《เกลียวมาร》全部章節:第 21 章 - 第 30 章

54 章節

EP.21 งานใหม่

นับแต่หย่าร้าง พาทิศก็เปิดตัวคบหากับฮุ่ยหลินอย่างเปิดเผย ทว่าทุกอย่างดำเนินไปภายใต้ขอบเขตที่เหมาะสม ประสบการณ์ที่ผิดพลาดทำให้พาทิศใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังเพิ่มมากขึ้น เข้าเดือนที่สามหลังจากหย่า เดือนอ้ายจึงขออนุญาตคุณปาลินออกไปหางานทำ เพราะหล่อนไม่ต้องการพึ่งพาพวกเขาอีกต่อไปแล้ว แม้เงินเดือนที่ได้รับเป็นค่าเลี้ยงดูบุตรชายจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างสะดวกสบายก็ตาม คุณปาลินเห็นอดีตลูกสะใภ้ตะลอนออกหางานทำตั้งแต่เช้าจดค่ำจึงหันมาพูดคุยกับสามีในวันหนึ่ง “เด็กคนนี้มีดีกว่าที่เราคิดนะคุณว่าไหม” คุณพัฒนามองภรรยาลอดแว่นตา ก่อนจะยิ้มบางๆ แล้ววางไอแพดลงบนโต๊ะ “คงจะไปได้ไกลกว่านี้หากไม่ท้องตาปราณเสียก่อน” เขามองไปทางลูกชายที่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาเบดอีกด้าน ได้แต่คิดในใจไม่ได้พูดออกมาว่า พาทิศก็เหมือนไก่ได้พลอย ที่ได้ของมีค่าแต่กลับไม่เห็นคุณค่าในสิ่งนั้น กว่าจะรู้ ทุกอย่างคงสายเกินไป ทว่าเขาก็ไม่คิดจะชักใบให้เรือเสีย เพราะชีวิตใครก็ชีวิตมัน หากจะพังก็ให้มันพังด้วยมือของคนคนนั้นเอง เขาคงไม่เข้าไปยุ่งอะไรด้วย ก็ได้แต่หวังว่าสักวันลูกชายจะรู้ตัวก
閱讀更多

EP.22 ทั้งรักทั้งเกลียด

๙ทั้งรักทั้งเกลียดก๊อก ก๊อก ก๊อก พาทิศเคาะประตูห้องนอนของเดือนอ้ายอยู่เป็นครู่ แต่หญิงสาวก็ยังไม่ยอมเปิดออกมา เขาจึงดันประตูเข้าไปเสียเอง ชายหนุ่มนึกแปลกใจเล็กน้อยที่ห้องของหล่อนไม่ได้ล็อก อาจจะลืม... เมื่อเข้าไปยืนอยู่กลางห้อง เขาก็พุ่งสายตาตรงไปยังห้องน้ำ เสียงสายน้ำไหลซู่ๆ ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายยังอยู่ในห้องน้ำ นั่นคือสาเหตุที่ทำไมหญิงสาวไม่มาเปิดประตูให้เขา พาทิศใช้เวลานั้นเดินสำรวจห้องที่เขาไม่ได้เข้ามาเหยียบนานนับปีนับตั้งแต่หล่อนเข้ามาอยู่ที่นี่ ห้องของเดือนอ้ายมีกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายกับกลิ่นของครีมทาผิวที่หล่อนชอบใช้ และเขาคิดว่าเขาจำได้เสียด้วย ร่างสูงไปหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขาหลุบสายตามองเครื่องสำอางของหล่อน แล้วก็เผลอยกยิ้ม เขาเดาถูก หล่อนยังคงชอบใช้โลชั่นยี่ห้อนี้ กลิ่นนี้และสีนี้ กลิ่นหอมอ่อนออกแนวหวานๆ และเขาก็เคยชอบยามที่มันหอมติดอยู่บนร่างกายของหล่อน ความคิดของพาทิศสะดุดลงเมื่อประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมกับร่างบางที่มีเพียงผ้าขนหนูพันกาย บนศีรษะมีผ้าขนหนูอีกผืนห่อผมเอาไว้ ทั้งคู่ต่างชะงักงัน เขามองหล่อนผ่านกระจกเงา ส่วนหญิงสาวย
閱讀更多

