جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“แก คืนนี้แผนกบัญชีเขาชวนไปกินเลี้ยงวันเกิดพี่ฝ้ายอะ ไปดีปะ”“ที่ไหนอะ” ฝันดีถามโดยที่สายตาก็จดจ่ออยู่หน้าจอมือถือ ทั้งสองพากันมานั่งดื่มกาแฟที่คาเฟ่ในบริษัท ตอนนี้เป็นเวลาพักเลยพากันมานั่งจิบกาแฟพูดคุยกันตามประสาเพื่อนรัก“ร้านเดิมที่เราไปเลื้อยกันนั่นแหละ เอาไง จะไปปะ? เอาจริงถ้าเราจะไปก็ไม่เป็นไรนะ เขาคงจำพวกเราไม่ได้หรอก” ฝันดีชะงักนิ้วที่กำลังกดมือถือไปชั่วขณะ ร้านเดิมอย่างนั้นเหรอ.. เท่ากับว่าถ้าไปที่นั่นเธอก็ต้องเจอเขาอีกน่ะสิ แล้วแบบนี้จะทำไง เธอจะหนีเขาพ้นหรือเปล่า เพราะทุกครั้งที่เธอไป เธอมักจะเจอเขาเสมอ เออจริงสิ! เขาบอกว่าเขาทำงานที่นั่น น่าจะเป็นผู้จัดการ ดูจากการแต่งตัวแล้วเขาดูดีมากเลย นี่เธอกำลังคิดบ้าอะไรของเธอยัยฝันดี หญิงสาวสะบัดหัวไล่ความคิดก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อน“แล้วแกอยากไปไหม ฉันได้หมด”“งั้นไป กำลังเบื่อ ๆ พอดี” ใยไหมตอบเสียงดี๊ด๊าดีใจที่จะได้ไปเที่ยว เพราะช่วงนี้เธอเร่งเคลียร์งานให้จบ เพราะอาทิตย์หน้ามีลาพักร้อน“จะไปเจอกันที่ร้าน หรือว่าไปพร้อมกัน” ฝันดีถาม“ยังไงแกก็ไม่ได้ขับรถมาอยู่แล้วนี่ งั้นไปพร้อมกัน”“ส่งซ่อมอยู่” พูดเรื่องรถก็ทำเอาอดหงุดหงิดไม่ได้

“ฝันดีทางนี้”“ฉันนึกว่าแกกลับไปแล้ว” ฝันดีเดินเข้าไปหาเพื่อนสาวที่หลบอยู่ตรงพุ่มไม้มุมมืด ตอนแรกเธอเข้าใจว่าใยไหมกลับไปแล้ว ทว่าเพื่อนยังอยู่“จะให้ฉันกลับได้ยังไง เธอหายไปทั้งคนนะยัยบ้า ฉันก็ต้องเป็นห่วงสิ เมื่อกี้ตอนที่ฉันเดินหาเธอ อยู่ ๆ ก็มีผู้ชายสองคนที่หน้าเหมือนกันเด๊ะ น่าจะเป็นแฝดมั้ง บอกกับฉันว่านายให้ไปส่ง แต่ฉันก็แอบหนีออกมาได้ แต่เหมือนว่าพวกนั้นยังตามหาฉันอยู่” ถึงว่าทำไมเพื่อนเธอถึงมาแอบอยู่ตรงนี้ มืดก็มืด ไหนจะยุงอีก ฝันดีมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เธอจึงเอื้อมมือไปดึงเพื่อนให้ออกมา แต่ในขณะที่กำลังจะพากันเดินออกไป ก็ได้มีร่างสูงของสองหนุ่มบอดี้การ์ดเข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อน“ไง” อคินส่งยิ้มทักทายใยไหม รอยยิ้มของเขามันชวนขนลุกแปลก ๆ ทำให้ใยไหมไม่อยากมอง จึงเบือนหน้าหนี พอเลื่อนสายตาไปอีกทางก็พบกับเจ้าของสายตานิ่งน่ากลัวกว่าเดิม วาคินมองมาที่เธอด้วยสายตาเยือกเย็นยากจะคาดเดา ทั้งสองพยายามตามหาหญิงสาวที่วิ่งหนี ทำให้พวกเขาหาจนทั่วร้าน ที่ไหนได้มาแอบอยู่ตรงนี้นี่เอง ทั้งยังเจออยู่กับผู้หญิงของเจ้านายอีกด้วย ใยไหมกรอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย ไม่รู้จะตามไปถึงไหน

