Masuk-ของเล่นคนใจร้าย- หนึ่งคนมีรักฝั่งใจ อีกคนพร้อมที่จะฉุดรั้งแล้วเริ่มต้นใหม่ ไมเนอร์ 'อย่าเอาใจลงมาเล่นกับฉัน' ประโยคที่เขามักบอกกับเธอ ฝันดี เธอที่พยายามจะฉุดดึงเขาขึ้นมา แต่ก็เหมือนว่าเธอจะพยายามอยู่ฝ่ายเดียว "ฉันให้เธอได้ทุกอย่างฝันดี..ยกเว้นหัวใจ" "^^" "อย่าพยายามเพราะมันเสียเวลา" "ลองมาเป็นฉันสิ" "เธอไม่ใช่คนแรกและคนเดียวที่ฉันนอนด้วย" "...." คำเตือน/Warning มีคำหยาบ - พระเอกใจร้าย - เย็นชา - โหด - ดิบ - เถื่อน - ขี้หึงมาก - ดราม่าหนักหน่วง - พระเอกเลว ได้โปรดระวังหัวของคนข้าง ๆ เพราะโมโหพระเอกเรื่องนี้ นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียนที่จะอยากเขียน ไม่มีเจตนาจะพาดพิงถึงสถานที่หรือผู้อื่นแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน Thanks for following me🙏❤️
Lihat lebih banyakเลิกงาน“ขอคุยด้วยหน่อยสิ” ผู้หญิงคนหนึ่งเดินขึ้นมายังชั้นทำงานของประธานอย่างถือวิสาสะ หล่อนยืนกอดอกมองมาที่ฝันดีด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม และมันทำให้ฝันดีรู้สึกไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก เธอจึงใช้สายตาแบบเดียวกันกับผู้หญิงคนนั้น ราวกับว่าเป็นกระจกที่สะท้อนกลับคืนไปให้เธอ“มีอะไรว่ามาสิ” ไม่จำเป็นต้องเดินไปคุยที่อื่น ในเมื่อตรงนี้มีกันอยู่แค่สองคน ก็คุยมันตรงนี้ไปเลย ที่น่าแปลกใจคือทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงกล้าขึ้นมายังชั้นทำงานของท่านประธาน ทั้งยังทำตัวไม่เกรงกลัวต่อกฎระเบียบของบริษัทอีก“เธอคบกับไมเนอร์เหรอ” หล่อนกอดอกเชิดหน้าถามอย่างเย่อหยิ่ง ทว่าชื่อที่เอ่ยมาทำฝันดีกระตุกยิ้มชอบใจ“ทำไมต้องเป็นฉัน” ในเมื่อผู้หญิงของเขาไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว ทำไมต้องเจาะจงมาที่เธอล่ะ“เพราะฉันเจอนี่ มันอยู่ในห้องนอนไมเนอร์” และผู้หญิงที่ฝันดีกำลังพูดด้วยไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นจีน.. เพื่อนร่วมงานของเธอนั่นเอง“งั้นฉันขอถามกลับคืน เธอเป็นอะไรกับเขา?” แต่แล้วคำถามที่เธอส่งไปให้เพื่อนร่วมงาน ทำเอาอีกคนไปต่อไม่ถูก ก็เพราะว่าหล่อนกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันยังไงล่ะ อีกอย่างเธอก็นอนกับเขาแค่ครั้งเดียว นั่นก็คือเมื่อเช้า จะ
