All Chapters of แรงรักซ่อนปรารถนา: Chapter 51 - Chapter 60

[14]เมียอีกคน-----------------สิบนาทีไม่ขาดไม่เกิน ชมจันทร์เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยล่อนจ้อน เธอไม่ได้เอาผ้าเช็ดตัวเข้าไปด้วยจึงต้องเดินออกมาเช็ดตัวด้านนอก เช็ดตัวเสร็จก็เดินไปหาโต๊ะเครื่องแป้ง เทครีมบำรุงผิวลงบนฝ่ามือแล้วลูบไล้ทั่วตัว ตบท้ายด้วยแป้งเด็ก ทาบางๆ บนพวงแก้มและซอกแขนซอกขาไม่ให้อับชื้นจนเกินไป เธอเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหาชุดนอน แต่เสียงครางแหบพร่าที่ดังมาจากระเบียงห้อง ทำให้เธอตกใจแทบสิ้นสติ“คุณเทพ!”ทัศเทพเคลื่อนกายด้วยความรวดเร็วเข้ากอดร่างเปลือยของแม่เลี้ยง“ชู่ว์...เธอจะเสียงดังทำไม มันดึกแล้วนะจันทร์ ฉันว่าเรานอนกันดีกว่า”“คุณเทพ อย่ามามั่วนิ่มนะ ปล่อยจันทร์เดี๋ยวนี้”ชมจันทร์พยายามเบี่ยงกายหนีแต่มันเป็นการกระทำที่ผิด เพราะมันทำให้สองเต้าเย้ายวนบดเบียดอกแกร่งยิ่งขึ้น“เธอยั่วฉันหรือจันทร์”“เปล่ายั่ว แต่ว่า...” จะว่ายั่วหรือไม่ยั่วกันล่ะในเมื่อเขาอยู่ในชุดนอนผ้าแพรเนื้อนิ่ม แต่เธออยู่ในชุดวันเกิด นี่คงกลับไปอาบน้ำแล้วเข้ามาห้องเธออีกรอบแน่ๆ เจ้าเล่ห์นักนะฟอด!ทัศเทพกดปลายจมูกลงบนพวงแก้มหอม สูดกลิ่นแม่เนื้ออ่อนจนชื่นทรวง“พอแล้วคุณเทพ จันทร์อายนะ ขอไปใส่เสื้อผ

“นิดๆ หน่อยๆ ก็ช่างมันเถอะครับ หรือถ้าพี่อยากย้ายมันไปไว้ที่ฟาร์มของพี่สะใภ้ก็เชิญ ผมไม่เอาแล้ว ผมเบื่อ ผมไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น” กวินตอบเนือยๆ สองตามองทะเล สองมือมีกระป๋องเบียร์“กวิน!? นายไม่เคยเป็นแบบนี้ กวินที่ฉันรู้จักไม่เคยต้องเมามายเสียงานเสียการเพราะผู้หญิงคนไหน ที่สำคัญ เป็นผู้หญิงที่นายเกลียดเสียด้วย แล้วอะไรล่ะกวิน อะไรทำให้นายเปลี่ยนไป นายจะทรมานเพราะคนที่ไม่ได้รักทำไม ฉันไม่เข้าใจ”วาคิมกระแทกร่างลงบนแคร่ไม้ไผ่ เขาหยิบเบียร์หนึ่งกระป๋องในถังแช่มาเปิดแล้วกระดกดังอึกๆ ด้วยความโมโหน้องชาย“ไม่รู้สิครับ แต่พอไม่มีเธอ มัน...มันเหมือนจะตาย ชีวิตมันไม่มีความหมาย เหมือนอยู่ไปวันๆ”“แล้วทำไมไม่บอกแพรวรุ้งไปว่านายทำอะไรเพื่อเธอบ้าง แพรวรุ้งไม่ใช่คนไร้เหตุผล บางทีเธออาจยังไม่เข้าใจบางเรื่อง” วาคิมตั้งข้อสังเกต“เธอรู้แล้ว ทรัพย์สมบัติที่ผมหลอกคุณหญิงพราวพริ้งมาคืนให้เธอ เธอไม่แตะมันด้วยซ้ำ เธอรักคุณหญิง ทั้งๆ ที่คุณหญิงฆ่าพ่อแม่เธอ อยากจับเธอไปบำเรอไอ้เสี่ยชั่ว แต่เธอไม่โกรธคุณหญิงเลย หนำซ้ำยังบอกว่าถ้าคุณหญิงไม่รักไม่เอ็นดูเธอบ้าง คงฆ่าทิ้งพร้อมพ่อแม่แล้ว ไม่รู้แพรวรุ้งเอาความคิดแบบ

