All Chapters of Owned By The Playboy CEO(Sebastian Castillo): Chapter 131 - Chapter 140

Ang umaga ay hindi pumasok nang biglaan.Hindi ito sumalakay sa kwarto na may liwanag na masakit sa mata o tunog na nakakagulat. Sa halip, dahan-dahan itong dumulas papasok sa suite—sa pagitan ng kurtina, sa ibabaw ng kama, sa mga balat na magkatabi pa ring mainit sa alaala ng nagdaang gabi.Ang unang gumalaw ay ang liwanag.Manipis. Gintong-ginto. Parang maingat na ayaw manggising, pero gustong magpaalam na naroon na siya.Si Althea ang unang nagising.Hindi dahil sa ingay, kundi dahil sa kakaibang pakiramdam—iyong pakiramdam na gising ka na pero ayaw mo pang igalaw ang katawan mo dahil ayaw mong masira ang sandaling iyon. Nakapikit pa rin siya, nakahilig sa gilid, ang buhok ay bahagyang nakatabon sa pisngi niya.At saka niya ito naramdaman.Isang braso sa bewang niya.Isang hininga sa batok niya.Isang presensyang hindi na niya kailangang hulaan.Si Sebastian.Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.Ang kisame ng suite ang una niyang nakita—malinis, tahimik, walang bakas ng gulo.

Kung may isang bagay na sigurado si Althea sa umagang iyon, iyon ay ito—Hindi boring ang almusal kapag kasama ang barkada ni Sebastian Castillo.At hindi rin pala tahimik.Hindi rin controlled.Hindi rin tulad ng inaasahan niyang pormal, stiff, at intimidating.Halos kalahati pa lang ng kape niya ang nauubos, pero parang isang buong episode na ng isang sitcom ang nasasaksihan niya.May tawanan.May parinigan.May sarkasmo.At may walang prenong pang-aasar—lahat sabay-sabay na nagbabanggaan sa loob ng private dining room na karaniwang ginagamit lang ni Sebastian kapag ayaw niyang maistorbo.Pero ngayon?Parang walang konsepto ng privacy.“So,” bungad ni Dylan habang humihigop ng kape, casual na casual na parang wala lang,“ilang beses mo na siyang tinawag na my queen kagabi?”Napaubo si Sebastian.Literal.Muntik na niyang maibuga ang iniinom niyang kape, at kung hindi pa siya sanay magpigil ng emosyon, malamang kanina pa siya nagwala.“WHAT?” sabay na sigaw nina Jace at Drake.Tahimik

Matapos ang masayang almusal at ang walang tigil na banter kasama ang barkada ni Sebastian, nagkaroon ng sandali ng katahimikan sa loob ng private dining room.Si Althea, medyo pagod sa buong excitement, ay humingi ng paumanhin. “I think I should go back to your suite—ayosin ko na lang ang gamit ko,” mahina niyang sabi, bahagyang nahihiya.“Sure,” sagot ni Sebastian, nakangiti, at may bahid ng protective edge sa tono niya. “Take your time. I’ll wait downstairs.”Si Althea, dala ang kanyang bag, tahimik na naglakad pabalik sa suite ni Sebastian. Ngunit alam niya sa sarili na hindi siya matutulog doon—matapos ang gabing iyon sa suite, ramdam niya na komportable siya sa katahimikan at privacy ng kanyang sariling room. Kaya’t plano niyang ayusin ang gamit niya at ihanda ang sarili para umuwi na sa Bahay nila para mag pahinga at muling sasabak sa final stage Nang pagiging estudyante.Pagpasok niya sa suite, tahimik lang ang paligid. Wala ni isang staff na nagliligpit; lahat ng interns at e

Dahan-dahang isinarado ni Althea ang pinto ng sasakyan habang nanatili ang kanyang paningin sa loob kung saan naroon ang lalaking nagpabago sa takbo ng mundo niya. Bago pa siya makahakbang palayo, dahan-dahang bumaba ang bintana ng kotse ni Sebastian. Ang sikat ng hapon ay tumatama sa kanyang mukha, binibigyang-diin ang bawat anggulo ng kanyang panga na tila ba gawa sa marmol. ​“Althea,” tawag nito. Ang boses ni Sebastian ay puno ng lambing, isang himig na malayo sa seryoso at malamig na aura na ipinapakita niya sa loob ng Castillo Group. Sa pagkakataong ito, hindi siya ang CEO; siya lang si Bash, ang lalaking nagmamahal. ​“Bakit, Bash?” nakangiting tugon ni Althea habang bahagyang nakasandal sa gate. ​“Get some rest, okay? I’ll message you later,” sabi ni Sebastian, ang mga mata ay tila ayaw pang bumitaw sa mukha ng dalaga, tila ba ninanamnam ang bawat segundo bago sila magkawalay. “I love you.” ​“I love you too. Mag-ingat ka sa pagmamaneho,” sagot ni Althea bago tuluyang tumalik

Maagang nagising si Althea sa huni ng kanyang alarm, pero tila mas maaga pa sa kanya ang kanyang kapatid na si Isabella. Pagmulat pa lang ng kanyang mga mata, bumungad na ang nakangising mukha ng kapatid na may bitbit pang tray ng kape. Alam ni Althea na hindi lang ito basta paglalambing; ito ang simula ng isang mahabang araw ng preparasyon para sa pinakahihintay na family dinner sa mansion ng mga Castillo. Hindi pa man siya nakakabangon, narinig na niya ang busina ng sasakyan sa labas ng kanilang gate—isang pamilyar na tunog na hudyat na dumating na ang "The Althea Girls" squad. ​Nagmamadaling bumaba si Althea habang inaayos ang kanyang gulo-gulong buhok, at doon ay sumalubong sa kanya ang masayang ingay nina Lianne, Mia, at Kaira na kasalukuyang nakikipag-kwentuhan na kina Maria Elena at Roberto sa sala. Ang sigla ni Lianne ay tila nakakahawa, habang si Mia naman ay may dalang mga fashion magazine at si Kaira ay abala sa pag-check ng kanyang relo, tila tinitiyak na susunod sila sa