Trapped By Him

"Good afternoon ma'am, mabuti na lang po dumating ka na. Kanina po kasi nagwala si Sir sa kuwarto n'yo. Buti nga ngayon ay tumigil na siya e," 'Yan ang bumungad sa akin pagkabukas na pagkabukas ni Loraine ng pintuan ng bahay namin. I frowned because of what she said. Kinuha niya ang bag ko at inalalayang pumasok sa loob. "At bakit naman? Ano'ng nangyari sa kaniya? Is there a problem?" nag-aalalang tanong ko. Nakasunod siya sa akin na pumasok sa loob ng bahay. "Ma'am, hindi po namin alam. Kahit si Manang Emilya, hindi alam kung bakit nagkagano'n bigla si Sir. Basta ma'am, pagka-alis niyo lang kanina, ilang oras po siguro yung nakakalipas ay bigla nalang siyang nagkagano'n," she complained. Hindi nalang muna ako sumagot. Napadaan kami sa kusina at naabutan naming kumukuha si Manang Emilya ng ilang bote ng alak. I approached to her. Mula sa pagkakatalikod bigla siyang humarap sa akin na gulat na gulat. "Ay! M-Ma'am Amy!" "Manang Emilya, bakit ka po kumukuha niyan?" nagtatakang tan

"Anak, Amy. Hindi muna tayo makakalabas dito. Hahanap lang ako ng tiyempo para makalabas tayo. Kalat na kalat na kasi ang balita na pagdi-divorce niyo ni Lexus. Hindi ko nga alam kung saan ba nanggaling iyon, nakakagulat lang dahil alam ng publiko ang tungkol sa inyong dalawa," Hindi pinansin ni Amethyst ang sinabi ng ina. Pangatlong araw na silang nandito sa Hospital dahil nga sa balitang iyon na hindi naman nila alam kung sino ang nagpakalat. Until now, hindi pa rin maka-move on si Amethyst dahil sa last conversation nila ni Lexus. "Anak, umiiyak ka na naman," napatingin si Amy sa ina niya bago humawak sa pisngi niya. May luha na naman nga siya. Ngumiti lang siya ng pilit. "A-Ayos lang ako, Ma," lumapit naman ang ina niya at niyakap siya. "I know you're not anak," sagot ng ina. Hinaplos nito ang buhok niya. "B-Bakit kasi gano'n Ma, e. Ang... hirap-hirap. Hindi niya man lang ako hinayaang magpaliwanag," nagsimula na namang umiyak si Amethyst. "Shh, tigil na anak. You're crying

Alas siete ng gabi nang dumating ang ina ni Amy sa bahay nila. Naabutan niya si Amy kanina na kumakain ng manga sa living room habang nanood. May mga dala siyang pasalubong kay Amy, which is chocolates at mansanas na hiniling niya pa sa ina bago ito umalis kaninang umaga. She asked her Mom to buy that for her. She doesn't know, why she's still craving. "Nak, don't eat too much food. Kanina ka pa kain nang kain," sabi ng ina habang naghuhugas ito ng mga pinagkainan nila. Katatapos lang nilang kumain. "Ma, Hindi naman po ako masyadong nagpapabusog. Atsaka, dapat nga ako na lang ang naghuhugas ng mga iyan para exercise ko na rin," tinuro ni Amy ang mga plato na hinuhugasan ng ina. Si Nay Linda sana ang maghuhugas ng mga plato kaso nagprotesta ang ginang kaya ito ngayon ang naghuhugas ng mga pinggan nila. Si Nay Linda ngayon ay nagpapahinga na. Gusto mang tumulong ni Amy pero tumututol ang ina niya. "H'wag matigas ang ulo, Amy. O siya, ubusin mo na 'yang manga at ng makapagpahinga ka

After how many days, weeks and months, I didn't expect na magkikita pa ulit kami ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Ilang segundo siyang nakatingin sa akin. Halata ang gulat sa mukha niya base na rin sa eskpresyon niya. I really can't believe na magkikita kami ulit kami. I don't know how to react pero may nararamdaman ako ngayon. Sakit at pagkamuhi sa kanya. Kahit ilang buwan na ang nakakalipas, hindi ko parin malilimutan yung ginawa niya. Sa aming dalawa, parang siya pa yung nanloko. Naiyukom ko ang kamao ko. Naalala ko na naman kasi yung ginawa niya sa akin noon. Pero kailangan kong pigilan ang sarili ko. Baka ma-stress lang ako o di naman kaya, manganak ako ng wala sa oras. Hindi lang ako makapaniwala na nagkita ulit kami. May tulak-tulak pa siyang cart na puno ng mga pinamili niya siguro. Bumaba ang tingin niya sa tyan ko na halata na ang umbok. Saglit lang siyang tumitig doon at binalik na rin ang tingin sa akin. Tumalikod na ako at akmang aalis na sana pero bigla siyang nags

Nakanguso ako habang nanonood dito sa loob ng kwarto ko. Isang buwan na ang lumipas mula noong pumunta kami dito at ngayong buwan ang due date ko. Sigurado ako roon. Hindi narin ako masyadong nagkikilos, mabigat sobra ang nasa harapan ko. Ni kaunting lakad ko lang nga, napapagod agad ako. Kung hindi ako napapagod, nangangalay naman ako. Tumingin ako sa labas ng bintana nitong kuwarto ko. Kanina ko pa hinihintay yung pinaluto kong pancake kay Rian pero ang tagal-tagal niya. Napabusangot na ako at tumayo. Gusto ko sanang ako nalang ang magluluto pero hindi ko talaga kaya, kaya si Rian nalang ang pinaluto ko. Sabado dito ngayon at bukas rin ang flower shop namin. Si Mama muna ang nagbabantay doon ngayon. Nakaraan ay dumalaw ako roon, nagulat pa nga ako dahil Pinay ang ibang empleyado ni Mama. Kaya naman nagkakaintindihan kami noong nag-usap kami ng ilan sa kanila. Tumikhim ako at ini-off ang TV nang bumukas bigla ang pinto. Tumingin ako doon at nagningning bigla ang mga mata ko nang m