Semua Bab เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: Bab 31 - Bab 40

กลิ่นหอมของฟืนและยางไม้ลอยฟุ้งในยามย่ำค่ำ เสียงแตกเปรี๊ยะของเปลวเพลิงที่ค่อย ๆ ลุกลามโอบรับแสงจันทร์ทำให้ค่ำคืนนี้ดูอบอุ่นเกินบรรยายกลางลาน มีหมูป่าตัวหนึ่งที่ถูกเหวินลั่วยิงมาได้ถูกแล่อย่างชำนาญ เนื้อถูกชโลมด้วยน้ำหมักสูตรที่เมิ่งซีทำเอง พร้อมโรยเกลือหยาบพอประมาณ หมูป่าถูกเสียบด้วยไม้ไผ่หนาทั้งต้

อีกฟากหนึ่งของแคว้น..แสงแดดยามบ่ายคล้อยเฉียงไปทางตะวันตก เสียงกลองศึกเคาะประจำการดังก้องทั่วค่ายใหญ่ประจำชายแดนจิงอัน ทหารนับหมื่นตั้งแถวแน่นขนัด หัวใจเต้นตามจังหวะกลองราวคลื่นที่ซัดสาดเข้ากระแทกฝั่งภายใต้ร่มกระโจมใหญ่ประจำแม่ทัพกลาง พื้นกระโจมขึงด้วยหนังสัตว์ทอแน่น โต๊ะประชุมไม้ดำสลักลวดลายพยัคฆ์

หลายวันต่อมาลมหนาวยามค่ำพัดแรง ปลายเส้นผ้าคลุมของเขาสะบัดขึ้น เขาเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ยังไม่เต็มดวง แล้วเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่เสียงฝีเท้าเบา ๆ จะดังขึ้น"ท่านอ๋อง...ทหารส่งสารกลับมาจากแนวรบ ว่า...พวกข้าศึกเริ่มรวมพลที่ปากหุบเขาแล้ว"เป็นองครักษ์เฮยเจินที่เข้ามาเงียบเชียบ คุกเข่าด้านหลัง"สั่งการใ

แต่ที่ชั้นบนสุดของหอสุรานั้นกลับสงบเงียบจนน่าขนลุก เหนือศีรษะของแขกผู้มีสิทธิ์เข้ามาเพียงไม่กี่คนคือม่านแพรผืนหนา และทหารในชุดดำซ่อนตัวอยู่ตามมุมกำแพงอย่างแน่นหนาหลังม่านแพรเนื้อดี สีเข้มขลิบทอง บุรุษผู้หนึ่งนั่งสงบนิ่ง จิบชาร้อน ๆ ที่เพิ่งชงใหม่จากถ้วยเคลือบกระเบื้องเคลือบสีน้ำตาลเข้ม หยดกลิ่นชาจา

"หายตัวไป...หลายร้อยราย?"เสียงทุ้มต่ำราวกับฟ้าคำรามดังจากลำคอ มือหนากำจดหมายแน่นก่อนลุกขึ้นยืน เสื้อคลุมขลิบทองพลิ้วสะบัดตามแรงก้าวอันเฉียบขาด เขาก้าวออกจากกระโจมทันที เงาร่างหนึ่งปราดเข้ามาคุกเข่าตรงหน้า"เหวินลั่วยังอยู่ฉางซาใช่หรือไม่?""พ่ะย่ะค่ะ!""จดมายนี่ส่งให้เหวินลั่ว ส่งองครักษ์เงาที่เหลื