[15]ความเอ๋ยความรัก--------------- หยดน้ำใสไหลร่วงหล่นบนพวงแก้มซีดเซียว ท่าทีที่ทัศเทพปฏิบัติต่อแฟนสาวนามว่าแพรวรุ้ง ชมจันทร์แลเห็นเต็มสองตา ผ้าม่านผืนหนาถูกปิดลงตามเดิมเมื่อคนทั้งสองที่นั่งอยู่ริมสระประคองกันเข้าบ้าน หากไม่ใช่เพราะตกใจเสียงกรีดร้องของพิงค์กี้เลยลุกมาดู เธอคงไม่รู้ว่าความเจ็บปวดที่ผ่านมามีค่าด้อยกว่าคราวนี้มากมายนักเสียงเปิดประตูเบาๆ ทำให้ชมจันทร์รีบเช็ดน้ำตา ป้าจวงแม่บ้านคงจะเอาน้ำมะนาวมาเปลี่ยนให้เธอ“วางไว้ที่เดิมเถอะค่ะป้า จันทร์ยังไม่หิว อ๊ะ!”มือเรียวรีบเอื้อมคว้าเอาม่านหน้าต่าง อาการหน้ามืดเข้าโจมตีอีกหนแล้ว“จันทร์!?”ลูกเลี้ยงคนดีกระแทกแก้วน้ำมะนาวลงบนโต๊ะ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องก็ไม่รู้ เขาเข้ามาในห้องนี้สองครั้ง ชมจันทร์ก็มีอาการให้เขาต้องกังวลซ้ำๆ“คุณเทพ...”เสียงเครือเอ่ยเรียกชื่อเขา ร่างบางรูดลงไปตามความยาวของผืนผ้าม่าน“ฉันไม่ยอมแล้วจันทร์ วันนี้ฉันจะต้องพาเธอไปโรง’บาลให้ได้!&rdq

[16]มืออีกข้างที่หายไป----------------ทัศเทพเดินเข้ามาในห้องของคุณแม่เลี้ยงพร้อมกับเสื้อผ้าอีกสามสี่ตัว เขาไม่รู้ว่าจะใส่ตัวไหนมันถึงจะเข้ากับบทบาทของคนเป็นพ่อ เพราะวันนี้แพรวรุ้งบอกว่าหล่อนต้องอยู่อบรมเรื่องการอาบน้ำให้ลูกที่กำลังจะเกิดมา เขาเห็นว่ามันน่าสนุกดี และไม่อยากให้เพื่อนต้องโดดเดี่ยวอบรมตามลำพังเลยอาสาเข้าอบรมด้วย“ว้าย!”ชมจันทร์ร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นทัศเทพนั่งอยู่บนเตียงของเธอ เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จและแน่นอนว่าชุดที่รัดกุมที่สุดในตอนนี้ที่เธอสวมอยู่คือผ้าเช็ดตัวผืนเดียว“คุณเทพออกไปก่อนสิ จันทร์จะแต่งตัว” เธอร้องขอ ทว่าทัศเทพหาได้ขยับ“จะอายทำไมเล่าจันทร์ มากกว่านี้ฉันก็เห็นมาแล้ว” เขาเถียงข้างๆ คูๆ“คุณเทพ!”“อะไรฮึ เรียกอยู่นั่น ฉันจำชื่อตัวเองได้หรอกน่า”เขาว่าพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“เฮ้อ! ฉันละเบื่อจริงๆ เมื่อไหร่จะหมดเวรหมดกรรมกันซะทีนะ!”ชมจันทร์เดินลงส้นดังปึงปังไปเปิดตู้หาเสื้อผ้ามาสวม เธอบ่นพึมพำไปตามเรื่อง สาเหตุหนึ่งคงมาจากฮอร์โมนที่เริ่มเปลี่ยนแปลง“อย่ามาเงียบนะคุณเทพ มาไม้ไหนฉันก็รู้หมดนั่นละ มีอะไรก็พูดๆ มา ฉันต้องรีบเข้าบริษัท” ชมจันทร์จับเสื้อผ้าที่แขวนอยู

  วาคิมกับเกล็ดมุกนั่งรอการกลับมาของสองพ่อลูก เมื่อชั่วโมงที่แล้ววารินทร์เพื่อนรักโทรมาบอกว่าได้เจอกับแพรวรุ้งที่โรงพยาบาลในเมือง วารินทร์ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนป่วยเป็นอะไร เธอเองก็ร้อนใจไม่น้อย และสิ่งที่ทำให้เธอต้องสั่งให้แก้วตาไปจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าให้สองพ่อลูก ก็เพราะสิ่งที่วารินทร์บอกเธอเป็นประโยคสุดท้าย‘คุณแพรวกำลังจะแต่งงาน’“มาแล้วค่ามาแล้ว!”แก้วตาร้องบอกให้นายใหญ่ได้ยิน วาคิมลุกจากเก้าอี้เพื่อประคองภรรยาออกไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวที่จอดรออยู่นอกคฤหาสน์สองพ่อลูกงงเล็กน้อย เมื่อได้รับคำสั่งว่าให้ขึ้นเครื่องไปเหมืองวารินทร์ กวินไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไป แต่เมื่อพี่ชายร้องขอ เขาก็ไม่อยากปฏิเสธ บางทีพี่ชายอาจอยากให้เขาได้พักผ่อนในที่ที่ไม่มีเงาของผู้หญิงใจร้ายแทรกอยู่ก็ได้    ----------- คฤหาสน์เทพมณีแพรวรุ้งเดินวนเวียนอยู่ในห้องของตัวเองมากว่าชั่วโมง เธอกำลังคิดหาทางออกให้กับปัญหาที่ผูกเป็นปมไว้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว ป่านนี้คุณน้องคนงามคงส่งข่าวถ