All Chapters of แรงรักซ่อนปรารถนา: Chapter 61 - Chapter 70

[17]เจ้าสาวสำรองวารินทร์ดีใจที่สุดเมื่อเห็นพี่ชายทั้งสองรีบมาตามที่เธอบอก เมฆาต้อนรับญาติของภรรยาด้วยเรือนหลังใหม่ริมน้ำ แต่ทว่าน้องสาวที่รักคือเกล็ดมุก ซึ่งเป็นภรรยาของวาคิม หล่อนอยากอยู่ใกล้วารินทร์เพื่อนรักของหล่อน เขาจึงต้องยกบ้านพักหลังใหม่ให้กวินกับมีนา และหากมีแขกมาอีกในช่วงนี้ เขาคงต้องให้ไปพักเรือนหลังเดียวกับสองพ่อลูก เพราะห้องรับแขกบนเรือนใหญ่ไม่มีห้องว่างแล้ว“วันนี้นมน้อมทำอาหารสุดฝีมือเลยค่ะ เพื่อต้อนรับพวกเราทุกคน เพราะฉะนั้นวันนี้ น้องวาจะกินให้พุงกางเลยค่า” นายหญิงของเหมืองใหญ่ หัวเราะชอบใจเมื่อเห็นอาหารมากมายตรงหน้า“เท่านี้ยังกางไม่พอหรือที่รัก” นายเหมืองหนุ่มเย้าภรรยา เรียกเสียงโห่เสียงเฮจากเกล็ดมุก วาคิมและนมน้อม หรือแม้แต่คนงานเหมืองที่กำลังดื่มกินอยู่ด้านล่างเรือนก็ยังส่งเสียงโห่ขึ้นมาแซวเจ้านายหนุ่มกวินมองความอบอุ่น ความสุขใจที่เกิดขึ้นกับทุกคนรอบโต๊ะ มีเพียงเขาเท่านั้นที่รอยยิ้มแห่งความสุขฉาบทับเพียงใบหน้า ไม่สามารถซึมลึกลงสู่จิตใจ เขาปลีกตัวพาลูกชายไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเจ้าหนูตัวแสบดื่มน้ำอัดลมมากเกินไปจนต้องไปปลดปล่อยการเต้นรำแบบชาวบ้านเป็นงานรื่นเริงที่นา

แพรวรุ้งลืมตาตื่นอย่างยากลำบาก เจ้าหนูตัวน้อยในครรภ์คงออกอาการงอนอีกแล้ว เธอถึงได้ตื่นเอาเกือบเที่ยง เมื่อคืนนี้พอหลบจากโต๊ะอาหารมาได้เธอก็มานั่งคิดอะไรเพลินๆ ในห้องนี้ ที่เจ้าของเปิดไว้ต้อนรับ เจ้าหนูมีนาคุยกับเธออีกเกือบชั่วโมง กระทั่งบิดาของหนูน้อยมาเรียกกลับห้องนั่นละ และแน่นอนว่าบิดาของเจ้าหนูไม่ชายตาแลเธอด้วยซ้ำ ไม่ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบเธอสักคำ“โอย...ลูก ประท้วงอะไรแต่เช้านะ แม่ทั้งเวียนหัว คลื่นไส้ โอย...อย่ามาพร้อมกันสิ แม่รับไม่ไหว แม่จะตายแล้วนะลูก”แพรวรุ้งตัดพ้อลูกน้อยที่อยู่ในท้อง น้ำตาซึมเอ่อเมื่อความอ่อนแอรุมเร้าจิตใจ เรื่องคุณหญิงเธอเริ่มทำใจได้แล้ว แต่เรื่องกวินนี่สิ จะให้เธอตัดใจได้อย่างไรในเมื่อตัวแทนของเขาเติบโตขึ้นในท้องของเธอทุกนาที เขาไม่ได้รักเธอ เธอรู้ดี เขาไม่เคยรักใครหรอกนอกจากภรรยาผู้ล่วงลับ ถ้าเขารู้ว่าเธอท้องกับเขา เขาคงให้เธอไปเอาเด็กออกแน่ๆ เพราะเขาคงไม่มีวันทรยศภรรยาแสนดีอย่างคุณเมษานางแบบสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อยๆ ลุกไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตา อาบน้ำแต่งตัว เพื่อออกไปเผชิญหน้ากับความจริง--------------“คุณแพรวมาแล้ว ทางนี้ค่ะ”น้องวาคนงามของ

[18]เปิดใจแล้วปล่อยมือ-------------ภายในห้องครัว นางน้อมปัดกวาดเช็ดถูห้องครัวจนสะอาดเอี่ยม ข้างๆ มีเด็กสาวคนหนึ่งคอยเป็นลูกมือ“ทำเบาๆ หน่อย ข้าวของเสียหายหมด สาวๆ สมัยนี้นี่หาความเป็นกุลสตรีไม่มีเลย” นางน้อมบ่นเด็กสาว เจ้าหล่อนวางถ้วยชามบนชั้นไม่ระวัง มันเลยเกิดเสียงดังให้นางระคายหู“ทำอะไรกันอยู่คะสาวๆ”“เอ้า คุณแพรวนั่นเอง ป้าก็ปัดกวาดเช็ดถูไปตามประสาละค่า คุณแพรวหิวแล้วใช่ไหมคะ กินอะไรดีเดี๋ยวป้าทำให้” นางน้อมถามอย่างใส่ใจ ถึงนางจะอยู่แต่ในเหมืองก็ใช่ว่าจะไม่มีโทรทัศน์ดูนี่นา นางแบบแถวหน้าอย่างแพรวรุ้งทำไมนางจะไม่รู้จัก นางตื่นเต้นด้วยซ้ำที่จะได้ทำอาหารให้สาวเจ้ากิน“อะไรก็ได้ค่ะ เอาที่มีอยู่ก็ได้ รบกวนป้าน้อมเปล่าๆ”“โธ่...ไม่หรอกค่ะ หน้าที่ป้านี่คะทำอาหารให้คุณๆ กิน”แพรวรุ้งยิ้มให้แล้วยืนยันอีกครั้งว่าเธอกินกับข้าวที่มีอยู่ก็ได้ ซึ่งขัดใจนางน้อมยิ่งนัก นางเลยต่อรองว่าขอเวลาอุ่นให้ร้อน ให้เธอไปรอด้านนอก แต่เธอก็บอกกลับไปอีกนั่นละว่าขอกินในครัว จะได้ง่ายตอนเก็บกวาด“เสร็จแล้วค่ะ” นางน้อมวางต้มแซ่บกระดูกอ่อนรสจัดจ้านลงบนโต๊ะ ตามด้วยผัดผักรวมมิตรและห่อหมกทะเล แพรวรุ้งกล่าวขอบคุณ

