The Billionaire’s Rebound のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

Nyx's PovWE both got tipsy o baka ako lang kasi steady pa rin naman siya sa upuan niya. I sipped the vodka and gumapang iyon sa aking lalamunan, hinayaan ko lang saka ako bumuga ng malakas na hangin bago magsalita."M-Mav," nauutal kong tawag sa kanya, hindi pa sigurado kung magsasalita ba ako o hahayaan na lang ang lahat na maging tanong sa isipan ko. I let out a heavy sigh and decided to tell everything at once. Dahil medyo lasing na rin siguro ako kaya wala ng filter ang bunganga ko. "Hindi ako naniniwalang walang nangyari sa inyo ni ate," panimula ko. Wala siyang imik, hindi rin siya gumalaw, nanatili siyang kalmado at nananinidigan. "Kasi mahal mo siya, mahal ka niya." I chuckled softly, damn it! Bakit may kakaiba pa rin akong nararamdaman kahit alam ko naman ang sagot sa lahat? "That's your son," I pointed out. "Anak mo rin si Nathaniel." I swallowed real hard while Maverick was looking me intently. I sipped another taste of vodka and I could feel the bitterness of it. Pero

Nyx's PovNAMAMAWIS ang aking palad habang nagmamaneho patungo sa penthouse ng pamilya Dela Cruz. This was my first doing this for the sake of peace that I shouldn't even ask for my family. Kasi pamilya naman kami kaya bakit kailangan pa namin na mag-away? Everything just fucked up! Kasi sa pagkakaalam ko kapag pamilya ay kakampi mo, hindi kalaban. Pero sadyang mapagbiro nga ata ang tadhana. Sinusubok niya ang pasensya at buong lakas ko laban sa aking pamilya. Hindi rin nagtagal ang byahe dahil hindi naman masyadong traffic. Nakarating ako sa penthouse—wala pa ring pinagbago. Nandoon parin ang dilim na nararamdaman ko sa tuwing papasok sa loob. Iyong tila ba...lahat ng dadaanan ko ay may kung anong hihila sa akin pababa. Marahas akong bumuga ng hininga bago lumabas sa aking kotse. Kilala naman ako ng mga katulong sa bahay kaya agad rin nila akong pinapasok.Tahimik ang paligid ngunit ramdam ko ang kakaibang enerhiya na sumanib sa aking pagkatao. Pero sa huli ay hinayaan ko na lan

Nyx’s PovNAKATAYO parin kami doon. Tila walang may balak na umalis sa ganoong posisyon. Huminga ako ng malalim. Gusto ko ng umalis kasi nasagot na iyong mga tanong na bumabagabag sa isipan ko noon. Pero parang may kailangan pa akong malaman. Dumako ang tingin ko sa tiyan ni Nixie. Malakas ang kutob ko na may tinatago parin sila sa akin. Si Mrs. Dela Cruz ay inalalayan nila sa sofa, panay naman ang tingin sa akin ni daddy pero wala iyong tingin na humihingi siya ng tawad o ano. Gusto niya akong paalisin dito. Pero hindi ko ginawa. I was still part of their family. Ngayong nalaman ko na hindi nga ako anak ni Mrs. Dela Cruz ay mas lalo lamang nawala ang gap namin dalawa. At hindi naman kawalan iyon sa akin. Pero kung sana ay sinabi nila sa akin ng maaga, baka hindi na aabot pa sa ganito. Sumunod ako sa kanil. Nixie rolled her eyes at me while Dad looked at me with disgust. Kasalanan niya naman ang lahat pero kung makaasta siya ay parang hindi niya ginusto ang nangyari sa kanila n

Nyx’s Pov GULONG-GULO ang isipan ko. Hindi ko alam kung anong gagawin, kung bubuksan ko ba ang pinto o hindi pero sa huli ay natulak iyong pinto na agad kong binitawan ang doorknob.Lumabas doon si Mr. Reyes, napahinto siya, sumunod naman ang kapatid ko at nang makita ako ay namutla siya. Pero tumikhim siya at agad na bumalik sa normal, parang guni-guni ko lang.My forehead creased. So it was Mr. Reyes she was talking to, huh? Anong tinatago nila? At anong pananagutan?Hindi ko na kasi narinig ang sumunod na pinag-usapan nila dahil umiikot lang sa isipan ko ang sinabi ni Nixie. “Kanina ka pa?” She plastered her bitch face in front of me. “Bakit hindi ka pumasok?” “Bago lang,” I lied. I saw how she felt relieved. “I was about to open the door when Mr. Reyes pushed the door.” Paliwanag ko. Hindi ko alam kung naniniwala ba siya sa sinabi ko o ano pero hindi ko na lang rin iyon pinansin. Mas lalo tuloy dumagdag ang sinabi niya sa isipan ko.‘Hindi mo pananagutan ‘to, Mike?’ Somethin

Nyx’s PovNAPAGDESISYON kong magshopping kami ng anak ko after kong maglulong sa trabaho nitong nagdaang linggo. Naibalik na rin lahat ng mga property na mayroon ako, maging ang ibang mga naibenta ay kinuha ko ulit. Of course, dumaan sa legal na papel. Mabuti na lang at wala silang alam tungkol sa mga secret gold na nakatago sa aking opisina—na may secret door kaya paunti-unti ay nakakabangon ulit ang mga halos nalugi kong properties dahil doon. Wala na kasing mga tauhan ang nagbabantay doon kaya wala na ring kita sa ilang mga resorts at hotel na binili ko. It was such a terrifying incident in my life but I managed to make it. I need to make it, with the help of those people who really care about me. Hindi na rin ako nakibalita kina Nixie or even to Mr. Reyes pero patuloy parin ang aking kaso. Mas lalo nga lang tumagal ang proseso dahil wala kaming matibay na ebidensya tungkol sa kanilang ginawa. Kasi kung tutuusin parang ako lang rin ang pumirma sa mga dokumento noong binenta ko