Lahat ng Kabanata ng เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: Kabanata 101 - Kabanata 110

"ท่านก็ลองดูบ้างสิ" เฮยเจินกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้ ส่งปืนไฟให้เหวินลั่วเหวินลั่วรับปืนมาด้วยท่าทางระมัดระวัง เขาเคยผ่านการฝึกฝนการใช้อาวุธมามากมาย แต่ปืนไฟนี้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เขาเล็งอย่างตั้งใจ เหนี่ยวไก เสียงดังและแรงสะท้อนก็ทำให้เขามีอาการตกใจไม่น้อย แต่ด้วยสติที่มั่นคง เขายั

เสียงฮือฮาอื้ออึงในท้องพระโรงเงียบสงัดลงฉับพลัน เมื่อภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏขึ้นราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ฝ่าบาทผู้ทรงอำนาจแห่งแคว้นต้าเซิ่ง ขณะกำลังออกว่าราชการด้วยพระพักตร์ที่ปกติเมื่อไม่กี่อึดใจก่อน กลับเกิดอาการกระอักโลหิตออกมาคำใหญ่ เลือดสีแดงฉานเปรอะเปื้อนฉลองพระองค์ทองอร่าม ทั่วทั้งท้องพระโรงพล

ยามบ่ายคล้อย แสงแดดอ่อนละมุนทอดทาบลงบนหลังคาของจวนอ๋อง ความเงียบสงบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้ไหวและเสียงพูดคุยแผ่วเบาจากเหล่าทหารที่กำลังทำงานอยู่ภายในจวน เมิ่งซีกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อดีในเรือนรับรอง สองมือลูบท้องอย่างอ่อนโยน ใบหน้าหวานแสดงออกถึงความอ่อนเพลียเล็กน้อย ทว่าแว

คำพูดเพียงไม่กี่คำนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการฝึกซ้อม กลับแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวและความเป็นห่วงอย่างสุดประมาณ"อุกอาจ! ใครกันที่มันบังอาจถึงเพียงนี้!" เสียงสบถดังก้องไปทั่วบริเวณ เขาไม่รอช้า สั่งให้เฮยเจินเตรียมม้าอย่างเร่งด่วน พลางตวัดสายตาไปยังเหวินลั่

"อุก!" จ้าวเฉิงยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้อง หรือแม้แต่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างของเขาก็ถูกกระชากเข้าไปในซอกมืดข้างถนนอย่างรวดเร็วพร้อมกับขันทีคนสนิทที่ถูกจัดการอย่างเงียบเชียบในพริบตาเดียว เสียงร้องของพวกเขาถูกกลืนหายไปในความมืดมิดและเสียงอื้ออึงของเมืองหลวงภายในซอกตึกที่มืดสนิท จ้าวเฉิงถูกจับตรึงไว