กลับกรุงเทพ“อยากไปอยู่ที่อื่นไหม” ขณะที่รถกำลังแล่นไปตามถนน เสียงฟีนิกซ์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบภายในรถ ที่อื่นในความหมายของฟีนิกซ์นั่นก็คือบริษัทในเครือของเขานั่นเอง เขาแค่อยากให้เธอไปอยู่ในที่ที่มันสบายใจมากกว่านี้“ทำไมเหรอคะ” ฝันดีไม่เข้าใจที่เขากำลังจะสื่อ ในเมื่อทำอยู่ที่นี่มันก็ดีอยู่แล้ว จะไปทำไม อีกอย่างเขาให้เธอเป็นถึงเลขา เธอก็ต้องอยู่กับเขาสิ จะให้ไปทำที่อื่นแบบนี้จะเรียกเลขาได้ยังไง“ตำแหน่งเลขาที่ฉันให้ไปไม่จำเป็นต้องอยู่กับฉันก็ได้” เขามีบริษัทอยู่อีกที่หนึ่ง ซึ่งห่างจากที่นี่มากพอสมควร ไม่ได้บังคับให้เธอไปวันนี้พรุ่งนี้ แต่เขามีเวลาให้เธอตัดสินใจสามเดือน ถ้าเธอพร้อมเขาก็จะส่งเธอไปอยู่ที่นั่นทันที“ทำไมล่ะคะ ฝันไม่เข้าใจ”“ฉันให้เวลาเธอสามเดือนไปตัดสินใจมาว่าจะอยู่หรือไป”“…” เงียบ“ฉันไม่บังคับ เคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ถ้าเธออยากไป เธอก็เตรียมตัวได้เลย ที่โน่นจะมีที่พักให้ เธอสามารถพาแม่ไปด้วยก็ได้”“อยู่ไกลไหมคะ”“ไกล” ถ้าคิดจะให้ไปแล้ว เขาคงไม่ให้อยู่ใกล้แน่นอนหญิงสาวเงียบไปอีกครั้ง เธอกำลังใช้ความคิด ถ้าเธออยู่ที่นี่ทุกอย่างมันก็สะดวกไปหมด ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกินห
“ไหนบอกว่าจะกลับแล้ว” จากนั้นฟีนิกซ์ก็หันมาถามเพื่อนตัวเองที่ยืนอยู่ข้างเลขาของเขา“กำลัง แต่กูทำน้องเจ็บก่อน”“ไปหาหมอไหม”“ไม่เป็นไรค่ะประธาน แค่นี้เอง”“มึงกลับไป” เขาไล่เพื่อนให้กลับไป เพราะถ้าขืนอยู่ต่อเดี๋ยวปัญหามันจะยาว“แต่ว่า…”“กูจัดการเอง”“อืม งั้นฝากด้วยนะ” ฟีนิกซ์ทำเพียงพยักหน้าตอบตกลง จากนั้นแผ่นดินก็เดินจากไป ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ เป็นฟีนิกซ์ที่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง“พรุ่งนี้มีดูงานที่ต่างจังหวัด เตรียมตัวให้พร้อม”“ได้ค่ะ”“วันนี้กลับไปพักเถอะ”“เพิ่งจะเที่ยงเองนะคะ” นี่มันเพิ่งจะเที่ยงเอง เหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าเธอจะเลิกงาน ถ้าขืนกลับตอนนี้แล้วเธอจะไปทำอะไรล่ะ“ไปเตรียมตัว” เพราะงานมันไม่มีอะไรแล้ว สู้ให้เธอกลับบ้านไปพักผ่อนเตรียมตัวจะดีกว่า เพราะเขาเองก็กำลังจะกลับแล้วเหมือนกัน“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เดี๋ยวฝันไปเก็บทีเดียว”“…” เขาส่งสายตาบอกเป็นนัยว่าจะไม่พูดซ้ำ ฝันดีที่ไม่สามารถขัดคำสั่งได้จึงเก็บของใส่กระเป๋ากลับบ้านไปในที่สุดตึกตึก“ทางนี้แสบ!” ใบหน้าสวยหันไปมองยังที่มาของเสียงก่อนจะพบกับแผ่นดินที่ยืนพิงรถมองมาที่เธอเช่นเดียวกัน“ยังไม่กลับอีกเหรอคะ” เธอถา
