บททั้งหมดของ Owned By The Playboy CEO(Sebastian Castillo): บทที่ 151 - บทที่ 160

Ang hapon sa Velasquez & Associates ay naging mas abala dahil sa papalapit na grand launching ng bagong real estate project ng Castillo Group. Bilang lead marketing firm, si Althea Velasquez ang may huling say sa lahat ng creative materials. ​"Kaira, paki-send na ang final deck kay Sebastian. I want him to see the revisions before the board meeting tomorrow," utos ni Althea habang nakatitig sa tatlong monitors sa kanyang desk. ​"On it, CEO! Pero wait, Althea... may 'emergency' sa lobby," sabi ni Kaira na halatang nagpipigil ng tawa. ​"Anong emergency?" ​"Emergency na kulay gray ang suit at mahilig mang-asar," sagot ni Kaira. ​Hindi pa man nakakasagot si Althea ay bumukas na ang pinto. Pumasok si Lianne na parang lulay sa pagod, kasunod si Dylan na kanina pa tila may binubulong. ​"Althea! Please, itago mo ako rito! Kahit sa loob ng filing cabinet mo, papayag ako!" bungad ni Lianne sabay bagsak ng sarili sa sofa. "Kakatakas ko lang sa hospital. My brother is literally tracking my

Habang dahan-dahang ibinababa ni Sebastian si Althea mula sa pagkaka-ikot sa kanya, ang langit sa itaas ng pribadong isla sa Batangas ay patuloy na nagliliyab. Ang bawat putok ng fireworks ay tila isang grandyong pagdiriwang na sadyang inihanda para sa kanilang dalawa. Nakanganga si Althea, ang kanyang mga mata ay nagniningning hindi lang dahil sa repleksyon ng mga makukulay na ilaw sa langit, kundi dahil sa nag-uumapaw na emosyong nararamdaman niya sa mga sandaling iyon. ​Halos limang minuto ring tumagal ang magarbo at makulay na palabas sa langit. Para kay Althea, bawat kulay ay sumisimbolo sa bawat yugto ng kanilang kwento—ang pula para sa init ng kanilang unang gabi sa bar, ang asul para sa mga hamon at tensyon nung siya ay isa pang intern, at ang ginto para sa tagumpay at katatagan na tinatamasa nila ngayon. ​Nang tuluyang humupa ang huling kislap sa kalangitan at tanging ang liwanag na lang ng buwan at ang mga sulo sa paligid ng dalampasigan ang natira, dahan-dahang lumingon s

Ang sikat ng araw ay marahang sumisilip sa pagitan ng mga puting kurtina ng villa, nagdadala ng gintong liwanag sa loob ng silid. Ang tunog ng mga alon sa dalampasigan ng Batangas ay tila isang oyayi na nagpapanatili sa katahimikan ng paligid. ​Dahan-dahang nagmulat ng mata si Althea Velasquez. Ang unang bumungad sa kanya ay hindi ang kisame ng kanyang sariling kwarto sa Manila, kundi ang matipunong dibdib ni Sebastian Castillo. Nakayakap pa rin ito sa kanya, ang isang braso ay nakapulupot sa kanyang bewang habang ang mukha nito ay payapang natutulog malapit sa kanyang leeg. ​Bahagyang ngumiti si Althea. Pinagmasdan niya ang mukha ni Sebastian—ang matangos na ilong, ang makapal na pilik-mata, at ang mga labi na kagabi lang ay nagpahayag ng walang hanggang pangako. Sa ilalim ng liwanag ng umaga, mukha itong inosente, malayo sa imahe ng isang "Ruthless CEO" o ang "Playboy King" na nakilala niya noon. ​Itinaas ni Althea ang kanyang kamay at pinagmasdan ang dyamanteng singsing. Kumikin

Habang unti-unting lumulubog ang araw sa abot-tanaw ng Batangas, ang kaninang maingay na tanghalian ay nag-transform sa isang mas "delikadong" uri ng selebrasyon. Ang pampang ng pribadong isla ni Sebastian ay napuno ng mga bean bags, malalambot na unan, at isang malaking bonfire na tila sumasayaw sa ihip ng hangin. ​Sa gitna ng bilog, nakalapag ang mga bote ng mamahaling whiskey, tequila, at ang pamosong champagne na dala ni Drake. Pero ang tunay na highlight ng gabi ay hindi ang alak, kundi ang demonyong ngiti sa mukha ni Dylan Alcantara. ​"Alright, people! Listen up!" sigaw ni Dylan habang iwinawagayway ang isang walang lamang bote ng tequila. "Since we are here to celebrate the downfall of the Great Sebastian Castillo—meaning, hindi na siya bachelor—we will play the most sacred game of the squad: The Ultimate Truth or Dare: Engagement Edition!" ​"Dylan, no," agad na kontra ni Sebastian habang nakayakap kay Althea. "We're tired. Matutulog na kami." ​"Tired? Or scared?" hamon ni

Ang Mercedes-Benz ni Sebastian ay marahang huminto sa tapat ng simpleng gate ng pamilya Velasquez. Pagkatapos ng mahabang biyahe mula sa Batangas at sa walang katapusang pambubulabog ng squad sa group chat, heto na sila—sa harap ng tahanan kung saan nagsimula ang lahat ng tapang ni Althea. ​Para kay Sebastian Castillo, ang bahay na ito ay naging simbolo ng kanyang kapatawaran at pagtanggap. Naalala niya noong kasagsagan ng malalang scandal na muntik nang sumira sa reputasyon ni Althea. Yung mga litrato nilang dalawa sa park habang kasama ang pamangkin niyang si Sofia, ang anak ng ate niyang si Clarisse. Imbes na makita ng publiko ang isang masayang pamilya, naging sentro sila ng batikos. Ang mga caption na "Social Ladder Climber" at "Using a child to secure the Castillo wealth" ay parang mga balisong na sumaksak sa dangal ni Althea, pilit siyang pinalalabas na ginagamit ang bata para maka-akyat sa antas ng mga Castillo. ​Noon, napatunayan na ni Sebastian ang sarili niya kay Tito Robe