เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

ลึกเข้าไปในวังหลวง ณ ตำหนักบรรทมของฝ่าบาทผู้ประชวรหนัก แม้พระองค์จะทรงพระประชวร แต่พระเนตรของพระองค์ยังคงฉายแววคมกริบและสุขุมลึกซึ้งยามจื่อ (ประมาณ 23.00 น. - 01.00 น.) องครักษ์เงาสองนายผู้ซ่อนตัวอยู่ใต้เงามืดมาตลอดทั้งวัน ได้นำม้วนกระดาษเนื้อหาลับที่บันทึกการเคลื่อนไหวและการสนทนาสำคัญทั้งหมดที่เกิ

"แคร่ก ๆ ๆ ..." เสียงไอแหบแห้งดังขึ้นในท้องพระโรงดังก้องไปทั่ว"ฝ่าบาท! ฝ่าบาททรงประชวรหนักพ่ะย่ะค่ะ! ควรหยุดการถกเถียงไว้ก่อน!"กงกงคนสนิทรีบวิ่งเข้าไปพยุงพระองค์ด้วยความเป็นห่วง"แคร่กๆ ... อึก!"ทันใดนั้น ฮ่องเต้ก็ทรงไอออกมาเป็นเลือดสด ๆ คำหนึ่ง ก่อนที่พระวรกายจะอ่อนยวบลง และหมดสติไปในที่สุด!"ฝ่

เขาหายใจลึกรวบรวมความกล้า เพราะรู้ดีว่าการพูดครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตแล้ว "...""ยิ่งไปกว่านั้น... กองทัพของอ๋องหย่งอัน... เป็นกองทัพที่เราไม่อาจเอาชนะได้ตลอดห้าปีที่ผ่านมาพ่ะย่ะค่ะ! การผลักดันชาวบ้านที่ไม่มีประสบการณ์การรบเข้าสู่สนามรบเช่นนี้จึงไม่เหมาะ ยิ่งไม่ควรเอาชีวิตประชาชนผู้บริสุทธ

ผู้เป็นสามีไม่มีทางเลือก เขาถูกทหารผลักให้เดินไปข้างหน้าอย่างไร้ความปรานี เขายังคงหันกลับมามองภรรยาและลูกด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความรัก ความห่วงใย และความรู้สึกผิดที่ต้องทิ้งพวกเขาไปเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ไม่แน่นอน เขารู้ดีว่าหากเขาตายในสนามรบ ภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์และลูกน้อยสองคนจะต้องอยู่อย่างลำบา

เวลาหกเดือนได้ล่วงเลยผ่านไปนับจากวันงานเลี้ยงครบเดือนของบุตรฝาแฝด ณ จวนหย่งอันอ๋อง เมืองจิงอัน บรรยากาศของความสุขที่อบอวลในครอบครัวของจ้าวอวี้นั้นเป็นเสมือนพลังขับเคลื่อนให้เขาแข็งแกร่งขึ้น ทว่าในความสงบสุขนั้น ก็แฝงไว้ด้วยความไม่แน่นอนของสถานการณ์ภายนอกที่ค่ายใหญ่ อันเป็นกองบัญชาการหลักของหย่งอัน