EP.23 ทั้งรักทั้งเกลียด

หลังจากวันที่ปะทะและถึงเนื้อถึงตัวกันและกัน ทั้งพาทิศและเดือนอ้ายต่างหลีกเลี่ยงกันไปมาอยู่ตลอดเวลา ราวกับเป็นเรื่องแปลกใหม่ที่อันตรายต่อร่างกายและจิตใจยิ่ง แต่หลังจากนั้นต่างหากที่ทำให้รับรู้จุดประสงค์ของการเรียกหล่อนเข้าไปพบในห้องทำงานของเขาจนเกิดเรื่องล่อแหลมจากคุณปาลิน เมื่อได้อยู่เพียงลำพัง หญิงสาวจึงได้ขบคิดอย่างหนักกับงานใหม่ แม้คุณปาลินจะไม่ห้าม ทว่าท่านก็ขอให้หล่อนคิดทบทวนอีกครั้ง แต่หากว่าหล่อนยืนกรานที่จะทำงานกับที่นั่น ท่านก็จะไม่ทัดทาน ขอเพียงแต่อย่าแพร่งพรายความลับของบริษัทเท่านั้นเป็นพอ ห้าวัน ก่อนที่จะถึงกำหนดทำงานของเดือนอ้าย วรวิศที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศมีของฝากมาเยี่ยมเยือนทั้งคุณปาลินและเดือนอ้าย สิ่งที่รับรู้ทำให้เขารู้สึกเสียดายหญิงสาวแทนเพื่อน แต่เขาคิดว่าพาทิศคงไม่เสียดายอะไรนัก เพราะฝ่ายนั้นกำลังคบหาอยู่กับนักธุรกิจสาวชาวฮ่องกง “คุณวิศซื้ออะไรมาเยอะแยะอีกแล้วคะ คราวหน้าต้องขอร้องเลยนะคะว่างดของฝาก ที่คุณวิศเคยซื้อให้ อ้ายกับลูกยังใช้ไม่หมดเลย อีกอย่าง อ้ายเกรงใจคุณวิศค่ะ” หญิงสาวแสดงออกให้เขาเห็นทั้งคำพูดและแววตา ว
閱讀更多

EP.24 แค่พี่ชาย

๑๐แค่พี่ชายทันทีที่ได้รู้ว่าเดือนอ้ายตัดสินใจไปทำงานกับวรวิศ พาทิศกลับไม่รู้สึกดีเลยสักนิดเดียว ความรู้สึกเวลานี้เต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม ไม่พอใจ ไม่ชอบใจ หงุดหงิดและหมั่นไส้ทั้งอดีตเมียและเพื่อนรักเต็มทน ท่าทางเหมือนคนหงุดหงิดงุ่นง่าน เดินกลับไปกลับมานั้น ทำให้คุณพัฒนาถึงกับละสายตาจากหนังสือที่กำลังอ่าน และเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้ “มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า แกเดินไปเดินมาแบบนี้เกือบครึ่งชั่วโมง พ่อเห็นแล้วเวียนหัว” คำท้วงติงของบิดาทำให้บุตรชายตัวโตหยุดชะงัก เขาหันไปมองพ่อแล้วทำหน้าเมื่อย ส่วนมารดาที่นั่งอยู่กับไก่ กำลังดูแลหลานชายก็หันมายิ้มเช่นกัน “นั่นสิ มีอะไรหรือเปล่า” พาทิศยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ดวงตาสีเข้มที่ฉายแววหงุดหงิดก่อนหน้านี้คลายอารมณ์นั้นลงมาทันทีที่ลูกชายหันมายิ้ม ปากกว้างเห็นฟันบนสองซี่ ดวงตาเป็นประกายไร้เดียงสา ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปหา แล้วจับเจ้าตัวน้อยแสนซนขึ้นนั่งตัก ดวงตาสีเข้มมองเขาด้วยความรัก ยิ่งนานยิ่งท่วมท้นล้นใจ “นี่มันจะมืดอยู่แล้ว ทำไมไม่กลับสักที ดูสิ มีแม่ก็ไม่ยอมอยู่เลี้ยงลูก ไม่รู้เป็นแม่ประสาอะไร”
閱讀更多