กวินลุกพรวดเมื่อเห็นเกล็ดมุกและวารินทร์ลุกเดินมาทางนี้ ใบหน้าเขาบอบช้ำเพราะหมัดหนักๆ แต่หัวใจเขา มันบอบช้ำเพราะผู้หญิงที่ชื่อแพรวรุ้ง“ทุกคนไปขึ้นรถเดี๋ยวนี้! คุณวาเอากุญแจรถมา เดี๋ยวมุกขับเอง”วาคิมไม่พูดพร่ำทำเพลง เขารีบส่งกุญแจให้เมีย ถ้าเกิดแม่ศรีภรรยาสั่งความเป็นงานเป็นการและใจร้อนขนาดต้องขับรถเองอย่างนี้ แสดงว่าเรื่องดังกล่าวคงใหญ่เอาการ“นายเหมืองอุ้มหลานทีเร็วเข้า!” วารินทร์ออกคำสั่งแล้วค่อยๆ เดินไปขึ้นรถ มันทุลักทุเลเพราะมือข้างหนึ่งต้องประคองท้องนูนเด่น ส่วนอีกข้างต้องจับจูงหลานชายเมฆาอุ้มเจ้าหนูขึ้นมาอย่างไว มือข้างที่ว่างก็ประคองภรรยาไม่ห่าง“นี่คุณ! ตกลงมันเรื่องอะไร ทำไมน้องเล็กถึงได้รีบขนาดนั้น”เมฆาถามภรรยา แต่ได้คำตอบเพียงสั้นๆ ว่า“หุบปากแล้วไปขึ้นรถ!”เกล็ดมุกสตาร์ตเครื่องยนต์รอสมาชิก ทว่าพอทุกคนมาขึ้นรถแล้วเธอกลับไม่เห็นหัวเจ้าตัวต้นเรื่อง“คุณวา! แล้วน้องชายคุณไปไหน!?”วาคิมแบะมือออกบอกให้รู้ทางภาษากายว่า ไม่ทราบ และนั่นทำให้เกล็ดมุกโกรธจนควันออกหู“ไปลากคอกวินมาเดี๋ยวนี้! ถ้าเอาเขาขึ้นรถไม่ได้วันนี้นอนนอกห้อง!”วาคิมแทบจะกระโดดลงจากรถ มันเรื่องอะไรที่เขาจะต้องระ

[19]คืนใจให้กัน------------ปัง! ปัง! ปัง!“เปิดประตู! เปิดสิวะ!”บทโศกของทัศเทพถูกเบรกด้วยเสียงโวยวายที่ดังขึ้นหน้าห้องหอ เจ้าบ่าวเจ้าสาวจ้องไปที่บานประตู พวกเขาคิดตรงกันว่าเวลานี้มันยังไม่ถึงเวลางานเลี้ยงช่วงค่ำ แต่ทำไมมีคนมาเรียกได้ล่ะ แต่เอ...จะเรียกว่ามาเรียกได้หรือเปล่า ในเมื่อส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายอย่างนั้น“เดี๋ยวฉันไปดูเอง แกนั่งรอตรงนี้นะ” เขาสั่งความเจ้าสาวชมจันทร์ได้ยินเสียงเขาสูดน้ำมูกแรงๆ คงกำลังเช็ดน้ำมูกน้ำตากระมังปัง!ทัศเทพยังไม่ทันได้เดินจนถึงประตูด้วยซ้ำ คนที่อยู่ด้านนอกก็พังประตูเข้ามา วินาทีแรกที่เขาได้เห็นบุรุษร่างหนา เขาอยากรู้เหลือเกินว่าไอ้บ้าหน้ายับคนนี้มันเป็นใคร!?“แกเป็นใคร เข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง!?”เจ้าบ่าวรูปหล่อพยายามถามไถ่ทั้งที่ใจก็อยากฝากรอยหมัดบนหน้ายับๆ อีกซักรอย มันไม่รู้หรือไงว่านี่มันห้องหอ ห้ามคนนอกเข้า“แพรวรุ้งอยู่ไหน!?”กวินถามไปหอบไป เขาเพิ่งฝ่าด่านการ์ดข้างล่างขึ้นมาได้ และเขาจะไม่กลับไปหากไม่ได้ตัวเจ้าสาว“ทำไม? หรือว่าแกคือไอ้สารเลวที่ทำเพื่อนฉันท้องแล้วไม่ยอมรับ”ทัศเทพเริ่มตั้งสติ แต่เหมือนสติจะไม่ยอมให้เขาจับมันมาตั้ง มันคอยแต่จ