อวดให้พาทิศดู“เห็นไ

“ค่ะคุณแม่ อยู่ที่นี่อินสบายใจมากเลย ค่ะคิดถึงคุณแม่เหมือนกันค่ะ แล้วเจอกันค่ะ”อรอินกดวางสายโทรศัพท์มือถือ เธอยิ้มกับมือถือก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋ากางเกง“คิดถึงบ้านแล้วเหรอครับ” พาทิศหันมาถามเธอ หลังจากเห็นเธอคุยโทรศัพท์กับแม่เสร็จ“ก็คิดถึงค่ะ อินไม่เคยห่างบ้านนานขนาดนี้เลย” เธอตอบเขา สีหน้าของเธอมีแววเศร้าหมองลงเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองชายหนุ่ม ที่มีท่าทีนิ่งเฉย เธอไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ทั้งสองนั่งอยู่บริเวณระเบียบชั้นสองของห้องนอน ที่มองออกไปเบื้องหน้า เห็นวิวทิวทัศน์ยามเช้าของเกาะเธอมองพาทิศพลางคิดไปว่า เมื่อครบสามเดือนตามที่ตกลงกัน เธอจะต้องกลับไปหาครอบครัวของเธอ แล้วพาทิศจะเป็นยังไงเขาจะรั้งเธอไว้ไหม หรือปล่อยเธอไปแบบไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขากับเธอ…ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มนิ่งเฉยเขาเหม่อมองออกไปเบื้องหน้า ในหัวครุ่นคิดหาทางที่จะไปแสดงตัวตนกับพ่อแม่ของอรอิน เขาอย่างจะเปิดเผยแก่ทุกคนถึงความรักในครั้งนี้ ให้ทุกคนได้รู้ว่าเขานั่นรักเธอ และพร้อมที่จะดูแลเธออย่างดีที่สุด“พี่ไปที่ออฟฟิศรีสอร์ตก่อนนะ เดี๋ยวมื้อเที่ยงเรามาเจอกัน” พาทิศลุกขึ้นยืนและโน้มลงมาจูบที่หน้าผากเธอก่อนจะเด

มีอะไรจะบอกไหมพาทิศถูกพาตัวกลับมาที่บ้านท้ายรีสอร์ต โดยมีหมอประจำเกาะมารักษาบาดแผลให้ อรอินและป้าแก้วนั่งรออยู่ด้านหน้าห้อง เธอคอยชะเง้อมองอยู่หน้าประตูด้วยความเป็นห่วง“นายต้องไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ เมื่อครู่ป้ายังเห็นเดินได้อยู่” ป้าแก้วเอ่ยปลอบใจที่เห็นหญิงสาวเป็นห่วงคนในห้องจนแทบนั่งไม่ติด“แต่อินเห็นเลือดไหลเต็มแขนเลยนะคะ”เธอยังคงวิตกกังวล@ ภายในห้อง“หมอเย็บแผลเร็ว ๆ หน่อยได้ไหม” ชายหนุ่มใช้สายตาอาฆาตเพ่งมองหมอ ที่มีเม็ดเหงื่อผุดซึมอยู่ตามขยับ ขณะที่หมอกำลังบรรจงเย็บรอยถากของกระสุนปืนที่พาทิศได้รับมา“คุณพาทิศก็ใจเย็น ๆ หน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวหมอเย็บแผลไม่สวย” หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาตอบพร้อมกับรับทิชชูที่นุ้ยส่งให้มาซับเหงื่อ ก่อนจะก้มลงไปบรรจงเย็บแผลให้ชายหนุ่มต่อ“หนูอินเป็นยังไงบ้าง” พาทิศเอ่ยถามนุ้ยสายตามองตรงไปยังประตู“คุณอินไม่เป็นอะไรครับนาย เธอนั่งรออยู่หน้าห้อง” นุ้ยยืนอยู่ใกล้ ๆ มองเจ้านายตนที่ ที่ไม่ห่วงแผลตนเองเลยสักนิด แถมยังหันไปเร่งหมออีกครั้ง“ส่วนนายภาคิน มันหนีขึ้นเรือที่จอดรออยู่ ผมให้คนตามออกไปแล้วครับ”“เอาตัวมันมาให้ได้ ไม่งั้นหนูอินจะไม่ปลอดภัย” พาทิศหันไปสั่