EP.25 แค่พี่ชาย

เดือนอ้ายเริ่มทำงานได้เกือบหนึ่งเดือน หญิงสาวมีความสุขกับงานใหม่มาก เพื่อนร่วมงานดี วรวิศเป็นเจ้านายที่ดีมาก ทำให้ชีวิตที่เหี่ยวเฉาของหล่อนกลับมาชุ่มชื่นสดใสอีกครั้ง “อ้าย วันนี้กลับช้าหน่อยได้ไหม” เดือนอ้ายเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเพื่อนร่วมงานก้าวมาเกาะขอบโต๊ะหล่อนยิ้มๆ “ทำไมเหรอ” “ลืมหรือไง เลี้ยงฉลองยอดขายของเดือนนี้ที่บอสบอกยังไงล่ะ” เนื่องจากยอดขายของเดือนนี้ทำได้ทะลุเป้าที่ทางบริษัทตั้งไว้ ประจวบเหมาะกับเป็นวันที่เงินเดือนออก เพื่อนร่วมงานจึงกระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ แต่คนเป็นแม่คิดถึงลูกชายด้วยความลังเลใจ ก่อนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา แล้วเอ่ยกับเพื่อนร่วมงานว่า “ขอเราโทร.ไปบอกกับคุณป้าก่อนนะ” หญิงสาวหมายถึงคุณปาลิน จากนั้นไม่นาน คุณแม่คนสวยและกำลังเนื้อหอมในหมู่หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ก็หันมายิ้มกับเพื่อนๆ “เรียบร้อย แต่ต้องบอกก่อนว่าอ้ายกลับดึกมากไม่ได้นะ” “อื้ม ตกลง” จากนั้น พนักงานทั้งหมดก็เดินทางตรงไปยังบาร์แห่งหนึ่งที่วรวิศเหมาเอาไว้ตลอดคืนให้กับพนักงานของเขา เมื่อก้าวเข้าไปภายในร้าน บรรยากาศคึกคักที่เดือนอ้ายไม่ได้สัม
閱讀更多

EP.26 แค่พี่ชาย

“ไม่เป็นไรค่ะ อ้ายกลับแท็กซี่ได้ คุณวิศจะได้ไม่ต้องขับรถกลับไปกลับมายังไงล่ะคะ” คำตอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหรี่ตามอง แต่เขารู้ดีว่าเมื่อเดือนอ้ายดื้อรั้น หล่อนจะรั้นชนิดหัวชนฝาเลยทีเดียว เขาจึงพยักหน้ายิ้มๆ ยอมให้หล่อนเข้าใจว่าเขาเห็นด้วยกับความคิดของหล่อน จากนั้นชายหนุ่มก็ขอตัวจากกลุ่มสาวๆ แล้วตรงไปยังกลุ่มของผู้บริหาร แต่ระหว่างนั้นชายหนุ่มลุกจากโต๊ะเดินทักทายพนักงานของเขาเป็นระยะและเป็นกันเอง กระทั่งเกือบสามทุ่ม พิษณุจึงมีโอกาสได้คุยกับเดือนอ้ายในที่สุด เมื่อหญิงสาวถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง “ทำไมนั่งคนเดียวล่ะครับคุณอ้าย” หญิงสาวหันไปมองเจ้าของเสียงที่เอ่ยทัก เมื่อพบว่าเป็นใครจึงส่งยิ้มให้เขาตามมารยาท “ผมขอนั่งด้วยคนนะ” “เชิญค่ะ” หญิงสาวเสหยิบแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ ตั้งแต่เข้ามาที่นี่ หล่อนดื่มเพียงน้ำผลไม้ เพราะยังคงให้นมลูกอยู่ พิษณุมองเดือนอ้ายด้วยสายตาชื่นชม เขาชอบหล่อนตั้งแต่ถูกแนะนำให้รู้จักกันครั้งแรก ยิ่งเจอหน้ากันทุกวัน มีโอกาสพูดคุยบ่อยครั้ง ยิ่งทำให้เขาประทับใจหล่อนมากขึ้น ต่อให้เป็นหม้ายลูกติดเขาก็ไม่
閱讀更多

