All Chapters of Billionaire, Here Comes Your Wife!: Chapter 141 - Chapter 150

Maya-maya pa, inabot niya ang kamay ko upang ilapit ako sa kaniya. Bigla niya akong niyakap nang mahigpit at saglit na nanatili kami sa ganoong posisyon na parang nagpapahinga siya.Patuloy sa pagkalabog nang husto ang puso ko habang ramdam ko ang mainit niyang katawan pati na ang mga halik niya sa tuktok ng ulo ko.There I realized why I felt different when I am with him. He's no joke. He's Lucien. Kaya niyang gawin ang lahat—and I am safe with him. We are safe with him. We're in the middle of this unknown war, but I can still manage to look ahead of us."We'll just have to end this and after that... puwede na tayong magpakasal at lumayo," bulong niya sa garalgal niyang boses.My heartbeat slowed. Pinulupot ko ang braso ko sa baywang niya at ginantihan ang yakap niya. I even lean my head on his chest at nabaling ang tingin ko sa ibang direksyon, kung nasaan ang caza. Nangunot ang noo ko nang mapansin kong walang ilaw ang buong mansion, tanging dito lang sa parte kung nasaan kami."Lu

"I-I saw them... before the explosion. Para sa atin iyon. Kung hindi tayo huminto sa parking lot, kung dumiretso tayo kaagad sa mansion, we were dead by now, Lucien."Anger welled up in my heart as I remember what I saw that time. Para na naman akong sinasakal habang sinasabi ko sa kaniya ang mga nasa isip ko.Kasalukuyan kaming nasa loob na ng van. Ang tanging nagbibigay lang ng liwanag sa loob ay ang dim light ng sasakyan. This is a heavily-tinted van kaya naman hindi pa rin ito kita sa labas."Aeris, Aeris... Hey..." He cuffed my whole face when I was about to say something again.I could feel him wiping the blood off of my face while staring at me passionately. His eyes were both tender and exhausted, but his expression was firm."Talk camly, baby. I know you're scared by what happened, but I'm here. I'm perfectly fine. Ikaw ang hindi kaya inutusan ko si Annie na dalhin ka sa hospital. Why are you here? Bakit kayo bumalik?" Marahan niyang tanong sa akin na tila mas pinapahaba pa a

"Lucien! Gab and his team is in front gate now. They should meet you there. Susundan ko si William. He's chasing Ned," ani Annie at mabilis na nawala sa paningin namin.Takbo lang kami nang takbo hanggang sa lalong naging masukal ang dinaraanan namin. Hinawakan ko ang baril na ibinigay sa akin ni Lucien kanina at hinanda ang sarili ko."Lucien!" It was Ned's voice, singing Lucien's name. I don't know where that comes from. Natigilan kami.I turned to Lucien. I could still see Annie running towards the haystack while cocking her gun. Bumalik siya sa amin nang marinig din niya ang boses ni Ned. What happened to William?My heart pounded and I looked at Lucien na tila nagmamasid sa buong paligid. His eyes were both sharp. He seemed to be looking for where Ned's voice was coming from."W-what should I do?" I stuttered. Lalong lumakas ang kalabog ng puso ko. Pakiramdam ko ay masusuka na ako sa sobrang kaba.We have no clear vision. O baka ako lang dahil si Lucien at Annie ay tila alam kung

Wala na akong maintindihan nang sunod-sunod niya akong sampalin hanggang sa tuluyan na akong bumagsak sa sahig nang nakatali pa rin sa upuang iyon. Ang buong akala ko ay tapos na siya sa akin ngunit muli niya akong tinayo at sinipa."Answer me you fucking worthless woman! Answer me! Answer me! Anong mayroon sa 'yo at bakit mahal na mahal ka pa rin ni Lucien kahit ang hina-hina at ang tanga-tanga mo?!" Patuloy na pasaring niya.Na habang nilulunod siya ng sakit sa katotohanang iyon ay unti-unti rin akong namamatay dahil sa ginagawa niya sa akin. I feel numb. Wala na akong maramdaman. Nanatili lang akong nakapikit at tinatanggap bawat sampal, sipa, at sabunot na ginagawa niya sa akin.Wala akong magawa.Kahit na nais kong lumaban, hindi ko kaya.Bakit sobrang hina ko?"Raven! That's enough! Kailangan na nating bumalik!" I heard Drugo yell at her.Doon lang bumalik ang ulirat ko—nang sandaling marinig ko ang boses niya. Sinubukan kong imulat ang mga mata ko at tumambad sa akin ang hingal

Hindi ko sila pinansin. Muli kong itinarak ang dagger na hawak ko sa ilalim ng leeg niya at tumagos iyon sa bibig niya."You don't know what I went through, at ikaw . . . P-papatayin mo lang nang dahil lang sa hindi mo makuha ang taong . . . Fuck you!" I started screaming while stabbing her face.Kasabay ng pagtalsik ng mga dugo sa mukha ko ay ang patuloy na pag-uumapaw ng galit sa puso ko. Tuluyan nang sumabog iyon."Aeris! That's enough. She's gone. She's gone, baby . . . That's enough." Lucien grabbed me on top of her and tried to calm me down but I refused again."D-don't stop me, please . . ." I murmured. "Don't fucking stop me! This is what you like in the first place, right? Killing people who's clearly a demon? Bakit niyo ako pinipigilan?!" Hiyaw ko sa kanya na ikinagulat niya."Because . . . This is not you—""Oh, bullshit, Lucien," I muttered and turned to Drugo who was on the ground, fighting for his life.Nilapitan ko siya. Kitang-kita ko ang paghihirap niya. Natawa ako. I