Tahimik ang buong mansyon nang gabing iyon, halos maririnig ni Aurora ang sariling paghinga habang nakatayo siya sa harap ng malaking salamin sa kanilang kwarto. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, bahagyang basa mula sa naliligo niyang isip na hindi mapalagay. Ang ilaw mula sa lampshade ay nagbibigay ng mainit na kulay sa kanyang balat, ngunit ang malamig na kilabot na gumagapang sa dibdib niya ay hindi matakpan ng anumang liwanag. “Hindi ka pa rin natutulog?” Mababa at paos ang boses ng lumapit sa kanya—si Samuel, nakasandal sa hamba ng pinto, nakataas ang isang kilay habang nakatitig sa kanya. Nakabukas ang dalawang butones ng suot nitong dark shirt, at kahit simpleng galaw ay may bigat sa presensya nito na para bang kayang lamunin ang buong silid. “Hindi pa,” sagot ni Aurora habang iniwas ang tingin. “May iniisip lang.” Lumapit si Samuel, mabagal, maingat, na para bang sinusukat ang bawat hakbang niya papalapit sa babae. Nang tumapat ito sa likuran niya, inilagay niya ang kama
Read more