Kinaumagahan ay maagang nagising si Patrice, nang imulat niya ang kanyang mga mata ay nasa kwarto na siya. Kahit masakit yung katawan niya ay pilit pa rin siyang bumangon. Bumaba siya ng hagdan at nagtungo sa kusina. Lahat ng mga katulong ay may ginagawa at pati mga tauhan ni Wolf ay naka pwesto sa bawat sulok ng mansyon. Dumiretso ako sa kusina at hinanda yung mga gagamitin. "Ma'am ako na po magluluto." pigil sa akin ng isang katulong na halatang natatakot sa kung anong pwede kong gawin. "Ako na, don't worry alam ko na mga ayaw niya." sagot ko sa kanya at tsaka ngumiti. Alanganin siyang tumango at iniwan ako sa kusina kaya nag umpisa na akong magluto. Ramdam ko yung hapdi ng mga pasa at sugat ko pero iniinda ko. Siguro ganun talaga magmahal si Wolf, mapanakit pero ayaw kang bitiwan. Pilit kong kinukumbinsi yung sarili ko na masanay na sa ganitong trato niya. Kasalanan ko yun, hinayaan kong halikan ako ng isang lalaking di ko kilala kaya deserve kong maparusahan. Isa pa, tinaw
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-26