บทที่ 17ผ่านไปอีกหนึ่งวัน ที่แสนเศร้าหญิงสาวยังคงหมกตัวอยู่ในห้องเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอีกเช่นเคย มีหลายครั้งที่หันกลับมามองโทรศัพท์มือถือเป็นระยะ เพราะมีเบอร์โทรเข้ามา แต่พอเห็นว่าเป็นเบอร์ของพัชชาภา หรือบางครั้งก็เป็นเบอร์ชาวิน อรอินก็เลือกที่จะหันหน้าออกไปทางหน้าต่างตามเดิม เธอคิดว่าทั้งสองก็คงจะรู้เรื่องนี้แล้ว หรือคงรู้สึกผิดที่เธอโดนหลอกเพราะให้พวกเขาได้แต่งงานมีความสุขกันหลังจากอาหารมื้อเย็น ที่อรอินทานเข้าไปเพียงนิดหน่อยจากนั้นก็เขี่ยไปมา แล้วกลับขึ้นมาหมกตัวซึมอยู่ในห้องตามเดิมคุณหญิงอรพินจึงได้ขึ้นมาหาลูกสาว เอ่ยปากช่วยลูกสาวให้ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่ต่างประเทศบ้าง หรือไปช่วยคุณพ่อของเธอบริหารบริษัทที่ต่างประเทศได้แล้ว ไม่ใช้มาจมปลักอยู่กับอดีตแบบนี้ แต่อรอินก็ยิ้มรับอ่อน ๆ“อินขอคิดก่อนนะคะ” เธอไม่ได้ตอบรับและก็ไม่ได้ปฏิเสธคุณแม่ของเธอ แต่เวลานี้เธอยังคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะเอายังไงต่อความรู้สึกมันค้างคาใจเธออยู่“งั้นก็ค่อย ๆ คิดไปนะลูก หรือไม่ก็ออกไปเที่ยวบ้างดีไหม ไปช็อปปิ้งบ้างไม่ใช่เอาแต่หมกตัวอยู่แบบนี้”“ค่ะ ไว้พรุ่งนี้อินจะไปช็อปให้แหลกเลยดีไหมคะ” เธอพูดออกไปให้คุ

สารภาพต่อหน้าหลังจากที่เอาแต่พะวง นอนไม่หลับมาทั้งคืน พาทิศตัดสินใจไปหาอรอินที่บ้านอีกครั้ง“วันนี้คุณหนูอยู่ค่ะ แต่ไม่รู้เธอจะยอมมาพบคุณหรือเปล่านะคะ” ป้าสวยบอกแก่ชายหนุ่ม เธอบอกตามที่ได้รับคำสั่งมา“งั้นช่วยไปบอกเธอให้หน่อยนะครับ ผมอยากพบเธอจริง” พาทิศใจหายที่ได้ยินป้าสวยบอกว่า ไม่รู้เธอจะยอมมาพบเขาหรือเปล่านั้น แต่ยังไงเขาก็จะไม่ท้อจะต้องได้เจอเธอให้ได้แม่บ้านให้ชายหนุ่มนั่งรออยู่บริเวณสวนด้านข้าง ซึ่งจะมีศาลาสำหรับนั่งเล่นตั้งอยู่ พอมองจากมุมนี้ก็จะเห็นห้อง ห้องหนึ่งซึ่งอยู่ชั้นสองของบ้านและหน้าต่างอยู่ตรงกับสวนนี้พอดีและห้องนี้คือห้องของอรอินเอง เธอแง้มผ้าม่านแอบมองพาทิศอยู่ที่หน้าต่าง ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาแล้ว หญิงสาวอมยิ้มบางมองดูท่าทีชายหนุ่มที่ดูกระวนกระวาย และสีหน้าเศร้าที่บ่งบอกว่าเขารู้สำนึกผิดแล้ว ไม่นานป้าแก้วก็เข้ามาบอกเธอ หญิงสาวหันไปยิ้มแล้วบอกว่าเธอรู้แล้ว และตอนนี้ก็กำลังแอบมองเขาอยู่“ให้เขานั่งรออยู่ตรงนั้นไปก่อนค่ะ ป้าสวยไม่ต้องไปสนใจ” เธอเอ่ยสั่ง“ได้ค่ะคุณหนู ป้าไปทำงานก่อนนะคะ”พาทิศนั่งรอตั้งแต่เช้า ผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าอรอินก็ยังไม่มา เขาก็ยังคงนั่งร