“ฝันดีทางนี้”“ฉันนึกว่าแกกลับไปแล้ว” ฝันดีเดินเข้าไปหาเพื่อนสาวที่หลบอยู่ตรงพุ่มไม้มุมมืด ตอนแรกเธอเข้าใจว่าใยไหมกลับไปแล้ว ทว่าเพื่อนยังอยู่“จะให้ฉันกลับได้ยังไง เธอหายไปทั้งคนนะยัยบ้า ฉันก็ต้องเป็นห่วงสิ เมื่อกี้ตอนที่ฉันเดินหาเธอ อยู่ ๆ ก็มีผู้ชายสองคนที่หน้าเหมือนกันเด๊ะ น่าจะเป็นแฝดมั้ง บอกกับฉันว่านายให้ไปส่ง แต่ฉันก็แอบหนีออกมาได้ แต่เหมือนว่าพวกนั้นยังตามหาฉันอยู่” ถึงว่าทำไมเพื่อนเธอถึงมาแอบอยู่ตรงนี้ มืดก็มืด ไหนจะยุงอีก ฝันดีมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เธอจึงเอื้อมมือไปดึงเพื่อนให้ออกมา แต่ในขณะที่กำลังจะพากันเดินออกไป ก็ได้มีร่างสูงของสองหนุ่มบอดี้การ์ดเข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อน“ไง” อคินส่งยิ้มทักทายใยไหม รอยยิ้มของเขามันชวนขนลุกแปลก ๆ ทำให้ใยไหมไม่อยากมอง จึงเบือนหน้าหนี พอเลื่อนสายตาไปอีกทางก็พบกับเจ้าของสายตานิ่งน่ากลัวกว่าเดิม วาคินมองมาที่เธอด้วยสายตาเยือกเย็นยากจะคาดเดา ทั้งสองพยายามตามหาหญิงสาวที่วิ่งหนี ทำให้พวกเขาหาจนทั่วร้าน ที่ไหนได้มาแอบอยู่ตรงนี้นี่เอง ทั้งยังเจออยู่กับผู้หญิงของเจ้านายอีกด้วย ใยไหมกรอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย ไม่รู้จะตามไปถึงไหน
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“แกนะแก ถ้าเป็นแบบนี้อีกฉันจะทุบให้หลังหักเลยคอยดู” ใยไหมบ่นให้เพื่อนตัวดีที่หายไปโดยไม่บอกไม่กล่าว เธอก็เป็นห่วงแทบตายกลัวคนจะหลอกเพื่อนไปฆ่า ฝันดีเพิ่งติดต่อเธอกลับวันที่ไปเที่ยวทะเล แล้วนี่ก็เป็นวันแรกที่หญิงสาวกลับมาทำงานตามปกติ เลยต้องมานั่งฟังเพื่อนใยไหมบ่นอยู่แบบนี้กลางศูนย
เขากระชากคนตัวเล็กเข้าหาอย่างแรง ไมเนอร์ไม่พอใจอย่างยิ่งที่เธอปากเก่งกล้าพยศใส่เขา ผู้หญิงกี่คนต่อกี่คนไม่มีใครกล้าเดินหนี ถือว่าเธอกล้ามากที่ทำมัน แบบนี้ต้องสั่งสอนให้หลาบจำ ทั้งที่ได้เขาเป็นผัวแต่เธอยังกล้าทำตัวกระหายผู้ชายไม่เลิก“คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน”“ทำไม หรือฉันทำให้ไม่ถึงใจถึงได้ว
คนตัวเล็กเดินตรงไปยังสถานที่หนึ่ง ในมือมีช่อดอกไม้ที่เธอมักซื้อติดมือมาทุกครั้งที่มาที่นี่ เดินไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงเจดีย์ใส่อัฐิพ่อของเธอ..“เป็นยังไงบ้างคะ สบายดีไหม” เอ่ยถามเสียงเบาหวิวพลางยื่นมือสัมผัสรูปที่แปะติดอยู่หน้าเจดีย์อัฐิอย่างเบามือ ดวงตาสองข้างเริ่มแดงก่ำ ฝันดีจะลางานมาหาพ่อของเธอในท
คอนโดไมเนอร์ร่างสูงเปิดประตูลงจากรถ พร้อมกับเดินอ้อมไปเปิดฝั่งที่หญิงสาวนั่งอยู่ ฝันดีนั่งกอดอกตัวเองไม่ยอมลงแต่อย่างใด ทำให้ไมเนอร์เริ่มหงุดหงิดกระชากตัวเธอลงจากรถอย่างแรง หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวจึงล้มลงไปที่พื้นจนเข่าเธอกระแทกไปกับพื้นปูนทำให้ถลอกแล้วมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย“อ๊ะ!” ปากเล็กร้องออกมาด
Ulasan-ulasan