EP.27 ทิ้งอดีต

๑๑ทิ้งอดีตจากบุคลิกและรูปร่างหน้าตาของคนมาใหม่ ดึงดูดสายตาของใครต่อใครอีกหลายคู่ให้มองตามแล้วซุบซิบกัน จนกระทั่งผู้ชายรูปหล่อคนนั้นรั้งต้นแขนของเดือนอ้ายพร้อมกับท่าทางขัดขืนของหญิงสาว ทว่าเรี่ยวแรงน้อยนิดทำให้สุดท้ายผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียวก็ถูกดึงให้เดินตามออกไปจนได้ พิษณุทำท่าจะก้าวตาม ทว่ากลับถูกวรวิศรั้งเอาไว้เสียก่อน “ไม่ต้องตามไปหรอกคุณณุ หมอนั่นไม่ทำอะไรมากกว่าที่เราเห็นแน่นอน ที่มาที่นี่ก็แค่มารับคุณอ้ายกลับบ้านเท่านั้น” พิษณุหันไปมองคนที่ก้าวมายืนอยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจอะไรนัก เดือนอ้ายบอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพี่ชาย แต่ทำไมเขาไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิด ตรงกันข้าม กลับรู้สึกว่าผู้ชายที่เพิ่งจากไปพร้อมกับผู้หญิงที่เขาหมายตา มีความสัมพันธ์มากกว่าพี่น้องธรรมดาทั่วไป เพื่อนพนักงานเมียงมองอย่างสนใจ หลายคนตั้งข้อสงสัยก่อนจะหันไปซุบซิบนินทา “เธอว่าพี่ชายจริงหรือเปล่า ทำไมหน้าตาไม่เหมือนกันเลย” “หล่อมากด้วยนะ” ใครคนหนึ่งเอ่ยพลางทำหน้าแดง จึงถูกคนอื่นๆ ค้อนด้วยความหมั่นไส้ “อ้ายก็สวยมากเหมือนกัน” “แต่ผู้ชายหน้าตาคุ้น
閱讀更多

EP.28 ทิ้งอดีต

ม่านตาของเขาขยายกว้างก่อนหรี่แคบลง มุมปากยกยิ้มหมิ่นแคลน และจ้องมองเข้าไปนัยน์ตาคู่งามที่แดงก่ำ รู้สึกสะใจที่เห็นหล่อนเจ็บปวด ทว่าลึกๆ เขาเองก็เจ็บ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แต่เขาไม่ได้มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป แม้จะบอกกับตัวเองว่ากำลังสะใจอยู่ก็ตามที “เป็นพวกชอบจับผู้ชายรวยๆ ยังไงล่ะ!” หญิงสาวถึงกับผงะ ดวงหน้าแดงก่ำก่อนหน้านี้เผือดซีด หัวใจหล่นวูบลงแทบเท้า เนื้อตัว ท่อนขาและท่อนแขนอ่อนแรงลงราวกับเป็นอัมพาตชั่วคราวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่อาจเก็บกลั้นอีกต่อไป แม้เคยสัญญาว่าจะไม่ยอมให้เขาเห็นน้ำตาจากหล่อนอีก แต่ครั้งนี้มันเกินไปจริงๆ เกินกว่าจะทนต่อไปได้อีกแล้ว พาทิศหัวใจไหววูบลงไปเช่นกันเมื่อเห็นน้ำตาของอดีตภรรยา เขาถึงกับนิ่งงัน เพิ่งรู้สึกตัวว่าพูดแรงเกินไป จึงปล่อยหญิงสาวออกจากการกอดรัด ช่วงเวลาที่หญิงสาวหันหลังให้ทันทีที่เขาปล่อย ชายหนุ่มกลับรู้สึกว่าไม่อยากปล่อยหล่อนไป เป็นความคิดชั่วแล่นที่เขารีบปัดมันทิ้งอย่างทันท่วงที... เดือนอ้ายขบเม้มริมฝีปากที่สั่นระริก ทว่าน้ำตาเจ้ากรรมยังไม่ยอมหยุดไหล และหล่อนไม่มีอะไรจะพูดกับเขาอีกแล้วจริงๆ พอกั
閱讀更多

