All Chapters of Rejecting Her Wealthy Ex-Husband: Chapter 111 - Chapter 120

“Try this one, matamis siya.” Inilapit ni Cassandra ang kamay na may hawak na strawberry sa bibig ni Renzell. Ang mga tao naman na naroon ay nagbigay ng kanya-kanyang reaksiyon. Ibinuka ni Renzell ang bibig saka isinubo ang buo strawberry, hindi pa siya nakuntento at sinama pa ang daliri ni Cassandra na dahilan para mamilog ang mga mata nito at mabilis na binawi ang kanyang kamay saka sinamaan nito ng tingin. “You are right, it's sweet.” Binalingan ni Renzell ang mga trabahador saka nagsalita, “start harvesting, I already asked someone to prepare our breakfast.” Naghiyawan ang mga tao nang marinig ang anunsyo ng kanilang boss. Ang lahat ay aware na maghihiwalay na ang mga ito ngunit hindi iyon naging dahilan para hindi nila tanggapin si Mrs.Lee. At parang hindi naman maghihiwalay ang dalawa sa nakikita nila. Masayang nakisaya at nakigulo si Cassandra sa pamimitas ng mga prutas tulad ng mangga, strawberries, saging, papaya at marami pang iba. Makalipas ang halos dalawang oras a

“What are you doing?” sita ni Cassandra dito. “Taking you home. You look tired,” Renzell responded. Nagsimula na siyang humakbang nang may maalala siya kaya naman nilingon niya si Manang Flor. “Magpadala kayo ng lahat ng klase ng prutas na pinitas niyo ngayon sa manor,” pagkasabi no’n ay tuluyan na siya tumalikod at naglakad palabas.“Masusunod po, Mr.Lee. Mag-iingat po kayo, Madam," tugon naman ni Manang Flor.Nang makita ni Kuya Elias na paparating ang kanilang amo at buhat-buhat nito si Mrs.Lee ay mabilis siyang kumilos at kinuha ang kabayo nito. Ang ibang mga trabahador naman ay huminto rin at may ilan na nagbalak na tumulong ngunit isang masamang tingin ang napala nila kaya mabilis silang nagsiatrasan. “Renzel, I’m fine. Put me down, for God’s sake,” mahinang singhal ni Cassandra dito saka sinamaan pa ito ng tingin. Nakakahiya kaya at baka isipin ng mga tao ay masyado siyang nag-iinarte.“Stay still, kung ayaw mong halikan kita sa harap nila,” pagbabanta ni Renzell saka niya it

“What? Hindi mo pa rin nakakausap si Mr.Lee? What the heck is wrong with you? Sinabi ko na sa ‘yo na huwag ka na papalpak. But, what did you do? My gosh, Joyce!” Naghihisterikal na si Mrs.Stewart dahil mula pa kahapon ay sunod-sunod na naman ang mga nagba-back out na mga investor nila. Higit sa lahat ay binawi ng Pamilyang Lee ang mga kontrata nila rito kasama na rin ang pagtulong na makabawi sila. Paano pa sila makakabawi? “I don’t know, mom. We are okay, he even invited me to eat lunch and we talk a lot. Baka kayo naman po ang may ginawa?” Joyce looked at her mother. Hindi niya hahayaan na sa kanya lang masisisi ang lahat. Narinig niya ang naging usapan ng mommy niya saka ni Mrs.Lee. Natigilan naman si Mrs.Stewart dahil sa sinagot ng anak. Mabilis lumipad ang kanyang kanang palad sa pisngi nito. Namilog naman ang mga mata ni Joyce dahil nagawa na naman siyang saktan ng sariling ina. Hinawakan niya ang pisngi kung saan tumama ang palad ng ina. “Don’t you dare talk to me that wa

NANG makarating sina Renzell sa lugar na ibinigay sa kanila ay tuluyan na lumubog ang araw. Napatingin siya sa madilim na kalangitan saka umigti ang kanyang panga. Kung sino man ang nasa likod ng kaguluhan na ito ay sisiguraduhin na hindi niya palalagpasin. “Search every corner and leave no one,” maawtoridad na utos niya sa mga tauhan. “Copy, Sir,” magkakasabay na tugon ng mga ito at nagkanya-kanya nang pwesto. “Renzell.” Mabilis na napalingon si Renzell sa boses na pinanggalingan ng tumawag sa kanya, bakas ang panghihina roon. At nakita niya nga si Joyce na papalapit sa kanila mula sa abandonadong gusali. Nakatali ang mga kamay nito at gusot-gusot ang suot nitong damit. Ngunit ang nagpagimbal sa kanya ay ang halos wala na itong lakas at kitang-kita niya ang namumulang marka sa leeg nito. Naikuyom niya ang mga kamao. Tama lang ang naging desisyon niya na puntahan ito. “Who are you? Kung matapang ka ay aalisin mo ang suot mong maskara at haharapin mo ako,” paghahamon ni Renzell

Mabilis ang pagbaba ni Renzell sa kotse at dire-diretso sa loob ng manor. Ngunit napahinto siya nang makita si Kirby na pabalik-balik na naglalakad sa sala at hindi nga napansin ang kanyang pagdating. Dapat ay dumiretso siya sa hospital para tingnan ang kalagayan ni Joyce ngunit tila may sariling isip ang kanyang mga paa na dinala siya pabalik ng manor. At wala siyang maramdaman na pagsisisi. Ibinilin naman niya si Joyce sa isa niyang secretary na si Zhel. Sa ngayon ay mas mahalaga na makausap niya si Cassandra. Alam niya na hindi sila maayos nang umalis siya. “Kirby,” tawag niya rito.“Mr.Lee,” nanlalaki ang mga mata ni Kirby na tila hindi makapaniwala sa nakikita. Hindi naman nakaligtas kay Renzell ang naging reaksyon nito na ipinagtaka niya kaya naman humakbang siya palapit dito. “You look surprised. Where is Cassandra?” diretso niyang tanong.“Po-po?” Nautal at tila wala sa sarili na tugon ni Kirby. “What is wrong with you? I’m asking you where Cassandra is?” Naiirita nang ul