Alle Kapitel von Rejecting Her Wealthy Ex-Husband: Kapitel 91 – Kapitel 100

Hindi tuluyan lumabas ng Royal Palace sina Renzell at Joyce bagkus ay bumaba lamang sila at nagtungo sa isa sa mga nakakonektang restaurant . Taas ang noo ni Joyce nang mapansin na nasa kanila ang tingin ng mga tao. Sa totoo lang ay hindi pa siya lumalabas matapos lumabas ang balita na kasal na si Renzell. Ngayon lang siya naglakas ng loob dahil sa official statement na inilabas nito. Mas tumapang siya na ipagsigawan na siya ang nag-iisang Mrs.Lee.Hindi rin nagkaligtas sa kanya ang ilan komento ng mga ito, “Infairness, they are fit to each other.” “She is really Mr.Lee apple of the eyes.” “I'm pretty sure that their wedding is a blast.” Iilan lamang iyon sa mga narinig na komento ni Joyce na mas lalong nagpalawak sa kanyang ngiti. Who would have thought that after that scandal, she is now reborn with more powers in her hands.“We are at the restaurant for lunch,” wika ni Renzell kay Kirby na tinawagan niya para ipaalam dito na hindi na muna sila babalik sa Manor. “Should I come

Umawang ang bibig ni Joyce para salubungin ang halik ng lalaki at kasabay no’n ang pagpikit ng kanyang mga mata. Kay tagal niya inaasam na matikman ang mga labi na ‘yon. Kay tagal niyang inaasam na makulong sa mga bisig nito at higit sa lahat ay ang mag-isa ang kanilang mga katawan. At sisiguraduhin niya na makikita lahat ‘yon ni Cassandra dahil sa inilagay niyang camera. Subalit ang inaasahan ni Joyce na halik ay hindi nangyari dahil kinuha lang ni Renzell ang kutsilyo saka walang pagdadalawang-isip na sinugatan ang braso nito. Isang matalim na tingin ang ibinigay niya kay Joyce saka siya tumalikod. Napadilat at napaigtad si Joyce nang marinig ang malakas na pagbagsak ng isang bagay. Ganoon na lang ang ngitngit niya nang makita na naglalakad na palabas si Renzell at napatingin pa siya sa braso nito na may tumutulong dugo. “Did he hurt himself?” mahina niyang tanong habang nakatitig sa kutsilyo na nasa sahig na may bakas pa ng dugo. Gusto man niya itong habulin ay alam niya na wala

“Madam, your fingerprints.” Natigilan si Cassandra saka nilingon si Kirby. “What did you say?” “Try your fingerprints, Madam. I remember Mr.Lee asked for me to get your fingerprints when this manor finished. Hindi po ako sigurado pero wala naman po masama kung susubukan natin, ‘di po ba?” Napatango na lang si Cassandra saka itinapat ang kanang hinlalaki sa ilalim ng doorknob kung saan may mga number at fingerprints reader. Lihim siyang nanalangin na sana nga ay bumukas iyon. Umawang ang kanyang labi nang marinig niya ang pag-click tanda na-open ‘yon. Agad siya napalingon kay Kirby na bakas na bakas ang relief sa mukha nito. “It works, madam,” nakangiting wika ni Kirby. Mabuti na lang at naalala niya iyon. Makakahinga na siya ng maluwang. “Leave us,” isang puno ng awtoridad na utos ni Cassandra na kahit sino ay hindi makakasuway. Sinenyasan ni Kirby ang mga naroon na umalis na. Nang tuluyan ang mga ito mawala sa paningin ng Madam ay hindi napigilan ng isa sa mga katulon

“Where is Cassandra?” Iyon kaagad ang bungad ni Wesley nang bumaba si Ava sa kotse. Natigilan pa siya dahil nakatayo na ito sa kanyang harapan. Napabuntung-hininga siya saka tuluyan isinara ang pinto ng kotse. Mabuti na lang talaga at hindi na siya nagpahatid kay Radel. “Wesley, Cassandra is with Renzell,” diretsong sagot niya dahil wala naman dahilan para itago niya pa ‘yon. Naningkit ang mga mata ni Wesley sa narinig. “You let her to be with that guy? To all the people around Cassy, you are the one who knows how she suffered in his hand. Hindi ka ba nag-aalala sa kanya? Paano kung may gawin masama si Mr.Lee? Who will protect her?” Pinagkrus ni Ava ang mga braso sa harap ng dibdib at seryosong tiningnan ang lalaki sa kanyang harapan. “Cassandra can save herself. At kahit ayoko na sumama siya sa lalaki na ‘yon ay wala naman ako magagawa dahil desisyon niya ang sumama. At kilala mo kung gaano katigas ang ulo niya. How about you? Cassandra is in danger and I can’t even contact you,”

Naalimpungatan si Cassandra dahil sa munting liwanag na tumama sa kanyang mukha. Dahan-dahan niya iminulat ang mga mata, napapikit pa siya dahil nasilaw siya sa sinag ng araw. Nang makabawi na ay dahan-dahan siyang bumangon. Isinandal niya ang likod sa headboard ng kama. Hindi niya napigilan na mapadaing dahil sa biglang kirot sa gitnang bahagi ng kanyang katawan. Napapikit siya ng ilang ulit hanggang sa tuluyan siya makabawi. Hindi niya napigilan mapalingon sa kanyang tabi. Mapakla siyang napangiti, as always.Wala pa rin pala pinagbago. Naiwan na naman siya mag-isa matapos siyang paulit-ulit na angkinin. Huminga siya nang malalim ay hindi niya naiwasan maalala ang naging usapan nila ni Renzell matapos nila marating ang rurok ng kaligayahan. FLASHBACK“Thank you, Cass,” hinihingal na bulong ni Renzell saka siya umayos ng higa sa tabi nito. Kahit paano ay nahimasmasan siya ngunit alam niya na kulang pa. He wants more. More of her. “Are you okay now?” balik-tanong ni Cassandra saka