EP.29 ทิ้งอดีต

ภายในห้องพักขนาดเล็กของอรุณวดี ตั้งอยู่บนจังหวัดติดชายทะเล หญิงสาวมองเพื่อนและลูกน้อยที่โทรศัพท์มาขอความช่วยเหลือกลางดึกด้วยความสงสารสุดหัวใจ เดือนอ้ายเดินทางมาพร้อมลูกชายด้วยการเหมารถแท็กซี่มาตั้งแต่กลางดึก มาถึงที่นี่ในช่วงเช้ามืด อรุณวดีรับรู้เรื่องราวของอีกฝ่ายอยู่เงียบๆ ทุกครั้งที่พยายามถามไถ่ความเป็นอยู่ของเดือนอ้าย อีกฝ่ายมักจะบอกเสมอว่าทุกอย่างยังดี แต่เวลานี้ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้นเลยสักนิด “น้องปราณหลับแล้ว เธอเองก็กินอะไรเสียหน่อยเถอะอ้าย” เดือนอ้ายหลุบสายตามองอาหารที่เพื่อนรักทำเอาไว้ให้ด้วยความซาบซึ้งใจ แต่เวลานี้หล่อนกินอะไรไม่ลงเลยจริงๆ “ขอบใจวดี แต่ฉันยังไม่หิวเลย” เจ้าของห้องถอนหายใจยาว ดวงตากลมโตมองเพื่อนสลับกับตาหนูตัวน้อยที่เวลานี้หลับปุ๋ยลงไปแล้ว “กินเสียหน่อยเถอะนะ อย่างน้อยก็คิดถึงน้องปราณบ้าง ยังกินนมเธออยู่ไม่ใช่เหรอ” เอ่ยถาม พลางไล้ปลายนิ้วกับแก้มยุ้ยของเจ้าหนูน้อยเบาๆ แววตานั้นเต็มไปด้วยความเอ็นดู เดือนอ้ายยิ้มอ่อน เวลานี้ลูกคือสิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของหล่อนเอาไว้ “น้ำนมใกล้จะแห้ง
閱讀更多

EP.30 อ้างว้าง

๑๒อ้างว้างเพียงสองวันให้หลัง เดือนอ้ายก็หาห้องเช่าที่เหมาะกับหล่อนและลูกได้ในที่สุด หญิงสาวเลือกห้องพักที่เห็นวิวทะเลชัดเจน แม้จะไม่ได้อยู่ติดชายหาดแต่ใช้เวลาเดินไปไม่นานก็ถึง บรรยากาศโดยรอบปลอดภัยดี ผู้คนแม้ไม่มากแต่ไม่น้อย อาหารการกินเครื่องอุปโภคบริโภคครบครัน จากนั้นเพียงหนึ่งวันหญิงสาวจึงพาลูกชายเข้าไปอยู่ในห้องพักแห่งใหม่ ไม่ไกลจากที่พักของเพื่อนมากนัก เดินเล่นเลียบชายฝั่งไปแค่สิบห้านาทีก็ถึงที่พักของอรุณวดี แต่ที่ยากกว่าการหาที่พักคือการเฟ้นหาพี่เลี้ยงเด็กที่ไว้ใจได้จริง หญิงสาวใช้เวลาควานหากว่าสองอาทิตย์จึงได้พบเจอคนถูกใจ เป็นหญิงวัยสี่สิบปีปลายๆ ที่มีประสบการณ์เลี้ยงเด็กมานับไม่ถ้วน และยังได้รับคำยืนยันจากปากต่อปากว่าเป็นคนรักเด็ก และมีความซื่อสัตย์ไว้ใจได้ พี่เลี้ยงเด็กชื่อนางทิพา พักอยู่ละแวกเดียวกัน ที่บ้านหลังเล็กของนางเคยมีสามีที่เป็นอัมพาตนอนติดเตียง ทำให้ต้องหยุดรับงานเลี้ยงเด็กไปเป็นนาน ทว่าเมื่อสามีของนางเสียชีวิต นางทิพาจึงอยู่อย่างเหงาๆ แม้จะมีลูกสาวสองคนที่อยู่ในวัยทำงานคอยดูแลเป็นอย่างดี แต่นางทิพาก็ยังคงเหงาและคิดถึงเสียงเด็กๆ จึงคิดหารายได้เส
閱讀更多
上一章
123456
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status