กลับกรุงเทพ“อยากไปอยู่ที่อื่นไหม” ขณะที่รถกำลังแล่นไปตามถนน เสียงฟีนิกซ์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบภายในรถ ที่อื่นในความหมายของฟีนิกซ์นั่นก็คือบริษัทในเครือของเขานั่นเอง เขาแค่อยากให้เธอไปอยู่ในที่ที่มันสบายใจมากกว่านี้“ทำไมเหรอคะ” ฝันดีไม่เข้าใจที่เขากำลังจะสื่อ ในเมื่อทำอยู่ที่นี่มันก็ดีอยู่แล้ว จะไปทำไม อีกอย่างเขาให้เธอเป็นถึงเลขา เธอก็ต้องอยู่กับเขาสิ จะให้ไปทำที่อื่นแบบนี้จะเรียกเลขาได้ยังไง“ตำแหน่งเลขาที่ฉันให้ไปไม่จำเป็นต้องอยู่กับฉันก็ได้” เขามีบริษัทอยู่อีกที่หนึ่ง ซึ่งห่างจากที่นี่มากพอสมควร ไม่ได้บังคับให้เธอไปวันนี้พรุ่งนี้ แต่เขามีเวลาให้เธอตัดสินใจสามเดือน ถ้าเธอพร้อมเขาก็จะส่งเธอไปอยู่ที่นั่นทันที“ทำไมล่ะคะ ฝันไม่เข้าใจ”“ฉันให้เวลาเธอสามเดือนไปตัดสินใจมาว่าจะอยู่หรือไป”“…” เงียบ“ฉันไม่บังคับ เคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ถ้าเธออยากไป เธอก็เตรียมตัวได้เลย ที่โน่นจะมีที่พักให้ เธอสามารถพาแม่ไปด้วยก็ได้”“อยู่ไกลไหมคะ”“ไกล” ถ้าคิดจะให้ไปแล้ว เขาคงไม่ให้อยู่ใกล้แน่นอนหญิงสาวเงียบไปอีกครั้ง เธอกำลังใช้ความคิด ถ้าเธออยู่ที่นี่ทุกอย่างมันก็สะดวกไปหมด ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกินห

ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊า”ปึก! ปึก! ปึก!ผ่านไปกว่าสามชั่วโมงที่ผมยังคงกระแทกตัวตนใส่เธอไม่หยุดพัก ผมแตกไปแล้วสองน้ำแต่เธอน่าจะหลายรอบได้จนตอนนี้สลบไปเป็นที่เรียบร้อย หลุบมองใบหน้าเนียนที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อมีเม็ดเหงื่อตามกรอบหน้า ร่างของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่ผมมอบให้ และเหมือนว่าผมกำลังจะปลดปล่อยอีกครั้ง“ซี๊ดด~” พอเป็นเธอผมแทบคุ้มตัวเองไม่อยู่ทุกครั้งปึก! ปึก! ปึก!“เหี้xจะแตกอีกแล้ว” เร่งความเร็วเมื่อจะถึงจุดสุดยอด ผมไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งเวลามีอะไรกับเธอ เพราะผมเชื่อใจว่าเธอจะไม่ไปนอนกับคนอื่นนอกจากผม ก้มมองยังจุดเชื่อมต่อของเราสองคน น้องสาวของเธอบวมและแดงมากสงสัยจะใช้งานหนักไปหน่อย แต่แล้วยังไง? แค่ผมเสร็จก็พอแล้วไหม ผมจัดการถอดถอนแก่นกายออกหลังจากแตกไปสามน้ำก่อนจะก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้เธอนอนอย่างนั้นแหละ หลังจากที่ชำระร่างกายเสร็จออกมาก็ยังเห็นเธอนอนอยู่ที่เดิม ผมตัดสินใจเดินไปดึงผ้าขึ้นมาคลุมตัวเธอให้เหลือไว้แค่หัว ว่าจะออกไปทำงานสักหน่อยคงไม่แล้ว เริ่มเพลียแล้วขอพักสักหน่อยดีกว่า ผมอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อขึ้นไปนอน ในขณะที่ผมจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเอง ฝันดีก็พลิกตั

หลังจากพี่กลับมาเราไปเที่ยวกันไหม” แผ่นดินตัดสินใจพูดสิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุด เขาอยากไปเที่ยวกับเธอแค่สองคน เที่ยวกันอย่างมีความสุข“ไว้พี่กลับมาแล้วค่อยมาคุยกันอีกที” ฝันดีไม่อยากให้ความหวังเขามากเธอจึงเลือกที่จะพูดออกไปแบบนั้น หากเธอตกลงว่าจะรอ เมื่อถึงเวลาเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว เธอไม่อยากเป็นคนผิดคำพูดกับใคร“พี่รอนะ รอฝันพร้อม”“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจฝัน” แม้ว่าทั้งสองจะไม่พูดออกไปตามตรง แต่คำพูดของพวกเขาต่างฝ่ายต่างก็รู้ดี แผ่นดินรู้ว่าหญิงสาวพยายามรักษาน้ำใจและระยะห่าง แต่ไม่เป็นไร เธอถอยเขาก็แค่ขยับเข้าไป ขยับจนกว่าจะได้ใจเธอมา“ทานอาหารเถอะ” เมื่อเขาเห็นพนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟเขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากให้หญิงสาวอึดอัดไปมากกว่านี้“หูวว น่ากินจังเลย”“น่ากินก็กินเยอะ ๆ”“มันจะอ้วนเอานะ^^”“อ้วนพี่ก็ชอบ” กลายเป็นฝันดีที่เงียบไป เธอรู้แหละว่าแผ่นดิน ชอบและกำลังจีบอยู่แต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายนั้นจะรุกหนักขนาดนี้ บางทีเธอก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกันนะ แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะทานอาหาร เหมือนว่าเธอต้องการอะไรสักอย่างเลยหันไปเรียกพนักงาน และสิ่งที่แผ่นดินกลัวที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้ เขาห้