Semua Bab เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: Bab 41 - Bab 50

แสงแดดยามสายยังคงอบอุ่นอยู่เหนือศีรษะ ขบวนเกวียนหลายคันที่บรรทุกผู้คนผอมแห้ง เคลื่อนผ่านประตูเมืองทางทิศตะวันตก ท้องฟ้าเบื้องบนดูจะใสกว่าทางตลาดค้าทาส แต่หัวใจของหลายคนยังไม่คลายความระทมเมื่อเงาของพันธนาการยังไม่เลือนหายไปเบื้องหน้าประตูเมือง ชุยเทียนในชุดสีน้ำเงินกำลังยืนรออย่างเคร่งขรึม ข้างกายเข

หลังจากส่งข่าวไปยังค่ายใหญ่ที่เมืองจิงอันเสร็จ เหวินลั่วก็รีบไปทำงานที่ค้างคาต่อทันที"ตั้งแต่นี้ที่นี่คือบ้านใหม่ของพวกท่าน ท่านหญิงเมิ่งซีได้จัดเตรียมที่อยู่ เสื้อผ้า อาหาร และงานให้กับทุกคนตามความถนัด ไม่มีใครต้องอด ไม่มีใครต้องถูกเฆี่ยน หรือใช้แรงเกินศักยภาพอีกต่อไป"เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังขึ้นในหมู

"เป็นเช่นนั้น นางคงจะอ้างว้างไม่น้อย"เสียงขลุ่ยบรรเลงอยู่ราวหนึ่งก้านธูป ก่อนที่มันจะเงียบลงโดยไม่มีคำอำลา เมิ่งซีวางขลุ่ยลงช้า ๆ แล้วหลุบตามองพื้นอย่างเหม่อลอย"อาเป่า... เจ้ารู้หรือไม่ว่าอ๋องหย่งอันผู้นั้นนิสัยเป็นเช่นไร?"[เรียนนายหญิง เรื่องนี้อาเป่าสามารถตอบได้ แต่นายหญิงไม่สามารถเปิดเผยได้ หา

ริมคลองเล็ก ๆ เด็ก ๆ หลายคนกำลังหัวเราะคิกคัก พากันถอดเสื้อผ้าเหลือแต่กางเกงผ้าผืนเล็กกระโดดลงน้ำตื้น เมิ่งซีนั่งอยู่ใต้ต้นหลิว มือบางประคองแก้วน้ำชาขึ้นจิบเบา ๆ แววตาอ่อนโยนทอดมองเหล่าเด็กตัวน้อยที่เล่นน้ำอย่างร่าเริงเสียงหัวเราะใส ๆ แฝงกลิ่นอายอิสระสดใหม่ ลอยเคล้าสายลมมาปะทะหัวใจนางอย่างอบอุ่น นา

"เจ้าสวย...ยิ่งกว่าสตรีใดในใต้หล้า" เขาพึมพำก่อนจะจูบลงซ้ำอีกครั้ง คราวนี้หนักแน่นและเรียกร้องยิ่งขึ้นมือของเขาค่อย ๆ ดึงปิ่นปักผมของนางออก ผมดำขลับที่เคยถูกรวบไว้แน่นก็ไหลละลานลงมาราวม่านแพรสีนิลที่ปกคลุมไหล่ เสื้อผ้าที่เคยแนบเนื้อค่อย ๆ หลุดร่วงลงใต้น้ำ เผยให้เห็นเรือนร่างบอบบางของเมิ่งซีที่สั่น