Semua Bab Carrying My Husband's Billionaire Uncle's Child: Bab 151 - Bab 160

"D-Darius... hindi mo naman kailangang bigyan ako ng..."Hindi natapos ni Scarlett ang sasabihin niya nang yumuko si Darius. Hinapit nito ang bewang niya at siniil siya ng halik. His lower lip was caught gently between hers, tugged just a little before she released it, inviting him closer. He responded by pressing back, lips moving in an unhurried rhythm, fitting against hers as if they already knew the shape."I wanted to give you everything, Scarlett," mahinang sambit ni Darius matapos bitawan ang labi ni Scarlett. "Alam kong hindi ka hihingi ng kahit ano, pero hayaan mo akong ibigay sa’yo ang mga bagay na kaya ko namang ibigay."Ngumiti si Scarlett at tinanggap ang susi ng sasakyan. Isinandal niya ang ulo niya sa dibdib ni Darius at niyakap ito. Hinagod naman ni Darius ang buhok niya. Nanatili sila sa ganoong posisyon ng ilang minuto."Tatapusin ko muna ang hinuhugasan ko, tapos matutulog na tayo, hmm?"Tumango si Scarlett.Pagbalik ni Darius sa lababo ay kinuha ni Scarlett ang fol

Mabilis na inalis ni Scarlett ang kumot sa kanyang katawan. Bumaba siya sa kama at dali-daling lumapit kay Darius."I'm sure nagsumbong na si Devine sa Daddy mo kaya sila narito," kinakabahan niyang sambit.Binalingan siya ni Darius at hinawakan ang palapulsuhan niya. "Dito ka lang. Haharapin ko sila.""Hindi," mabilis na tutol ni Scarlett, sunod-sunod siyang umiling. Hinawakan niya ang kabilang kamay ni Darius, saka iyon hinaplos. "Kung haharap ka sa kanila ay sasama ako. Hindi ako pwedeng magtago lang dito. Alam ko rin na mas gusto nila akong makaharap kaysa sa iyo."Kita ni Scarlett ang pag-aalinlangan sa mga mata ni Darius. Bumaba pa nang bahagya ang tingin nito sa tiyan niya."Darius, I'll be okay. Trust me, our baby and I will be okay," inunahan na niya ito bago pa muling tumutol. "Inaasahan ko na ganito ang mangyayari, na kokompromtahin nila tayo nang ipagtabuyan mo si Devine kanina." Ang hindi lang inaasahan ni Scarlett ay ganito kabilis makakapagsumbong ang kapatid niya sa mg

Walang pakundangan na tumalikod si Darius sa pamilya niya, marahang hinila si Scarlett papasok sa loob, at walang lingon-lingon."D-Darius!" hirap na sigaw ni Don Anton. Muli itong umubo at nasundan naman iyon ng pagtili ni Magdalene.Pero parang wala lamang iyon kay Darius. Napakagat si Scarlett sa ibabang labi niya at mahinang pinisil ang kamay ni Darius. Doon lang huminto si Darius, malamlam ang mga mata nang binalingan siya ng tingin."Is there anything wrong, love?" tanong nito."Your Dad... baka kung anong mangyari sa kanya dahil ginalit natin siya—""I know him better than anyone. He's faking it. Wala kang dapat intindihin habang nasa tabi mo ako, kundi ang anak natin, hmm?"Lihim na sumulyap si Scarlett sa likuran nila. Nakatayo nang maayos si Don Anton, na parang wala namang dinaramdam. Malayo sa kanina na kulang na lang ay magpatawag ng ambulansya.Napabuntong-hininga si Scarlett bago tumango. Dumiretso na sila sa loob at isinara ang front door. Pero mula sa loob ay nadidini

Tulirong pabalik-balik mula sa labas ng kwarto ni Magdalene si Tobias.Hindi mapakali ang mga kamay niya. Paminsan-minsa’y isinusukbit niya iyon sa buhok, saka mariing hinihila pababa na para bang kaya niyang pigilan ang sariling paghinga. Gusot ang suot niyang polo, may bahid ng pawis at amoy ng alak. Namumula ang mga mata niya, hindi malinaw kung dahil sa galit, takot, o pareho.Huminto siya sa tapat ng pinto. Itinaas ang kamay, ibinaba. Muling itinaas. Ilang segundo ring nanatili roon bago tuluyang kumatok.“Mom…” basag ang tinig niyang tawag.Maya-maya’y bumukas ang pinto. Nakapambahay si Magdalene, halatang kagigising lang. Ngunit sa sandaling tumapat ang mga mata niya kay Tobias, napawi ang antok sa mukha nito.“Tobias, ano’ng nangyari sa’yo?” mariing tanong niya habang sinusuri ang itsura ng anak. “Bakit ganiyan ka?”Napakurap si Tobias. Napaatras siya ng kalahating hakbang, saka napahawak sa sariling batok. “Mom…” napatigil siya, tila nalunod sa sariling laway. “May… may nangy

Naroon na sa emergency room si Erenea nang dumating sina Scarlett at Darius. Amoy antiseptic ang paligid at tanging mabilis na yabag ng mga nurse ang maririnig sa pasilyo.Nakapako ang tingin ni Scarlett sa pintuan ng operating room. Hindi niya namalayang nanginginig na pala ang mga kamay niya hanggang sa hawakan iyon ni Darius. Mahigpit pero maingat, para bang baka mabasag siya kapag napadiin.Ilang minuto ang lumipas na parang oras. Hanggang sa bumukas ang pinto at lumabas ang doktor na naka-surgical cap pa, bahagyang pawisan ang noo.Agad tumayo si Scarlett.“D-Doc…” halos pabulong niyang tawag, sabay hakbang palapit. “Kumusta po ang lola ko?”Huminto ang doktor sa harap nila. Kita sa mukha nito ang pag-iingat sa bawat salitang bibitawan.“Na-stabilize na namin ang vital signs ng lola mo,” panimula nito. “Pero kailangan kong maging tapat sa iyo.”Biglang kumapit si Scarlett sa braso ni Darius.“May matinding tama ang ulo niya. Base sa CT scan, may namuong dugo sa loob ng utak. Subd